logo
ΑΡΧΙΚΗ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΕΓΚΛΗΜΑ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
LIFESTYLE
ΑΘΛΗΤΙΚΑ
ΕΛΛΑΔΑ
ΚΟΣΜΟΣ
ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΥΠΡΟΣ LIFESTYLE ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΣΜΟΣ ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΟΥΜΕ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΙ ΑΡΘΟΓΡΑΦΙΑ ΦΑΝΗΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΠΑΡΑ-ΤΗΕΜΑ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΦΙΛΟΖΩΟΙ

ΚΥΠΡΟΣ: Πήραν παιδί από ανάδοχη μητέρα χωρίς να της πουν το λόγο – «Ξέρω πως δεν θα την ξαναδώ»

Σοβαρότατη καταγγελία από ανάδοχη μητέρα παιδιού ανήμερα της γιορτής της γυναίκας, φανερώνει την «εκτίμηση» που δείχνει η κοινωνία στις γυναίκες και κατ’ επέκταση στις μητέρες.

Του Μιχάλη Μενελάου

Μητέρα δεν μόνο είναι εκείνη που σε κουβαλάει στα σπλάχνα της εννέα μήνες, εκείνη με την οποία μοιράζεστε το ίδιο DNA. Μητέρα είναι και εκείνη που ξημεροβραδιάζεται στο πλάι σου, στερούμενη τα πάντα για να τα έχεις εσύ, χωρίς να έχετε κάποια συγγένεια αλλά σε αγαπάει ωσάν να ήσουν δικό της παιδί.

Μια τέτοια μητέρα είναι και η ανάδοχη μητέρα. Μια ανάδοχη μητέρα η οποία επικοινώνησε με την ιστοσελίδα μας για να μοιραστεί μαζί μας την ιστορία της.

«Δεν έχω να χάσω ή να φοβηθώ τίποτα», επανέλαβε πολλές φορές καθώς έχασε τα πάντα.

Η 41χρονη γυναίκα στην άλλη άκρη της γραμμής, εξηγούσε με τρεμάμενη φωνή τα όσα της συνέβησαν τις τελευταίες μέρες και ήταν ικανά να ανατρέψουν τα όνειρα και τις προσδοκίες της, αλλά και να σβήσουν - προσωρινά - το χαμόγελο από το πρόσωπό της.

Όπως μας ανέφερε η ίδια ήταν ανάδοχη μητέρα ενός παιδιού, το οποίο είχε στην φροντίδα της όταν εκείνο ήταν μόλις 2 χρόνων.

«Ήταν ένα παιδί χωρίς μαλλιά που δεν ήξερε να κάθεται και να μιλά, για το οποίο έκανα πολλή αγώνα τους τελευταίους 15 μήνες για να γίνει ένα καλό μωρό», μας ανέφερε η 41χρονη.

Ένα παιδί με αναπηρία, για το οποίο διεκδικούσε συνεχώς τα δικαιώματά του καθώς το κράτος που ήταν κηδεμόνας του, δυστυχώς αδυνατούσε.

Το παιδί δεν είχε θέμα με νοητική στέρηση, μας εξήγησε η 41χρονη ανάδοχη μητέρα του, απλά έχει ασταθές βάδιση και μικροεισροφήσεις που του προκαλούν πνιγμούς.

«Έφτασα μέχρι και στο Υπουργείο. Κέρδιζα τα δικαιώματα του παιδιού! Τις θεραπείες, την συνοδό, να πηγαίνει σε τυπικό σχολείο και όχι σε ειδικό», είπε χαρακτηριστικά.

«Αυτό όμως μου στοίχισε καθώς διακόπηκε το συμβόλαιο της αναδοχής γιατί ήμουν ‘αντιδραστική΄».

Όπως εξήγησε η 41χρονη έχει ένα βιολογικό γιο ο οποίος είναι φοιτητής και στις αρχές του προηγούμενου μήνα (06/02), μετέβη στο εξωτερικό – όπου σπουδάζει – καθώς ο νεαρός αντιμετώπιζε πρόβλημα με την καρδιά του.

Η ίδια ζήτησε από τους Λειτουργούς του Γραφείου Ευημερίας να πάρει μαζί της το παιδί, ενώ εκείνοι αρνήθηκαν και της είπαν πως το παιδί θα πάει σε άλλη ανάδοχη οικογένεια, όπως και έγινε.

«Άφησα μια μεγάλη λίστα με φάρμακα του μωρού, εξήγησα σε 10 λεπτά – αν μπορεί κανείς σε 10 λεπτά να εξηγήσει τα προβλήματα ενός παιδιού – και έφυγα», μας είπε η 41χρονη.

«Από την δεύτερη μέρα δεν μου έλεγαν καν αν το μωρό πήρε τα φάρμακα ενώ στις 10 μέρες μου έκοψαν την επικοινωνία» και τότε ήταν που οι υποψίες ξεκίνησαν. Υποψίες που δυστυχώς επιβεβαιώθηκαν.

Σύμφωνα με την 41χρονη ανάδοχη μητέρα, την Πέμπτη 21/02 ενημερώθηκε πως το παιδί δεν πήγε στο σχολείο του και πως θα έλειπε από εκεί μια εβδομάδα. Προσπαθούσε να επικοινωνήσει με τις θεραπεύτριες, τις συνοδούς αλλά δεν απαντούσε κανείς το τηλέφωνο.

Τότε ενημέρωσε το Γραφείο Ευημερίας πως θα επέστρεφε την Κυριακή 24/02 στο νησί μας και πως θα πήγαινε να παραλάβει το παιδί, για να της απαντήσουν να μην πάρει το παιδί αλλά να μεταβεί στο Γραφείο τη Δευτέρα 25/02 για να μιλήσουν.

Έτσι της δόθηκε λήξη συμβολαίου, χωρίς να αναγράφονται οι λόγοι της λήξης του συμβολαίου ανάδοχης οικογένειας, ενώ βρέθηκε και κατηγορούμενη για «πράματα τα οποία δεν ευσταθούν, χωρίς να έχω κάτι γραπτώς».

Η 41χρονη μας ανέφερε πως κατά την απουσία της, το μωρό μετέβη – από Λειτουργούς του Γραφείου Ευημερίας – σε ψυχολόγο, όπου κατά τη συζήτησή τους αναφέρθηκε η λέξη «πάτσος» και έτσι εξήγαγαν το αποτέλεσμα πως το παιδί κακοποιείτο.

Μεγαλύτερό της παράπονο δεν είναι οι κατηγορίες ή ο χρόνος που αφιέρωσε στο παιδί. Μεγαλύτερό της παράπονο είναι που δεν το αποχαιρέτησε. «Ξέρω πως δεν θα την ξαναδώ ή να την πάρω πίσω. Σίγουρα θα νιώθει πως την πρόδωσα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Κλείνοντας» ο γράφων δανείζεται μερικές αράδες από τα λόγια της.

«Τι είναι η ανάδοχη μητέρα τελικά; Μια φροντιστήρια χωρίς ψυχή; Ένα πιόνι του σκακιού που το μετακινούν όπως θέλουν οι Υπηρεσίες; Μια κάρτα με ένα αριθμό;»