logo
ΑΡΧΙΚΗ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2019
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
LIFESTYLE
ΑΘΛΗΤΙΚΑ
ΕΛΛΑΔΑ
ΚΟΣΜΟΣ
ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2019 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΥΠΡΟΣ LIFESTYLE ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΣΜΟΣ ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΟΥΜΕ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΙ ΑΡΘΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΠΑΡΑ-ΤΗΕΜΑ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΦΙΛΟΖΩΟΙ ΦΟΙΤΗ-TEXT

Κορονοϊός -εκκλησία : Η πανδημία σκότωσε την Εκκλησία ή το αντίθετο;

Στις μέρες μας ολοένα αυξάνονται τα κρούσματα του νέου κατασκευαστικού ιού, που έχει την ονομασία «κορωνοϊός». Έχει κατασκευαστεί από ειδικούς επιστήμονες με στόχο την μείωση του πληθυσμού ανά το παγκόσμιο. Απασχολεί ως φλέγον ζήτημα το κεντρικό δελτίο ειδήσεων και έχει τρομοκρατήσει δεκάδες πιστούς, οι οποίοι φτάνουν στην κατάθλιψη αλλά και μέχρι τα όρια της αυτοκτονίας ακόμα.

Όπως είναι γνωστό, προκειμένου να καταπολεμηθεί αυτή η πανδημία, έγινε κοινωνική αποστασιοποίηση, δηλαδή την απόλυτη αποξένωση από τον πλησίον και την υποταγή στους απανωτούς νόμους τις κρατικής εξουσίας. Πολλοί φορείς μέσω των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης προσπάθησαν να εντάξουν στις ζωές των ανθρώπων στην καχυποψία μήπως ο «πλησίον» ή ο «άλλος» αποτελεί αιτία υπόπτου κρούσματος σχετικά με την πανδημία. Έτσι, ο «δικός μας άνθρωπος» γίνεται εν τέλει «ξένος»

Παρά το γεγονός ότι ο άνθρωπος αποτελεί «φύσει κοινωνικό ον» σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, δηλαδή χρειάζεται την επικοινωνία αλλά και την κοινωνία του με τον πλησίον και την μετοχή στην αγάπη του άλλου, γιατί όπως λέει και ο Γέροντας Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης «Αν δεν περάσουμε πρώτα από τους ανθρώπους πώς θα αγαπήσουμε τον Θεό;». Στο πρόσωπο λοιπόν του πλησίον βρίσκεται ο ίδιος ο Χριστός, εφόσον ο Ίδιος ταυτίζει τον εαυτό Του με τον πλησίον: «ἐπείνασα γάρ καί ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καί ἐποτίσατέ με, ξένος ἢμην καί συνηγάγετέ με, γυμνός, καί περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καί ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἢμην, καί ἢλθετε πρός με […] ἀμήν λέγω ὑμῖν, ἐφ’ ὃσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοί ἐποιήσατε.» (Μτ. κε’ 35-40).

Κάποιος από μας, αγαπητοί μου, μπορεί να αναλογιστεί το εξής: Μέσα από τον εγκλεισμό και τον αυτοπεριορισμό, που λαμβάνει χώρα κατά κόρον στο σπίτι, πώς θα έρθει σε κοινωνία αγάπης ο χριστιανός με τον πλησίον, αφού αποστασιοποιήθηκαν και οι σχέσεις; Μέσω της επικοινωνίας μας με τον Θεό! Δηλαδή, μέσα από τον εγκλεισμό πολλοί άνθρωποι είδαν Χριστό. Παρά το γεγονός ότι το κράτος απαγόρευσε μεταξύ άλλων και την κοινωνία του ανθρώπου στον ίδιο τον Οίκο του Θεού, που είναι η Εκκλησία, εντούτοις, «οὗ εἰσί δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς το ἐμόν ὂνομα, ἑκεῖ εἰμί ἐν μέσω αὐτῶν» (Μτ. ιη’ 20) λέει ο Χριστός. Μπορεί οι δύο ή οι τρεις άνθρωποι όταν δεν βρίσκονται σε κοντινές αποστάσεις, να συνδέονται οι προσευχές μεταξύ τους και να κατευθύνονται προς το Θεό, όταν γίνεται σε καθορισμένη ώρα. Επομένως, η προσευχή αποτελεί το κύριο μέσο επικοινωνίας του ανθρώπου με το Θεό κι αυτό αποτελεί το μυστικό μας «τηλέφωνο» με Αυτόν που μας αγαπά απείρως και τελείως κατά τον Γέροντα Παΐσιο τον Αγιορείτη.

Εκτός απ’ αυτά, πρέπει να μην περιμένουμε την τέλεια ευκαιρία για να δράσουμε, αλλά να αρπάξουμε την ευκαιρία και να την κάνουμε τέλεια, εφόσον «ἰδοῦ νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος, νῦν ἡμέρα σωτηρίας» (Ρωμ. ιγ’ 12). Με άλλα λόγια, κάθε μέρα μας δίνονται πολλές ευκαιρίες για μετάνοια και περισυλλογή, «ἀπωθώμεθα τά ἒργα τοῦ σκότους καί ἐνδυσώμεθα τά ὂπλα τοῦ φωτός» (Ιδιόμελον των Αποστίχων Εσπερινού Κυριακής της Τυρινής). Και ποια είναι αυτά; Πρώτη και κύρια η προσευχή, δηλ. η ενδιάθετος επικοινωνία του ανθρώπου με τον Θεό, που αναφέραμε πιο πάνω. Δεύτερη η μετάνοια και…τι είναι μετάνοια; Η αλλαγή του τρόπου ζωής μας, έτσι ώστε να ευαρεστήσουμε με τα καλά μας έργα τον Θεό. Επιπλέον, «Μετάνοιά εστιν ανάκλησις Βαπτίσματος· Μετάνοιά εστι συνθήκη προς Θεόν δευτέρου βίου…Μετάνοιά εστι συνειδότος καθαρισμός» όπως αναφέρει και ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος. Αυτό θα πει μετάνοια! Ακολουθεί η νηστεία, η ταπείνωση και η αγάπη. Ο Απόστολος Παύλος θα πει: «Τα όπλα με τα οποία πολεμάμε εμείς δεν είναι κοσμικά, αλλά έχουν τη δύναμη από τον Θεό να γκρεμίζουν οχυρά (πνευματικά). Μ’ αυτά, δηλαδή, ανατρέπουμε λογισμούς και καθετί που ορθώνεται με αλαζονεία εναντίον της γνώσεως του Θεού. Μ’ αυτά αιχμαλωτίζουμε κάθε σκέψη και την κάνουμε να υπακούει στον Χριστό» (Β’ Κορ. 10:4-5).

Με όλα αυτά μας γεννιέται η ακόλουθη απορία: τελικά η πανδημία σκότωσε την Εκκλησία ή το αντίθετο; Και μόνο που σκεφτόμαστε αυτό το ζήτημα αναφύεται η εξής υπόθεση: Μήπως όλα αυτά τα μέτρα χρησιμοποιούνται κατά της Εκκλησίας; Μήπως δεν υπάρχει διέξοδος σε όλο αυτό που γίνεται;

Εν τέλει, καταλήγοντας, θα λέγαμε ότι παρά τις αρνητικές επιπτώσεις που έχει η πανδημία στις μέρες μας, εντούτοις, υπάρχουν τόσα θετικά που μπορεί να κάνει κανείς παρά να παραπονιέται ο πιστός-και δικαίως-ότι του αφαίρεσαν την ελευθερία του και τον αποξένωσαν από την Εκκλησία. Γι’ αυτό ας αναλογιστούμε το ακόλουθο: Ας δείξουμε στο πρόβλημά μας πόσο μεγάλος είναι ο Θεός μας, εφόσον μπορεί να βρει λύσεις ακόμα κι αν η λογική μας βγάζει σε αδιέξοδα…