Σχετική ανακοίνωση αναφέρει ότι μαζί με τη σύζυγό του, και τα τέσσερα παιδιά τους, κατέφυγαν στον Άγιο Νικόλαο μετά την εισβολή όπου η μοίρα του κυνηγημένου συνδέθηκε με τη μοίρα του σφαγμένου χωριού του Διστόμου.
Το χωριό τον αγκάλιασε ως παιδί του και «εκείνος σεμνός συνετός, με ιώβεια υπομονή στα νιάτα του αφιερώθηκε ψυχικά, πνευματικά στο υψηλό ιερατικό λειτούργημα. Ταπεινός και ανεπιτήδευτος πνευματικός, εξομολόγος, ετίμησε το ράσο ως λειτουργός και όχι ως υπάλληλος», αναφέρει.
Το σπίτι που έζησε τριάντα χρόνια δίπλα στον Άγιο Χαράλαμπο Διστόμου βρίσκεται στην δυτική πλευρά και βόρεια άκρη του χωριού. Η μισή του ψυχή στην Κύπρο, η μισή στο Δίστομο και ο ίδιος ήθελε, όπως γράφει η ανακοίνωση, να ταφεί αν ήταν δυνατόν στο κοντινό κοιμητήριο.
Πηγή: KYΠΕ
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Την ώρα που οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα σε κάθε γωνιά της Κύπρου και οι οικογένειες συγκεντρώνονται γύρω από τις εκκλησίες ή το γιορτινό τραπέζι, μια άλλη κατηγορία ανθρώπων βιώνει το Άγιο Φως μέσα από τη στολή και την ευθύνη.
