Ξέρω ότι το αξίωμα του τίτλου ακούγεται σαν κάτι μεταξύ προφητείας του Παϊσίου και μιας σχεδόν ειρωνικής ταυτολογίας, όμως είναι ίσως η μοναδική διαχρονική αλήθεια για ένα επάγγελμα που έχει υποστεί κοσμογονικές αλλαγές τις τελευταίες δεκαετίες - και όχι πάντα προς το καλύτερο.
Θυμάστε την ιστορία με τον μαθητή σε τροχοκάθισμα που έχει αποκλειστεί από κάθε εκδήλωση του σχολείου του, του Γυμνασίου Αγίου Αθανασίου, επειδή το κτήριο δεν διαθέτει ασανσέρ ή έστω μια ράμπα διέλευσης ώστε να έχει πρόσβαση στην αίθουσα εκδηλώσεων; Έγραψα σχετικά εδώ, το θέμα πήρε δημοσιότητα, δόθηκαν ξανά υποσχέσεις και όπως συμβαίνει συνήθως στη Νήσο των Υποτιθέμενων Αγίων... δεν συνέβη απολύτως τίποτα. Ή σχεδόν τίποτα, για να είμαι δίκαιος.
Τον περασμένο μήνα συμπληρώθηκαν επτά χρόνια από τη μέρα που το πτώμα της 38χρονης Mary Rose Tiburcio από τις Φιλιππίνες βγήκε στην επιφάνεια του πλημμυρισμένου φρεατίου του εγκαταλελειμμένου μεταλλείου του Μιτσερού, μαζί του και όλη η σήψη ενός συστήματος που επέτρεψε στον Νίκο Μεταξά να δολοφονήσει πέντε γυναίκες και δύο μικρά κοριτσάκια κάτω από τη μύτη των Αρχών και μιας κοινωνίας που συνηθίζει να αναφωνεί “εγώ εν τζιαι” ανασηκώνοντας τους ώμους.
Πέρα από τις ανθοδέσμες, τα σοκολατάκια και τις cheesy κάρτες ας δούμε τι πραγματικά σημαίνει να είσαι μάνα στη “σύγχρονη και ευρωπαϊκή Κύπρο” του σήμερα.
Σκέφτομαι πολύ σοβαρά να αναρτήσω τεράστια billboards σε όλες τις μεγάλες πόλεις που να αναγράφουν “Λέμε ΟΧΙ στην τεκνοποίηση φασιστοειδών - Σταματήστε ΤΩΡΑ την αναπαραγωγή τους” και “Γεμίσαμε αδέσποτα φασιστόμουτρα - Στείρωση και τσιπάκι Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ”. Πώς θα σας φαινόταν;
Ένα από τα πρώτα πράγματα που καθιέρωσε ο Θεμιστός Αρναούτης όταν ανέλαβε Αρχηγός της Αστυνομίας Κύπρου ήταν το φίμωτρο στην ενημέρωση των δημοσιογράφων, ειδικά για τις high profile υποθέσεις, είτε δια της επίσημης οδού των ανακοινώσεων, είτε της ανεπίσημης μέσω επιλεκτικών διαρροών.
Υπάρχει λόγος που δεν καλώ τον Φειδία Παναγιώτου στο podcast ή τη ραδιοφωνική μου εκπομπή κι έχει καθαρά να κάνει με το γεγονός ότι δεν εμπιστεύομαι εμένα ότι θα φέρω εις πέρας ένα αποτέλεσμα για το οποίο θα νιώθω, αν όχι υπερήφανος, τουλάχιστον καλά. Κι αυτό γιατί έχω ως βασική αρχή να μην έρχομαι σε αντιπαράθεση με ανθρώπους για τους οποίους τρέφω από ελάχιστο έως καθόλου σεβασμό.
Σε ερώτηση εάν η ισραηλινή εταιρεία πίσω από το Videogate παρέδωσε ολόκληρο το υλικό στις κυπριακές αρχές με αντίτιμο ή αντάλλαγμα την έκδοση του μεγαλοσφετεριστή Σιμόν Αϊκούτ στο Ισραήλ, καθώς συμπίπτουν χρονικά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απέρριψε κατηγορηματικά κάτι τέτοιο, λέγοντας πως «σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να γίνει οποιαδήποτε συναλλαγή» και ότι η απόφαση για την έκδοση λήφθηκε «πολύ προηγουμένως».
Πόσο καλύτερη θα γινόταν άραγε η ζωή όλων εμάς των αρτιμελών, “κανονικών” ανθρώπων αν μια μέρα εξαφανίζονταν με κάποιο τρόπο όλοι οι ανάπηροι; Για σκεφτείτε, όλες αυτές οι θέσεις πάρκινγκ που χάσκουν άδειες ενώ εμείς είμαστε αναγκασμένοι να παρκάρουμε χιλιόμετρα μακριά, γίνονται και πάλι δικές μας. Όλα εκείνα τα επιδόματα που στερούν από σκληρά εργαζόμενους πατριώτες, επιστρέφουν στους νόμιμους δικαιούχους. Καμία ανάγκη πια για ενοχλητικές και κοστοβόρες μετατροπές σε δρόμους, κτήρια, οχήματα, επιχειρήσεις - τέρμα οι ράμπες, τα ασανσέρ, οι ισόγειες ξεχωριστές τουαλέτες. Και το κυριότερο: ησυχάζουμε επιτέλους από τη συνεχή, μόνιμη γκρίνια τους για “ίσα δικαιώματα”, “υποδομές”, “κρατικές υποχρεώσεις”, “επιδόματα”, “βοηθήματα” και άλλες τέτοιες woke μαλακίες - χώρια ότι γλιτώνουμε και μια φάουσα λεφτά από τις ελεημοσύνες προς αυτούς.
Σύμφωνα με το λεξικό “ορθολογισμός” στο πλαίσιο της φιλοσοφίας είναι η θεωρία, κατά την οποία η βάση της γνώσης είναι η λογική, ο ορθός λόγος και όχι ο μυστικισμός, η επιθυμία και το συναίσθημα. Στην κανονική ζωή είναι η στάση, σύμφωνα με την οποία οι αποφάσεις μας και η λύση των προβλημάτων μας πρέπει να βασίζονται στη λογική.
Βλέποντας ανάμεσα στα διάφορα αξεσουάρ που κατέβασαν σήμερα οι κτηνοτρόφοι στη Ριζοελιά στο πλαίσιο της διαμαρτυρίας τους και μια τεράστια εικόνα του Αγίου Γεωργίου (που γιορτάζει σήμερα όπως και ο Αρχιεπίσκοπος στο όνομα του οποίου το Υπ. Παιδείας κλείνει τα σχολεία παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ζητάει εδώ και καιρό να καταργηθεί αυτή η εντελώς ηλίθια και τριτοκοσμική αργία) συνειδητοποίησα πόσο... λείπει από τον δημόσιο βίο ο τέως Υπουργός Δικαιοσύνης Μάριος Χαρτσιώτης.
Προσπαθώ να φανταστώ τι πέρασε από το μυαλό της Μαρίας Παναγιώτου όταν επικοινώνησαν μαζί της δύο που της συστήθηκαν ως δημοσιογράφοι της ελλαδικής εφημερίδας “δημοκρατία” και της ζήτησαν όχι μόνο να τους εξηγήσει “πώς αντιμετώπισε τόσο αποτελεσματικά την κρίση του αφθώδους πυρετού” αλλά και “να δώσει τα φώτα της στην ελληνική κυβέρνηση” που τα σκάτωσε με τα πρόσφατα κρούσματα στη Λέσβο!
TRENDING NOW
23ºc
23ºc
