Ένα αντίο στον Κώστα Γαβριηλίδη σε διαμετρικά αντίθετο στυλ από τον ίδιο

Ένα αντίο στον Κώστα Γαβριηλίδη σε διαμετρικά αντίθετο στυλ από τον ίδιο

Αχ ρε Κώστα. Κάποιοι άνθρωποι είναι προορισμένοι να κάνουν τη διαφορά χωρίς να τους κάνει καμία διαφορά. Ο Κώστας Γαβριηλίδης, που χάθηκε τόσο πρόωρα και άδικα βυθίζοντας στο πένθος τουλάχιστον το υγιές κομμάτι μιας κοινωνίας που δεν τον άξιζε (για του λόγου το αληθές διαβάστε τους εμετούς κάτω από την είδηση του θανάτου του), δεν ήθελε να κάνει τη διαφορά, ήθελε απλά να είναι ο εαυτός του σε μια χώρα όπου το να δείχνεις κάτι άλλο από αυτό που είσαι είναι μέρος της παράδοσης όπως το χαλούμι και η σαγιά.

Από το Faces of Death στη λοβοτομή της ενσυναίσθησης
Από το Faces of Death στη λοβοτομή της ενσυναίσθησης

Όταν πρωτοβγήκε το original Star Wars (1977), αυτό που σήμερα ξέρουμε ως A New Hope, ήταν η Νο1 ταινία στο box office κάθε χώρας όπου προβλήθηκε - εκτός της Ιαπωνίας. Στη χώρα του ανατέλλοντος ήλιου προβλήθηκε το καλοκαίρι του 1978 όπου κονταροχτυπήθηκε και έχασε την πρωτιά από ένα σχετικά άγνωστο mondo movie ονόματι Faces of Death όπου κάποιος Dr. Gross (ναι, ξέρω) υποτίθεται πως εξερευνά τις διάφορες εκφάνσεις του θανάτου ανά τον κόσμο. Βασικά ο Han Solo και ο Luke Skywalker κατατροπώθηκαν από πρακτικά μια συρραφή από αληθινές νεκροψίες, αυτοκτονίες, εκτελέσεις, εγκλήματα πολέμου, αλλόκοτες τριτοκοσμικές τελετουργίες, σφαγές ζώων και άλλες παρόμοιες φρικαλεότητες!

Στην (υπο)κοσμάρα τους
Στην (υπο)κοσμάρα τους

Αν βγήκε έστω και ένα καλό από τη σκατοθύελλα που μαίνεται τις τελευταίες εβδομάδες με το videogate, τον Φαίδωνα και τα βιντεάκια της Annie Alexui, είναι η αναζωογονητική αλλαγή πλεύσης του Προεδρικού. Δεν ξέρω ποιον να ευχαριστήσω (ή μάλλον ξέρω, Annie μου σε ευχαριστώ) αλλά πλέον κόπηκε μαχαίρι, τουλάχιστον επίσημα, το αφήγημα του Νίκου Χριστοδουλίδη ότι και καλά “δεν είναι σαν τους άλλους”.

Οι «πελλοί» και οι φελλοί
Οι «πελλοί» και οι φελλοί

Με δεδομένη τη μοίρα μας και σύμφωνα με τον νόμο των πιθανοτήτων ήταν πρακτικά αδύνατον μέσα στο όλο clusterfuck που ζούμε το τελευταίο δεκαήμερο με οργανωμένο έγκλημα, Annie Alexui, Σύκα, videogate και εσχάτως Don’t Do It Fedon (που είπε και ο Γιούρι Γκέλερ) να μην σκάσει μύτη και ο Φειδίας. Είναι λες και διαθέτει ειδική, εκπαιδευμένη όσφρηση που μυρίζεται ορυμαγδό από μακριά και σου λέει ας προσθέσω κι εγώ το (η)λιθαράκι μου.  Κάτι σαν cadaver dog αλλά αντί για πτώματα εντοπίζει μαλακίες.

Σκόρπιες γενέθλιες σκέψεις ενός (φρέσκου) 52χρονου
Σκόρπιες γενέθλιες σκέψεις ενός (φρέσκου) 52χρονου

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα ανοίγω το προφίλ μου στο Facebook ώστε να μπορούν οι φίλοι να γράψουν τις ευχές τους, τις οποίες διαβάζω, αντιδρώ και εκτιμώ βαθύτατα. Μία προς μία. Όμως την ίδια μέρα ανοίγω πολλά περισσότερα από ένα προφίλ.

The Streisand-Karsera Effect
The Streisand-Karsera Effect

Ο πανικός είναι απελπιστικά κακός σύμβουλος. Το σωστό timing αντίθετα είναι όπως τον Ανεξάρτητο Φορέα, δηλαδή όλα τα λεφτά. Και όταν είσαι δημόσιο πρόσωπο και μάλιστα ένα που ασκεί παρασκηνιακή πολιτική, διαθέτει εξουσία και διαχειρίζεται εκατομμύρια χωρίς διαφάνεια, οφείλεις να δείχνεις μεγαλύτερη ανοχή στην κριτική.

Το φύλλο συκής του ΔΗΣΥ
Το φύλλο συκής του ΔΗΣΥ

Ανάμεσα στα (βρωμερά) απόνερα του νέου κυβερνητικού clusterfuck με το βίντεο και τους επικήδειους για τον Γιώργο Βασιλείου που έχουν κατακλύσει τα σόσιαλ, μια σημαντική είδηση κατάφερε να γλιστρήσει από τις χαραμάδες της επικαιρότητας, προκαλώντας μια προσωρινή έστω ανακούφιση στην Πινδάρου.

Κλάφτα (και κάψτα) Χαράλαμπε
Κλάφτα (και κάψτα) Χαράλαμπε

Αν κάποια στιγμή νιώθεις ότι μισείς τη ζωή σου, τη δουλειά σου, τον γάμο σου, ότι όλα σου φταίνε, τίποτα δεν λειτουργεί σωστά και κανείς δεν σε καταλαβαίνει, ότι έχεις πιάσει πάτο, όλα είναι μαύρα και βρίσκεσαι σε ένα οδυνηρό αδιέξοδο, πάρε μια ανάσα και σκέψου ότι τουλάχιστον δεν είσαι κυβερνητικός εκπρόσωπος!

Άστο φιλενάδα, δεν το σώζεις
Άστο φιλενάδα, δεν το σώζεις

«Το έχω πει πολλές φορές και θα το επαναλάβω και σήμερα. Σε κανέναν, μα σε κανέναν δεν θα δώσω το δικαίωμα να κατηγορηθώ για θέματα διαφθοράς». Η βαρύγδουπη δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας, η πρώτη μετά τη δημοσιοποίηση του βίντεο όπου στενοί του συνεργάτες εμφανίζονται να διαπραγματεύονται μίζες με “επενδυτές” ενώ ο CEO της Cyfield δηλώνει ότι επικοινωνούν τηλεφωνικά “σαν να είναι η φιλενάδα του” (έχω πάρα πολλές απορίες επ’ αυτού) δεν αφήνει και πολλά περιθώρια παρερμηνείας: ο άνθρωπος είναι τραγικά στον κόσμο του.

Ο Καράκας της υπόθεσης
Ο Καράκας της υπόθεσης

Ένα από τα πολλά παράδοξα της σύγχρονης κυπριακής κοινωνίας και χαρακτηριστικό της απόλυτης ιδεολογικής σύγχυσης που μαστίζει την αριστερά (ειδικότερα την εγχώρια) ήταν η ασυλία που απολάμβανε ο Ντόναλντ Τραμπ από ένα περίεργο κράμα υπερσυντηρητικών δεξιών, ακροδεξιών, θρησκόληπτων ψεκασμένων και... ακροαριστερών κυρίως για τις στενές σχέσεις με το καθεστώς Πούτιν και με το (γελοίο) επιχείρημα ότι «ο Τραμπ δεν κάνει πολέμους».