Με την πρόταση που υπέβαλε στο Σώμα η αρμόδια Υπουργός κα Νατάσα Πηλείδου, διευρύνεται το πεδίο εξουσιών της/του εκάστοτε Υπουργού, με σκοπό την παρεμπόδιση της αθέμιτης κερδοφορίας οποιουδήποτε εμπλεκόμενου στη χονδρική ή/και λιανική πώληση των προϊόντων που καθορίζονται στον Νόμο, σε περιόδους που παρουσιάζονται διαταραχές των συνθηκών της παγκόσμιας οικονομίας και των εφοδιαστικών αλυσίδων συγκεκριμένων προϊόντων ή πρώτων υλών, όπως συμβαίνει σήμερα με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τη συνεχιζόμενη αρνητική επίδραση της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19.
Στη λίστα των προϊόντων που αφορά ο Νόμος περιλαμβάνονται το ψωμί, το γάλα, το νερό, ο κυπριακός καφές, το κριθάρι και το καλαμπόκι και ως περιθώριο μικτού κέρδους ορίζεται ο δείκτης κερδοφορίας, «ο οποίος εκφράζεται ως ποσοστό του μικτού κέρδους στις πωλήσεις ενός εμπόρου κατά τη διάρκεια μιας λογιστικής περιόδου».
Σύμφωνα με τροποποίηση στο άρθρο 4 του βασικού Νόμου που θα κληθούν να ψηφίσουν τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων, η «Υπουργός δύναται να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να καθορίζει, για περίοδο μέχρι σαράντα πέντε (45) ημέρες, ανώτατες τιμές πώλησης ή ανώτατο περιθώριο μικτού κέρδους για όλα ή μερικά από τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στον Πίνακα του Παραρτήματος, όταν το ύψος των τιμών, στις οποίες διατίθενται τα προϊόντα αυτά στη Δημοκρατία, είναι σε υπερβολικά πιο ψηλό επίπεδο από ό,τι δικαιολογείται από τις διεθνείς και εγχώριες συνθήκες, καθώς και όταν επικρατούν στην αγορά ιδιαίτερα δύσκολες οικονομικές συνθήκες που επιβάλλουν συγκράτηση της αύξησης των τιμών σε βασικά καταναλωτικά προϊόντα, καθώς και για την προστασία των καταναλωτών, ιδίως όταν το περιθώριο κέρδους των εμπόρων είναι υπερβολικά ψηλό».
Προνοείται δε ότι για τον καθορισμό ανώτατων τιμών πώλησης ή ανώτατων περιθωρίων μικτού κέρδους, η Υπουργός «λαμβάνει υπόψη τις συνθήκες της διεθνούς και της εγχώριας αγοράς και ιδίως:
(α) Τις τιμές εισαγωγής των προϊόντων, σε περίπτωση που δεν παράγονται στη Δημοκρατία,
(β) το κόστος αγοράς των πρώτων υλών για την παραγωγή των προϊόντων που θα παραχθούν στη Δημοκρατία,
(γ) το κόστος παραγωγής των προϊόντων σε περίπτωση που παράγονται στη Δημοκρατία,
(δ) το κόστος των εμπόρων,
(ε) τα περιθώρια κέρδους των εμπόρων,
(στ) την προστασία των καταναλωτών».
