Οι αεροπορικές μεταφορές στην Ευρώπη εισέρχονται σε μια νέα εποχή κανόνων και υποχρεώσεων, καθώς μετά από περισσότερα από δέκα χρόνια διαπραγματεύσεων, συγκρούσεων και διαβουλεύσεων μεταξύ ευρωπαϊκών θεσμών, κυβερνήσεων, οργανώσεων καταναλωτών και αεροπορικών εταιρειών, διαμορφώνεται το νέο πλαίσιο που θα διέπει τα δικαιώματα των επιβατών.
Όπως ανέφερε στο ThemaOnline η Νομική Σύμβουλος της Υπηρεσίας Προστασίας Καταναλωτή, Βιργινία Χρίστου, τα νέα μέτρα δεν θα εφαρμοστούν άμεσα, αλλά μετά την ολοκλήρωση της τελικής διαδικασίας και την πάροδο 12 μηνών από την έγκρισή τους.
«Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν εκ των προτέρων, θα τα δούμε να εφαρμόζονται μετά από 12 μήνες. Αυτή τη στιγμή τα δικαιώματα των επιβατών έχουν όπως τα γνωρίζουμε και σήμερα», σημείωσε.
Η ίδια χαρακτήρισε ιδιαίτερα σημαντικό το γεγονός ότι διατηρείται το υφιστάμενο καθεστώς αποζημιώσεων για μεγάλες καθυστερήσεις πτήσεων. Όπως εξήγησε, σήμερα επιβάτης που φτάνει στον προορισμό του με καθυστέρηση άνω των τριών ωρών δικαιούται αποζημίωση από 250 έως 600 ευρώ, ανάλογα με την απόσταση της πτήσης.
Σύμφωνα με την κ. Χρίστου, η αρχική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προνοούσε αύξηση του ορίου καθυστέρησης από τις τρεις στις τέσσερις έως έξι ώρες, καθώς και σημαντική μείωση των αποζημιώσεων, οι οποίες θα ξεκινούσαν από μόλις 83 ευρώ και θα έφταναν μέχρι τα 250 ευρώ.
«Ο σκοπός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν η πλήρης αφαίρεση δικαιωμάτων από τους επιβάτες», ανέφερε, προσθέτοντας ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε πλήρως τις θέσεις των οργανώσεων καταναλωτών και απέρριψε το αρχικό κείμενο.
Όπως εξήγησε, ακολούθησε μακρά διαδικασία διαπραγματεύσεων που κατέληξε στη δημιουργία Επιτροπής Συνδιαλλαγής, μέσω της οποίας διαμορφώθηκε το νέο κείμενο που αναμένεται να λάβει την τελική του μορφή και να τεθεί προς ψήφιση.
Σημαντικές αλλαγές αναμένονται και στις περιπτώσεις ακυρωμένων πτήσεων. Μέχρι σήμερα η επαναδρομολόγηση γινόταν αποκλειστικά από την ίδια αεροπορική εταιρεία, η οποία όφειλε να εξασφαλίσει την επόμενη διαθέσιμη πτήση προς τον προορισμό του επιβάτη.
Με το νέο καθεστώς, σε περίπτωση ακύρωσης πτήσης, η εταιρεία θα μπορεί να αναζητεί θέση και σε άλλες συνεργαζόμενες αεροπορικές εταιρείες, ώστε ο επιβάτης να φτάνει ταχύτερα στον προορισμό του. Παράλληλα, θα δίνεται η δυνατότητα και στον ίδιο τον επιβάτη να προτείνει εναλλακτική πτήση που έχει εντοπίσει, ζητώντας από την εταιρεία να καλύψει τη διαφορά κόστους όπου αυτό είναι εφικτό.
Η συμφωνία περιλαμβάνει επίσης ενισχυμένη προστασία για οικογένειες και ανήλικους επιβάτες, καθώς οι αεροπορικές εταιρείες δεν θα μπορούν να επιβάλλουν πρόσθετες χρεώσεις ώστε γονείς και παιδιά να κάθονται μαζί κατά τη διάρκεια της πτήσης.
Παράλληλα, θεσπίζονται κανόνες μεγαλύτερης διαφάνειας στις τιμές των εισιτηρίων, με τις εταιρείες να υποχρεούνται να παρουσιάζουν από την αρχή το πραγματικό κόστος του ταξιδιού και τις τυχόν πρόσθετες χρεώσεις.
Οι εισηγήσεις που δεν έγιναν αποδεκτές
Ωστόσο, δεν έγιναν αποδεκτές όλες οι εισηγήσεις των οργανώσεων καταναλωτών. Όπως ανέφερε η κ. Χρίστου, ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα αφορά τις χειραποσκευές.
Η ίδια υπενθύμισε ότι υπάρχει ήδη απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με την οποία η χειραποσκευή αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του επιβάτη και δεν θα έπρεπε να επιβαρύνεται με επιπλέον χρέωση, εφόσον πληροί τις προβλεπόμενες διαστάσεις.
Παρά τις πιέσεις των οργανώσεων καταναλωτών, το θέμα δεν εντάχθηκε τελικά στην αναθεώρηση του κανονισμού, καθώς κυρίως οι αεροπορικές εταιρείες χαμηλού κόστους αντέδρασαν, υποστηρίζοντας ότι το επιχειρηματικό τους μοντέλο βασίζεται σε χαμηλούς ναύλους και επιπρόσθετες χρεώσεις για υπηρεσίες όπως η μεταφορά χειραποσκευών καμπίνας.
«Κανονικά θα έπρεπε να μεριμνήσουν ώστε η χειραποσκευή να περιλαμβάνεται στην τιμή του εισιτηρίου και να μην χρεώνεται ο επιβάτης. Αυτό δεν έγινε αποδεκτό», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ένα ακόμη ζήτημα που παραμένει ανοικτό αφορά τον κατάλογο των έκτακτων περιστάσεων που απαλλάσσουν τις αεροπορικές εταιρείες από την υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης.
Αν και η δημιουργία σχετικού καταλόγου περιλαμβάνεται στη συμφωνία, οι οργανώσεις καταναλωτών ζητούν να αποσαφηνιστεί εάν απεργίες προσωπικού των αεροπορικών εταιρειών, όπως των αεροσυνοδών, θα θεωρούνται έκτακτες περιστάσεις.
Όπως εξήγησε η κ. Χρίστου, άλλο είναι η περίπτωση μιας απεργίας στον πύργο ελέγχου, η οποία δεν βρίσκεται υπό τον έλεγχο της αεροπορικής εταιρείας, και άλλο μια απεργία εργαζομένων της ίδιας της εταιρείας λόγω εργασιακών διαφορών.
«Αναμένουμε να δούμε εάν το αίτημά μας θα περιλαμβάνεται ή θα εξαιρείται από τον κατάλογο», κατέληξε.