«Μαύρες μέρες! Μαύρη επέτειος! Μαύρη ζωή! Αβάστακτος ο πόνος ακόμα, και τα γιατί… αμέτρητα!».
Με αυτά τα λόγια η Ανδριάνα Νικολάου, μητέρα του Θανάση Νικολάου, αναφέρεται στην τραγική επέτειο του θανάτου του γιου της, λίγες ημέρες πριν από τις 29 Σεπτεμβρίου, ημερομηνία κατά την οποία το 2005 ο 26χρονος εθνοφρουρός εντοπίστηκε νεκρός κάτω από το γεφύρι της Άλασσας.
Η υπόθεση, που απασχόλησε επί χρόνια την κυπριακή κοινωνία, πήρε νέα τροπή με το πόρισμα της τρίτης θανατικής ανάκρισης το 2024, σύμφωνα με το οποίο ο Θανάσης Νικολάου πέθανε από στραγγαλισμό συνεπεία εγκληματικής ενέργειας.
Η μητέρα του, η οποία επί δύο δεκαετίες ζητά απαντήσεις για τον θάνατο του παιδιού της, επανέρχεται μέσα από μια ιδιαίτερα φορτισμένη ανάρτηση, θέτοντας σειρά ερωτημάτων για τις συνθήκες θανάτου του αλλά και για τον χειρισμό της υπόθεσης όλα αυτά τα χρόνια.
«Γιατί να χάσω το παιδί μου;»
«Γιατί να χάσω το παιδί μου στα καλά καθούμενα; Γιατί να έπρεπε να περάσω, μαζί με την υπόλοιπη οικογένειά μου, πέραν της απώλειας του παιδιού μου, και όλα αυτά που πέρασα;», διερωτάται.
Η Ανδριάνα Νικολάου κάνει λόγο για «υπαίτιους», θέτοντας ερωτήματα για το ποιοι, όπως υποστηρίζει, βρίσκονται πίσω από την τραγωδία και για το κατά πόσο υπήρξε συγκάλυψη.
Οι αναφορές αυτές αποτελούν τους ισχυρισμούς και τις καταγγελίες της ίδιας, ενώ η δικαστική διαπίστωση που έχει καταγραφεί στην τρίτη θανατική ανάκριση αφορά την αιτία θανάτου, δηλαδή τον στραγγαλισμό συνεπεία εγκληματικής ενέργειας.
«Έπεσα στην χειρότερη μονάδα»
Στην ανάρτησή της η μητέρα του Θανάση αναφέρεται και στην περίοδο κατά την οποία ο γιος της υπηρετούσε στον Κυπριακό Στρατό.
Όπως γράφει, ο Θανάσης είχε φθάσει από τη Μελβούρνη της Αυστραλίας προκειμένου να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία και της έλεγε ότι «έπεσα στην χειρότερη μονάδα».
Η ίδια υποστηρίζει ότι ο γιος της βίωνε bullying και ότι είχε απευθυνθεί επανειλημμένα σε αξιωματικούς ζητώντας βοήθεια.
Σύμφωνα με το πόρισμα της θανατικής ανακρίτριας, στο επίκεντρο της διαδικασίας βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, αναφορές στη ζωή του Θανάση στον στρατό και στον συνεχή εκφοβισμό που, σύμφωνα με τα ευρήματα της διαδικασίας, βίωνε από άλλους στρατιώτες.
Ο αγώνας της οικογένειας
Η Ανδριάνα Νικολάου αναφέρεται εκτενώς και στα χρόνια που ακολούθησαν τον θάνατο του γιου της.
Καταγγέλλει ότι από τα πρώτα στάδια η υπόθεση δεν διερευνήθηκε με τον τρόπο που, κατά την άποψή της, θα έπρεπε και υποστηρίζει ότι η οικογένεια αναγκάστηκε να δώσει έναν πολυετή αγώνα για να αναζητήσει την αλήθεια.
«Μάς άφησαν να αγωνιζόμαστε και να παλεύουμε μόνοι», γράφει χαρακτηριστικά, κάνοντας παράλληλα λόγο για εμπόδια και καθυστερήσεις.
Η οικογένεια είχε υποστηρίξει επί χρόνια ότι ο θάνατος του Θανάση δεν ήταν αυτοχειρία. Το πόρισμα της τρίτης θανατικής ανάκρισης του 2024 κατέληξε ότι ο θάνατός του προήλθε από στραγγαλισμό συνεπεία εγκληματικής ενέργειας.
«Ο αγώνας δικαίου συνεχίζεται»
Στην ανάρτησή της η μητέρα του Θανάση δηλώνει ότι ο αγώνας της οικογένειας δεν σταματά.
«Ένα είναι το σίγουρο: Ότι ο αγώνας δικαίου συνεχίζεται και οι ευθύνες θα αποδοθούν εκεί και όπου υπάρχουν, είτε εντός, είτε εκτός χώρας!», αναφέρει.
Η ανάρτηση συνοδεύεται, σύμφωνα με την ίδια, και από φωτογραφικό υλικό του Θανάση, μεταξύ άλλων μία εικόνα του όπως ήταν όταν ζούσε και μία εικόνα που δημιουργήθηκε με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, αποτυπώνοντας πώς θα μπορούσε να είναι σήμερα.
Η δεύτερη εικόνα δίνει μια διαφορετική διάσταση στην ανάρτηση: έναν άνθρωπο που έφυγε στα 26 του χρόνια και μια υποθετική εικόνα της ζωής που θα μπορούσε να έχει σήμερα, 21 χρόνια μετά.
Η Ανδριάνα Νικολάου κλείνει την ανάρτησή της με μια φράση που συμπυκνώνει τον πόνο της για την απώλεια του παιδιού της:
«ΕΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ... ΕΓΩ ΘΑ ΕΙΧΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΤΩΡΑ!!!»