logo
ΑΡΧΙΚΗ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2019
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
LIFESTYLE
ΑΘΛΗΤΙΚΑ
ΕΛΛΑΔΑ
ΚΟΣΜΟΣ
ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2019 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΥΠΡΟΣ LIFESTYLE ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΣΜΟΣ ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΟΥΜΕ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΙ ΑΡΘΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΠΑΡΑ-ΤΗΕΜΑ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΦΙΛΟΖΩΟΙ ΦΟΙΤΗ-TEXT

‘Δε μπορώ να φάω, δε μπορώ να πάω στην τουαλέτα’ - Κραυγή απόγνωσης ακρωτηριασμένου Κύπριου που ζήτα φροντιστή εδώ και 6 μήνες -ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Με πόνο ψυχής επικοινώνησε με την ιστοσελίδα μας ο κύριος Μαρίνος Χαραλάμπους, κάνοντας έτσι μια απέλπιδα προσπάθεια να εισακουστεί και να βρει λύση στο πρόβλημα του.

Του Ανδρέα Κόκκινου
 
Ο κύριος Μαρίνος είναι 58 ετών και διαμένει -μόνος πλέον αφού χώρισε με τη σύζυγο του- στην Καλαβασό. Λόγω μίας σπάνιας πάθησης και μετά από πολλαπλές επεμβάσεις έχει χάσει τα δύο πόδια του (από το γόνατο και κάτω) αλλά και τις δύο παλάμες του κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να αδυνατεί να αυτοεξυπηρετηθεί.
 
Ακόμη και για τις πλέον ζωτικές ανάγκες (ύπνο, φαγητό, τουαλέτα) όπως αντιλαμβάνεστε αλλά και δήλωσε και ο ίδιος η κάθε μέρα μοιάζει με μαρτύριο. Στη συζήτηση μας ανέφερε πως έχει κάνει επανειλλημμένες προσπάθειες για να φέρει φροντιστή (κοπέλα με καταγωγή από τη Σρι Λάνκα) ούτως ώστε να μπορεί να φέρνει εις πέρας τις ανάγκες της καθημερινότητας.
 
Κάτι τέτοιο ωστόσο δεν έχει τελεσφορήσει αφού όπως ενημερώθηκε επικοινωνόντας με διάφορους ατζέντηδες και Ιδιωτικά Γραφεία Εξευρέσεως Εργασίας στην Κύπρο, λόγω ευρωπαϊκής οδηγίας δεν εκδίδονται άδειες εισόδου (μόνο κατ’εξαίρεση) σε υπηκόους τρίτων χωρών από την 15η Μαρτίου του 2020 και μετά.
 
Ο ίδιος ο κύριος Μαρίνος όντας σε απόγνωση, με φωνή που τρεμόπαιζε έκλαιγε μιλώντας μας για το καθημερινό δράμα το οποίο βιώνει. Όλες οι πόρτες που επιχείρησε ν’ανοίξει ήταν κλειστές, τα δεκάδες τηλεφωνήματα σε Υπουργεία και αρμόδιους φορείς είτε δεν απαντούνται καν, είτε τον ενημερώνουν πως το ζήτημα του δεν υπάγεται στη δική τους αρμοδιότητα.
 
Κάθε μέρα που περνά, ένας 58χρονος συμπολίτης μας διαμένει μόνος του, αδυνατώντας να πραγματοποιήσει ακόμη και τις πλέον φυσικές καθημερινές και για πολλούς αυτονόητες ανάγκες του. ‘Δε μπορώ να φάω, να κάνω μπάνιο, να πάω στην τουαλέτα, τι άλλο να κάμω; Να μείνω να πεθάνω;’