Google Play Store Apple Store
World News Media Themasports Socialista lifenewscy

Κριστίν Λανγκάρντ: Χορτοφάγος και αντικαπνίστρια με βιογραφικό γεμάτο πρωτιές - Η... Σιδηρά Κυρία της Ευρώπης

30.03.2022
10:44
Πολιτική

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Κριστίν Μαντλέν Οντέτ Λαγκάρντ (Christine Madeleine Odette Lagarde), που εκτελεί επίσκεψη στην Κύπρο, γεννήθηκε στο Παρίσι την πρωτοχρονιά του 1956. Πριν την προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας διετέλεσε, Γενική Διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικό Ταμείου, υπουργός Οικονομίας στη Γαλλία (από το 2007 ως τις 29 Ιουνίου 2011), υπουργός Γεωργίας και Αλιείας, καθώς και υπουργός Εμπορίου, στην κυβέρνηση του Ντομινίκ ντε Βιλπέν. Η Λαγκάρντ έγινε επίσης η πρώτη γυναίκα στο αξίωμα της υπουργού Οικονομικών σε οικονομία-μέλος των G8.

Οι γονείς της ήταν καθηγητές πανεπιστημίου στις κλασικές σπουδές. Η Κριστίν Λαλουέτ, όπως ήταν το αρχικό επώνυμό της, ασχολήθηκε με τη συγχρονισμένη κολύμβηση καταφέρνοντας να μπει στην εθνική ομάδα της Γαλλίας και σε ηλικία μόλις 15 ετών να κερδίσει το χάλκινο μετάλλιο στο εθνικό πρωτάθλημα.

Το 1974 αποφοίτησε από το προπαρασκευαστικό σχολείο Holton-Arms School, στο Μέριλαντ, όπου είχε πάει με υποτροφία, και κατόπιν σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Παρί Ουέστ Ναντέρ λα Ντεφάνς στο Παρίσι, ειδικεύτηκε στο εργατικό δίκαιο, στο οποίο απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα (DESS), ενώ κατέχει μεταπτυχιακό στα Αγγλικά[2][3]. Το 1981, ξεκίνησε να εργάζεται ως δικηγόρος στο Παρίσι και γρήγορα έγινε μέλος του δικηγορικού γαλλικού γραφείου Baker & McKenzie, το οποίο αποτελεί ένα από τα κορυφαία δικηγορικά γραφεία παγκοσμίως. Ειδικεύτηκε σε ζητήματα αντιμονοπωλιακού και εργατικού δικαίου. Στην 25ετή της καριέρα ως δικηγόρος έφτασε το 1999 στην προεδρία της εταιρείας παραμένοντας στη θέση αυτή μέχρι το 2004.

Το 2004, ο Πρόεδρος Ζακ Σιράκ της απένειμε το μετάλλιο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής, ενώ τον Απρίλιο του 2005, η Λαγκάρντ μπήκε στο εποπτικό συμβούλιο της πολυεθνικής ολλανδικής εταιρείας ING Group λίγο πριν αναλάβει τα υπουργικά της καθήκοντα τον Ιούνιο του 2005 στο Υπουργείο Εξωτερικού Εμπορίου, στην κυβέρνηση του Ντομινίκ ντε Βιλπέν, θέση από την οποία προχώρησε άμεσα σε μεταρρυθμίσεις του γαλλικού εργατικού δικαίου.

Από τότε η πολιτική της καριέρα μετρά ένα μήνα μόλις στο Υπουργείο Γεωργίας και Αλιείας στην πρώτη κυβέρνηση του Φρανσουά Φιγιόν πριν τις βουλευτικές εκλογές του 2007. Στις 19 Ιουνίου του 2007 έγινε η πρώτη γυναίκα στη Γαλλία αλλά και ανάμεσα στα κράτη των G8, που αναλαμβάνει καθήκοντα Υπουργού Οικονομικών, καθώς διορίστηκε στο Υπουργείο Οικονομίας, Βιομηχανίας και Απασχόλησης. Στο έργο της συμπεριλαμβάνονται δύο νομοσχέδια, ένα για τον εκσυγχρονισμό της γαλλικής οικονομίας, και ένα για τη συγχώνευση των ANPE και UNEDIC. Από τον Ιούλιο μέχρι το Δεκέμβριο του 2008 υπήρξε πρόεδρος του ECOFIN, το οποίο αριθμεί ως μέλη τους Υπουργούς Οικονομικών όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στις 25 Μαΐου 2011 η Λαγκάρντ ανακοίνωσε επίσημα την υποψηφιότητά της για την προεδρία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (IMF) ως αντικαταστάτρια του Ντομινίκ Στρος-Καν που παραιτήθηκε μετά τις κατηγορίες εναντίον του για απόπειρα βιασμού μιας καμαριέρας σε ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης. Την πλήρη στήριξή τους στην υποψηφιότητα της Λαγκάρντ εξέφρασαν ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ, ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και εκπρόσωποι της Γαλλίας, της Γερμανίας, του Βελγίου, της Ρωσίας, της Κίνας και της Βραζιλίας.

Στις 28 Ιουνίου 2011 το Διοικητικό Συμβούλιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου εξέλεξε τη Λαγκάρντ στην ηγεσία του οργανισμού. Ήταν και η επικρατέστερη υποψηφία, έχοντας αντίπαλο τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας του Μεξικού, Αγκουστίν Κάρστενς. Από τη 1 Νοεμβρίου 2019 είναι Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Το βιογραφικό της Κριστίν Λαγκάρντ είναι γεμάτο από πρωτιές: η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ έκανε καριέρα σπάζοντας τη μία μετά την άλλη τις "γυάλινες οροφές" για τις γυναίκες. Ήταν η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε διευθύντρια της περίφημης, πολυεθνικής νομικής εταιρείας Baker MacKenzie, η πρώτη που ανέλαβε υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών στη Γαλλία (2007-11, επί προεδρίας Νικολά Σαρκοζί), η πρώτη που διορίστηκε, το 2011, γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Το 2018 το περιοδικό Forbes την κατέταξε στην τρίτη θέση της λίστας με τις πιο ισχυρές γυναίκες στον κόσμο. Έναν χρόνο αργότερα, η 63χρονη Κριστίν Λαγκάρντ, μια αναγνωρίσιμη φιγούρα χάρη στα κοντά, γκρίζα μαλλιά της, το πλατύ χαμόγελο και τα ενδύματα υψηλής ραπτικής που επιλέγει, θα γίνει η πρώτη γυναίκα επικεφαλής της ΕΚΤ για τα επόμενα οκτώ χρόνια.

Η χορτοφάγος, αθλητική (υπήρξε αθλήτρια της συγχρονισμένης κολύμβησης), αντικαπνίστρια Γαλλίδα πολιτικός χρειάστηκε πάντως να πείσει για τις ικανότητές της τους σκεπτικιστές όταν έφτασε στην Ουάσινγκτον –δεδομένου ότι δεν είναι οικονομολόγος– για να εξωραΐσει την εικόνα του ΔΝΤ στον κόσμο. Την εποχή εκείνη άλλωστε η εικόνα του Ταμείου είχε αμαυρωθεί από το σεξουαλικό σκάνδαλο του συμπατριώτης της, του Ντομινίκ Στρος-Καν, ενώ ταυτόχρονα έπρεπε να διαχειριστεί τους μετασεισμούς της οικονομικής ύφεσης.

Η Λαγκάρντ είναι μητέρα δύο γιων – ο ένας ασχολείται με την εστίαση, ο άλλος είναι αρχιτέκτονας. Παντρεύτηκε και χώρισε δύο φορές, ενώ τα τελευταία χρόνια είναι ζευγάρι με τον Γάλλο επιχειρηματία Ξαβιέ Ζοκαντί.

Από την αρχή, ακούραστα, επικαλούμενη τις μελέτες, η Κριστίν Λαγκάρντ εξηγούσε γιατί η συμμετοχή των γυναικών είναι ουσιαστικής σημασίας για την οικονομική ανάπτυξη. Διακινδυνεύοντας τις σχέσεις της με τους άνδρες συναδέλφους της δεν δίστασε μάλιστα να πει ότι η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση θα είχε αποφευχθεί αν η τράπεζα Lehman Brothers (Αδελφοί) λεγόταν Lehman Sisters (Αδελφές), αν δηλαδή είχε περισσότερες γυναίκες σε κορυφαίες θέσεις.

Αρκετές φορές έφερνε ως παράδειγμα τον εαυτό της: για παράδειγμα, μιλάει άπταιστα αγγλικά αλλά πρόσφατα παραδέχτηκε πως όταν ήταν έφηβη το επίπεδό της ήταν "μέτριο", κάτι απαράδεκτο για την κόρη ενός καθηγητή αγγλικής φιλολογίας. Έχει επίσης μιλήσει για τις "αποτυχίες" της, όπως ότι δύο φορές δεν κατάφερε να μπει στη γαλλική σχολή Ena ή ότι την εποχή που εργαζόταν για τη νομική εταιρεία Baker της ανακοίνωσαν πως δεν θα μπορούσε να γίνει συνεταίρος επειδή εκείνη τη χρονιά, λόγω της εγκυμοσύνης της, δεν είχε φέρει αρκετούς πελάτες στον όμιλο.

Το σχεδόν άψογο βιογραφικό της φέρει πάντως μια κηλίδα: την καταδίκη της, το 2016, από τα γαλλικά δικαστήρια για αμέλεια την εποχή που ήταν υπουργός Οικονομικών το 2008, στην υπόθεση του επιχειρηματία Μπερνάρ Ταπί. Δεν της επιβλήθηκε όμως καμία ποινή, λόγω του "διεθνούς κύρους" της.