Συνοδευόμενος από τη σύζυγο του, τον Τ/κ καθηγητή του Πανεπιστημίου Κύπρου Niyazi Kizilyurek αλλά και τον Αρχισυντάκτη της Τ/κ εφημερίδας YeniDüzen, Cenk Mutluyakali, ο Μεχμέτ έφτασε το απόγευμα στην οικία του παλιού του φίλου, την οποία προσπαθούσε μάταια να εντοπίσει από τον καιρό που άνοιξαν τα οδοφράγματα.
Πολλά έχουν αλλάξει από τότε και δεν μπορούσα να εντοπίσω την κατοικία του φίλου μου, δηλώνει στα ΜΜΕ, ο οποίος δεν ξεχνά τη βοήθεια που ο κ.Ντίνος του προσέφερε όταν, μετά την τουρκική εισβολή, παρέμεινε για κάποιο χρονικό διάστημα κρατούμενος.
Μιλώντας στην ελληνική γλώσσα, ο Μεχμέτ θυμάται τον φίλο του Ντίνο να τον επισκέπτεται στο χώρο όπου κρατείτο για να του φέρει ψωμί, μπισκότα και γάλα αλλά και τη στήριξη που προσέφερε στην οικογένεια του, βοηθώντας την να πωλήσει αντικείμενα που δεν μπορούσε να μεταφέρει μαζί της, πριν εγκαταλείψει τη Λεμεσό.
"Ο Ντίνος μου είπε αν ήθελα κάτι άλλο, κι εγώ του ζήτησα να μου φυλάξει κάποια βιβλία, κάποια πράγματα μου, μέχρι να περάσει το κακό και να επιστρέψουμε", αναφέρει.
Ωστόσο οι συνθήκες και τα γεγονότα που ακολούθησαν δεν επέτρεψαν την επιστροφή του και ο μικρός οικογενειακός του θησαυρός παρέμεινε στο πατάρι της ανωγείου κατοικίας της οικογένειας Κοιλανιώτη, η οποία δεν είχε οποιαδήποτε στοιχεία για να επικοινωνήσει μαζί του.
Τον περασμένο Σεπτέμβριο, τα οικογενειακά κειμήλια του Μεχμέτ εντοπίστηκαν από τον υιό του κ. Ντίνου, όταν επέστρεψε για διακοπές στο νησί, καθώς είναι μόνιμος κάτοικος Αυστραλίας. Η ανώγειος κατοικία ήταν άδεια, αφού είχε αποχωρήσει ο τελευταίος ενοικιαστής της, και ψάχνοντας στο πατάρι για κάποια προσωπικά του αντικείμενα, βρήκε το μεγάλο κασόνι που έκρυβε το μυστικό 42 χρόνων.
Με τη βοήθεια της οικογενειακής τους φίλης Μάρως Λυσανδρίτου και με τη συνδρομή του Τ/κ καθηγητή Niyazi Kizilyurek, εντοπίστηκε η προσωπική σελίδα του Μεχμέτ στο facebook, όπου ενημερώθηκε ότι είχαν εντοπιστεί τα παλιά ξεχασμένα αντικείμενα του.
"Νομίζω ζω ένα όνειρο", λέει ο Μεχμέτ φυλλομετρώντας το άλμπουμ με φωτογραφίες του ίδιου και της οικογένειας του, ενώ την ίδια ώρα η σύζυγος του εντοπίζει με χαρά το απολυτήριο του σχολείου της.
"Πράγματι είμαι πολύ συγκινημένος γιατί βρήκα ένα φίλο που τον είχα χαμένο. Δυστυχώς ο πόλεμος φέρνει πολλά κακά αποτελέσματα", ανέφερε εξάλλου ο κ. Κοιλανιώτης, εκφράζοντας την ελπίδα για επίλυση του Κυπριακού "για να σμίξουμε ξανά Ε/κ, Τ/κ, Μαρωνίτες, Αρμένιοι και Λατίνοι".
Με την αποχώρηση των δημοσιογράφων οι δυο φίλοι εισέρχονται στο εσωτερικό της οικίας. Μετά από 42 χρόνια έχουν πολλά να πουν και άλλα τόσα να θυμηθούν.
