Τελικά ο κόσμος ψήφισε τον διάβολο που ξέρει. Μια πρώτη ανάγνωση του εκλογικού αποτελέσματος δείχνει ότι η... καταστροφή αποφεύχθηκε, η αναδόμηση του κράτους αναβλήθηκε επ’ αόριστον, η τιμωρία και γελοιοποίηση του πολιτικού συστήματος ματαιώθηκαν, η ακροδεξιά έπιασε ταβάνι (ή πάτωμα, ανάλογα πού στέκεστε), τα παραδοσιακά κόμματα πρέπει να κάνουν εικόνισμα τον Μακάριο Δρουσιώτη και να το ασπάζονται τρεις φορές την ημέρα ενώ ο Νίκος Χριστοδουλίδης έγινε ο πρώτος πρόεδρος στην ιστορία που βγαίνει ο μεγάλος ηττημένος σε άσχετες με την προεδρία εκλογές! Εν ολίγοις άλλο πράγμα ο ψόφος που ρίχνεις στα σόσιαλ κι άλλο η ψήφος που ρίχνεις στην κάλπη. Τεράστια η διαφορά και σπάνια κάνουν overlap.
Φυσικά δεν ήταν ικανοποιημένοι στην Ομόνοια, που έφυγαν μόνο με ένα βαθμό από την Λεμεσό, στην χθεσινή αναμέτρηση με τον Άρη. Ο βασικός λόγος που χαλάστηκαν, με αποτέλεσμα να βγουν τσάρκα και μερικοί… μουρμούρηδες οπαδοί στα Σόσιαλ Μήντια, ήταν το ότι δεν διαχειρίστηκαν σωστά το 0-2 του ημιχρόνου.
Ο πανικός είναι απελπιστικά κακός σύμβουλος. Το σωστό timing αντίθετα είναι όπως τον Ανεξάρτητο Φορέα, δηλαδή όλα τα λεφτά. Και όταν είσαι δημόσιο πρόσωπο και μάλιστα ένα που ασκεί παρασκηνιακή πολιτική, διαθέτει εξουσία και διαχειρίζεται εκατομμύρια χωρίς διαφάνεια, οφείλεις να δείχνεις μεγαλύτερη ανοχή στην κριτική.
Σε μια χώρα όπου οι δημοκρατικοί θεσμοί περνούν κρίση, η διαφθορά έχει διαβρώσει τον δημόσιο τομέα οριζοντίως και καθέτως, η Αστυνομία εμφανίζει σημάδια αυταρχικής συμπεριφοράς απέναντι στον απλό πολίτη, “γνωστοί επιχειρηματίες” εκτελούνται με μαφιόζικο τρόπο μέρα μεσημέρι και η δικαιοσύνη προκαλεί κάθε τρεις και λίγο το δημόσιο αίσθημα με αλλοπρόσαλλες και αψυχολόγητες αποφάσεις , ποιο πιστεύετε ότι ιεράρχησε ως το μεγαλύτερο πρόβλημα της κυπριακής δικαιοσύνης;
How the mighty have fallen. Ο σφιχτός εναγκαλισμός με την εξουσία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αλαζονεία, την έπαρση και την (πλασματική) αίσθηση ότι δεν σε αγγίζει τίποτα. Δώσε οποιαδήποτε μορφή εξουσίας σε άνθρωπο με ροπή προς τον αυταρχισμό και θα τον δεις να μεταμορφώνεται σε μικρό δικτατορίσκο. Βέβαια, όσο πιο ηχηρή η ανέλιξη τόσο πιο θεαματική η πτώση.
Θέλετε να μιλήσουμε σοβαρά για το ομολογουμένως αστείο βίντεο με τους δύο αστυνομικούς που έδωσαν μία κυριολεκτική σημασία στη γνώριμη φράση “γαμιέμαι στη δουλειά”; Ας το κάνουμε λοιπόν. Προετοιμαστείτε όμως για μια πολύ άβολη συζήτηση - ίσως περισσότερο κι από τη στάση που επέλεξαν οι δύο ένστολοι.
Η Εθνική μας ομάδας πάλεψε με όλες τις δυνάμεις της ψες βράδυ στη Ζένιτσα και παρά την ήττα με 2-1 εντούτοις μέσω social media έχει ενθαρρυντικά σχόλια για την εμφάνιση.
Ας ξεκινήσουμε με λίγη ιστορία. Όταν το “Επιτέλους μαζί” έσκασε μύτη στα μέσα της δεκαετίας του ‘90 στην απογευματινή ζώνη του ΑΝΤ1 η ελληνική ιδιωτική τηλεόραση, που μετρούσε μόλις μερικά χρόνια ζωής, είχε ήδη καθιερωθεί με τα δαπανηρά shows και τις αμέτρητες σειρές μυθοπλασίας και έψαχνε το next big thing.
Η Ομόνοια ανακοίνωσε δύο μεταγραφές σε διάστημα λίγων ωρών και οι Ομονοιάτες... ξεσάλωσαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Αυτό ανάρτησε στο προφίλ του ο φερόμενος ως ένας από τους δύο δράστες της αποτρόπαιας σφαγής της 41χρονης Γεωργίας από τη Θεσσαλονίκη που διένυε τον τρίτο μήνα της εγκυμοσύνης της.
Social media. Δεν τα μπορείς αλλά και δεν μπορείς χωρίς αυτά. Λατρεύεις να τα μισείς με την ίδια ένταση που τα χρησιμοποιείς. Λες πως έχουν καταστρέψει τη ζωή μας αλλά δεν μπορείς καν να θυμηθείς πώς ήταν πριν απ’ αυτά.
Στην Κύπρο για να γίνει η δουλειά σου πρέπει να ισχύει κάποιος από τους παρακάτω θεμελιώδεις κανόνες:
TRENDING NOW
35ºc
