ΗΠΑ: Η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει επιτέλους πρόεδρο – Ο Κέβιν Μακάρθι εξελέγη στην 15η ψηφοφορία

ΗΠΑ: Η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει επιτέλους πρόεδρο – Ο Κέβιν Μακάρθι εξελέγη στην 15η ψηφοφορία

Ο Ρεπουμπλικανός Κέβιν Μακάρθι εξελέγη επιτέλους πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, βάζοντας τέλος σε μια διαδικασία που σημαδεύτηκε μέχρι την τελευταία στιγμή από πολύ μεγάλες εντάσεις στις τάξεις των Ρεπουμπλικανών.

Έπειτα από έντονες διαβουλεύσεις, η ομάδα των “τραμπιστών ανταρτών” βουλευτών που εμπόδιζε την εκλογή του 57χρονου από την Καλιφόρνια υποχώρησε τελικά βάζοντας τέλος σε ένα αδιέξοδο που δεν είχε προηγούμενο τα τελευταία 160 χρόνια και προμηνύει πολύ έντονες αντιπαραθέσεις στο Σώμα τα δύο επόμενα χρόνια.

Νωρίτερα ο Κέβιν Μακάρθι υπέστη άλλη μία ταπεινωτική ήττα καθώς απέτυχε αργά το βράδυ της Παρασκευής να εκλεγεί πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων στην 14η ψηφοφορία.

Στη 14η ήττα του αυτή την εβδομάδα ο Μακάρθι έλαβε 216 ψήφους, καθώς μια μικρή ομάδα δεξιών σκληροπυρηνικών βουλευτών αρνήθηκε να τον ψηφίσει παρά την υπόσχεσή του για περικοπές δαπανών και άλλες παραχωρήσεις που είχαν κερδίσει πολλούς από τους συναδέλφους τους.

Έξι Ρεπουμπλικανοί βουλευτές τήρησαν αποχή ή ψήφισαν υπέρ άλλων υποψηφίων, παρότι, πριν από την έναρξη της ψηφοφορίας, ο Μακάρθι εμφανιζόταν σχεδόν βέβαιος ότι θα εξασφάλιζε την απαιτούμενη στήριξη ορισμένων σκληροπυρηνικών “τραμπικών ανταρτών” της παράταξής του. Τελικά το έκανε στην 15η ψηφοφορία.

ΠΗΓΗ: newsit.gr

 

Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

 

 

 

 

 

Οι σκιές του πορίσματος της Αρχής κατά της διαφθοράς βαραίνουν την Πινδάρου- Πληθαίνουν οι φωνές αποστασιοποίησης από τον Αναστασιάδη

Οι σκιές του πορίσματος της Αρχής κατά της διαφθοράς βαραίνουν την Πινδάρου- Πληθαίνουν οι φωνές αποστασιοποίησης από τον Αναστασιάδη

Η δημοσιογραφική διάσκεψη του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη δεν άφησε μόνο πολιτικές και νομικές προεκτάσεις. Ανέδειξε ταυτόχρονα ένα ζήτημα που εδώ και καιρό σιγοβράζει στο εσωτερικό του Δημοκρατικού Συναγερμού: Τη σχέση του κόμματος, με την πολιτική κληρονομιά του ανθρώπου, που το οδήγησε σε δύο συνεχόμενες προεδρικές νίκες, αλλά ο οποίος σήμερα βρίσκεται στο επίκεντρο μιας πρωτοφανούς συζήτησης, για ζητήματα διαφθοράς και πολιτικής ευθύνης.