Για πρώτη φορά από την ενθρόνιση του, ο Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος «προσφέρει» στους μαθητές μια σχολική αργία λόγω της ονομαστικής του εορτής, καθώς το ημερολόγιο έφερε τη γιορτή του Αγίου Γεωργίου εκτός της περιόδου των διακοπών του Πάσχα. Το γεγονός αυτό, ωστόσο, αποτελεί μια ιδιότυπη θεσμική ειρωνεία, αφού ο ίδιος ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας είχε ζητήσει επανειλημμένα την κατάργηση του συγκεκριμένου προνομίου, προσκρούοντας όμως στο «τείχος» των κανονισμών.
Μια επιθυμία που έμεινε στις δηλώσεις
Από την πρώτη κιόλας στιγμή της εκλογής του, ο Αρχιεπίσκοπος Γεώργιος έδειξε τις προθέσεις του για έναν πιο ορθολογικό διαχωρισμό των εκκλησιαστικών παραδόσεων από τη σχολική καθημερινότητα.
Σε παλαιότερες δηλώσεις του, είχε υπογραμμίσει πως «τα σχολεία είναι για να εργάζονται» και πως η τιμή προς το πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου δεν θα έπρεπε να μεταφράζεται σε απώλεια διδακτικού χρόνου. Παρά τη γραπτή επικοινωνία του με το Υπουργείο Παιδείας, όπου εξέφραζε τη βούληση του να μην τηρείται η αργία, η γραφειοκρατική πραγματικότητα αποδείχθηκε ισχυρότερη από την αρχιεπισκοπική επιθυμία.
Η «κληρονομιά» του Χρυσοστόμου Β’ και το συνταγματικό κώλυμα
Η προσπάθεια αυτή δεν ήταν πρωτοφανής. Ο προκάτοχός του, ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β’, είχε ανοίξει τον δρόμο για αυτή τη συζήτηση χρόνια πριν. Ο Χρυσόστομος Β’ είχε δηλώσει χαρακτηριστικά πως «δεν χρειαζόμαστε τόσες αργίες» και είχε προτείνει τον περιορισμό τους, θεωρώντας πως η Εκκλησία πρέπει να δίνει το παράδειγμα της εργατικότητας.
Ωστόσο, το πρόβλημα παραμένει βαθιά θεσμικό. Η σχολική αργία των ονομαστηρίων του Αρχιεπισκόπου δεν είναι μια απλή υπουργική απόφαση που ανακαλείται με μια εγκύκλιο. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους Κανονισμούς Λειτουργίας των Δημόσιων Σχολείων, οι οποίοι φέρουν τη σφραγίδα νομοθετικών ρυθμίσεων που πηγάζουν από το Σύνταγμα και τις συμφωνίες Κράτους – Εκκλησίας. Η τροποποίηση τους απαιτεί μια σύνθετη νομοθετική διαδικασία και πολιτική βούληση που, όπως φαίνεται, δεν κατάφερε να συγχρονιστεί με τις επιθυμίες των δύο Αρχιεπισκόπων.
Η σιωπηρή αποδοχή και η επόμενη μέρα
Σήμερα, η εκπαιδευτική κοινότητα βρίσκεται μπροστά σε ένα τετελεσμένο γεγονός. Οι μαθητές απολαμβάνουν την ανάπαυλα της 23ης Απριλίου, ενώ η συζήτηση για τον εκσυγχρονισμό του σχολικού εορτολογίου μετατίθεται για το μέλλον.
Στην Κύπρο, κάποιες παραδόσεις παραμένουν «εγκλωβισμένες» σε νομοθετικά πλαίσια που ακόμα και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές τους δυσκολεύονται να αλλάξουν.
