23 Απριλίου 2026: Η αργία που «δεν ήθελε» ο Αρχιεπίσκοπος αλλά επέβαλαν οι κανονισμοί
Η 23η Απριλίου 2026 καταγράφεται πλέον στην εκπαιδευτική ιστορία της Κύπρου ως μια ημερομηνία με ιδιαίτερο συμβολισμό.
Η εικόνα των φραγμάτων που «ανασαίνουν» μετά τις πρόσφατες βροχοπτώσεις των τελευταίων δύο μηνών μπορεί να προσφέρει μια προσωρινή ανακούφιση, όμως η πραγματικότητα πίσω από τους αριθμούς παραμένει αμείλικτη.
Η 23η Απριλίου 2026 καταγράφεται πλέον στην εκπαιδευτική ιστορία της Κύπρου ως μια ημερομηνία με ιδιαίτερο συμβολισμό.
Σε μια κρίσιμη καμπή για την ενεργειακή πολιτική της Κύπρου, το ζήτημα του «μηδενισμού» των πλεονασμάτων από τα οικιακά φωτοβολταϊκά συστήματα έρχεται ξανά στο προσκήνιο, με αφορμή την αυριανή εξέταση της προεδρικής αναπομπής στη Βουλή.
Ενώ ο υπόλοιπος δυτικός κόσμος έχει αρχίσει να πατάει «φρένο» στην ανεξέλεγκτη έκθεση των ανηλίκων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η Κύπρος φαίνεται να επιταχύνει προς τον γκρεμό της ψηφιακής εξάρτησης.
Την ώρα που οι καμπάνες ηχούν χαρμόσυνα σε κάθε γωνιά της Κύπρου και οι οικογένειες συγκεντρώνονται γύρω από τις εκκλησίες ή το γιορτινό τραπέζι, μια άλλη κατηγορία ανθρώπων βιώνει το Άγιο Φως μέσα από τη στολή και την ευθύνη.
Αν η Μεγάλη Εβδομάδα στην Κύπρο είχε μυρωδιά, αυτή θα ήταν αναμφίβολα ο συνδυασμός από μαχλέπι, μαστίχα και φρεσκοψημένο τυρί.
Εγκατάλειψη, φόβος και αδιέξοδο στους δρόμους.
Από την «παραγωγή μακαρονιών» στα δέντρα μέχρι τις ιπτάμενες φάρσες του διαδικτύου, η 1η Απριλίου παραμένει η μοναδική μέρα του χρόνου που το ψέμα δεν είναι απλώς επιτρεπτό, αλλά επιβεβλημένο.
Το Πάσχα πλησιάζει, αλλά για τις Αρχές δεν υπάρχει χρόνος για γιορτή.
Η ευρωπαϊκή κτηνοτροφία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια από τις πιο δύσκολες καμπές της σύγχρονης ιστορίας της, καθώς τα τελευταία στοιχεία της Eurostat για το 2026 προδιαγράφουν ένα σκηνικό έντονης συρρίκνωσης για τα περισσότερα είδη ζωικού κεφαλαίου.




