Όταν τρώει κανείς στο σκοτάδι δεν βλέπει το φαγητό του με αποτέλεσμα να μην προκαλείται έκκριση σάλιου και γαστρικών υγρών, κι έτσι το φαγητό είναι δυσκολότερο να καταναλωθεί.
Το συμπέρασμα βασίζεται σε έρευνα του Πανεπιστημίου της Κωστάντζας στη Γερμανία. Στο πλαίσιο της έρευνας, συγκεντρώθηκε δείγμα 90 ανθρώπων με τους 50 να έχουν δεμένα μάτια και τους 40 όχι.
Στη συνέχεια οι συμμετέχοντες, οι οποίοι δεν είχαν φάει δύο ώρες πριν το πείραμα, κλήθηκαν να φάνε από τρία μπολ με μετρημένη ποσότητα παγωτού κεράσι, καραμέλα και βανίλια, για 15 λεπτά.
Όταν το διάστημα αυτό πέρασε, οι ερευνητές μέτρησαν πόσο παγωτό είχε απομείνει και ρώτησαν τους συμμετέχοντες πόσο πίστευαν πως είχαν φάει.
Διαπιστώθηκε πως κατά μέσο όρο στο γκρουπ που έβλεπε κάθε συμμετέχων είχε φάει 116 γραμμάρια, ενώ στο γκρουπ με τα δεμένα μάτια είχαν φάει περίπου 105 γραμμάρια.
Επίσης η ομάδα με τα δεμένα μάτια είχε σημαντικά μεγαλύτερη εκτίμηση σχετικά με το πόσο είχε φάει -197 γραμμάρια- ενώ εκείνοι που έβλεπαν εκτιμούσαν πως είχαν φάει 159 γραμμάρια.
Η επικεφαλής ερευνήτρια εκτιμά πως η οπτική αποστέρηση αυξάνει την ποσότητα που νομίζουμε πως καταναλώνουμε αξιοποιώντας πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο παρά αναμνήσεις και προσδοκίες, πχ. την ανάμνηση μιας άλλης φοράς που νιώσαμε χορτάτοι μόνο αφότου είχαμε αδειάσει όλο το πιάτο.
Από OnMed.gr
