Η εξαγγελία της υποψηφιότητας του Γιώργου Παμπορίδη, προσθέτει πλέον και επισήμως ένα ακόμη πρόσωπο στην εξίσωση, την ώρα που η Αννίτα Δημητρίου έχει ήδη δηλώσει παρούσα και το βλέμμα όλων στρέφεται στην απόφαση που θα λάβει ο τέως πρόεδρος του κόμματος.
Η επιλογή του χρόνου από τον Γιώργο Παμπορίδη, μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί. Σε ένα περιβάλλον έντονης εσωστρέφειας, με δημόσιες αντιπαραθέσεις και παρεμβάσεις ιστορικών στελεχών, που επιχειρούν να αποτρέψουν περαιτέρω ρήγματα, ο βουλευτής του ΔΗΣΥ, επέλεξε να μπει στην κούρσα προβάλλοντας ως βασικό πολιτικό του επιχείρημα, την ανάγκη υπέρβασης των εσωτερικών διαχωρισμών.
Με ένα βίντεο διάρκειας περίπου ενάμιση λεπτού και το χαρακτηριστικό «όσοι πιστοί προσέλθετε», ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του, εξηγώντας ότι προχωρά επειδή θεωρεί πως, σε μια περίοδο σημαντικών προκλήσεων για την Κύπρο, διαθέτει «τις γνώσεις, την εμπειρία και τη διάθεση να υπηρετήσει με αξιοπρέπεια και να προσφέρει στον τόπο».
Ιδιαίτερη σημασία είχε, ωστόσο, το μήνυμα που επέλεξε να στείλει για την επόμενη ημέρα της παράταξης. «Πιστεύω ότι η δική μου υποψηφιότητα μπορεί να ενώσει τη βάση μας, αλλά να απευθυνθεί και σε κάθε άλλο πολιτικό χώρο, που μοιράζεται το όραμα μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής Κύπρου», ανέφερε, επιχειρώντας να τοποθετήσει τη δική του υποψηφιότητα πάνω από τις εσωκομματικές γραμμές που έχουν δημιουργηθεί.
Η κίνηση που κρατά όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά
Στο παρασκήνιο, πάντως, η προσοχή παραμένει στραμμένη στην απόφαση του Αβέρωφ Νεοφύτου, η οποία εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο άγνωστο της διαδικασίας.
Η σημερινή εξέλιξη, με την παραλαβή του επίσημου εντύπου για τη συλλογή των 500 υπογραφών που απαιτούνται, για την υποβολή υποψηφιότητας στις εσωκομματικές εκλογές, αποκτά ιδιαίτερη πολιτική σημασία, ακριβώς επειδή δεν συνοδεύτηκε από μια αντίστοιχη δημόσια δήλωση πρόθεσης. Το έντυπο, δεν συνιστά από μόνο του υποβολή υποψηφιότητας, ούτε σημαίνει ότι έχει ληφθεί οριστική απόφαση. Επιτρέπει, όμως, στον ενδιαφερόμενο να προχωρήσει στο επόμενο βήμα, εφόσον τελικά επιλέξει να διεκδικήσει το χρίσμα.
Το γεγονός ότι έχει ήδη ανακοινώσει υποψηφιότητα για τις Προεδρικές, προσδίδει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην εξέλιξη. Η παραμονή του εκτός της εσωκομματικής διαδικασίας και η παράλληλη κάθοδος ως ανεξάρτητου, θα δημιουργούσε μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα για τον ΔΗΣΥ, από εκείνη που θα διαμορφωνόταν σε περίπτωση συμμετοχής του στην εσωκομματική αναμέτρηση.
Γι' αυτό και η κίνηση με το έντυπο, ερμηνεύεται στην Πινδάρου περισσότερο ως διατήρηση όλων των επιλογών ανοικτών, παρά ως τελική απάντηση στο ερώτημα που απασχολεί εδώ και ημέρες τα κομματικά στελέχη. Οι υποψηφιότητες θα υποβληθούν στις 26 Οκτωβρίου, ενώ η εσωκομματική κάλπη έχει οριστεί για τις 28 Νοεμβρίου, με το χρονικό περιθώριο για την τελική απόφαση να στενεύει.
Το δείπνο και η συζήτηση που πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις
Μέσα σε αυτό το κλίμα, το περιβόητο δείπνο, εξακολουθεί να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για την εσωκομματική συζήτηση. Όχι πλέον μόνο για το τι ειπώθηκε, ή δεν ειπώθηκε στη συγκεκριμένη συνάντηση, αλλά κυρίως επειδή έχει συνδεθεί με μια ευρύτερη ανησυχία που διατυπώνεται στους κόλπους του ΔΗΣΥ, σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνονται οι αποφάσεις και οι ισορροπίες στην παράταξη.
Η συζήτηση έχει μετατοπιστεί από το ίδιο το περιστατικό, στο ευρύτερο ερώτημα της επιρροής προσώπων που δεν συμμετέχουν θεσμικά στα κομματικά όργανα. Οι αναφορές σε «εξωθεσμικούς» παράγοντες, έχουν ενισχύσει την καχυποψία που ήδη υπάρχει σε μέρος των στελεχών και της βάσης, σε μια περίοδο κατά την οποία ο ΔΗΣΥ, προσπαθεί να παρουσιάσει μια εικόνα οργανωμένης και θεσμικά καθοδηγούμενης πορείας προς τις Προεδρικές.
Το θέμα, αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα, επειδή η συζήτηση για το δείπνο ήρθε να προστεθεί σε μια σειρά δημόσιων τοποθετήσεων και αντιπαραθέσεων, οι οποίες έχουν δημιουργήσει την αίσθηση, ότι η εσωκομματική διαφωνία έχει ξεπεράσει τα όρια μιας φυσιολογικής πολιτικής αντιπαράθεσης για την επιλογή υποψηφίου.
Αυτό είναι που ανησυχεί περισσότερο αρκετά στελέχη: όχι η ύπαρξη διαφορετικών απόψεων, αλλά η εντύπωση ότι οι αποφάσεις για την επόμενη ημέρα της παράταξης, ενδέχεται να επηρεάζονται από διαβουλεύσεις έξω από τα θεσμικά της όργανα.
Η αγωνία για τη συνοχή
Οι παρεμβάσεις των τελευταίων ημερών, αποτυπώνουν ακριβώς αυτή την ανησυχία. Ο Κυριάκος Κούσιος έχει μιλήσει για την ανάγκη αυτοκριτικής, επιρρίπτοντας ευθύνες προς διάφορες κατευθύνσεις και αφήνοντας ανοιχτή ακόμη και τη συζήτηση για μια διαφορετική επιλογή, που θα μπορούσε να λειτουργήσει ενωτικά.
Από την πλευρά του, ο Μιχάλης Σοφοκλέους τοποθετεί την απαρχή της κρίσης αρκετά νωρίτερα, θεωρώντας ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο ΔΗΣΥ. δεν μπορούν να αποδοθούν αποκλειστικά στην περίοδο μετά το 2023. Η δική του παρέμβαση, εντάσσεται σε μια ευρύτερη συζήτηση για την ταυτότητα και τη φυσιογνωμία της παράταξης, αλλά και για τα στοιχεία εκείνα που κατά την άποψή του έχουν αποδυναμωθεί τα τελευταία χρόνια.
Το κοινό στοιχείο στις παρεμβάσεις αυτές, είναι η ανησυχία για το πού οδηγείται η παράταξη εάν η διαδικασία επιλογής υποψηφίου, εξελιχθεί σε νέα εστία εσωτερικής σύγκρουσης. Η ανάγκη να υπάρξει ανταγωνισμός και διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις, θεωρείται δεδομένη σε μια εσωκομματική εκλογή. Το ζητούμενο όμως, είναι η αντιπαράθεση, να μη μετατραπεί σε σύγκρουση που θα αφήσει μόνιμα πολιτικά και προσωπικά τραύματα.
Το δύσκολο σταυρόλεξο της Πινδάρου
Η ηγεσία του ΔΗΣΥ, επιμένει ότι η διαδικασία θα προχωρήσει κανονικά και ότι κανένα πρόσωπο δεν μπορεί να την κρατήσει σε αναμονή. Πρόκειται για μια θέση που αποσκοπεί να διατηρήσει τον έλεγχο του χρονοδιαγράμματος και να αποτρέψει την εικόνα ενός κόμματος, που περιμένει τις αποφάσεις ενός μόνο προσώπου, για να καθορίσει την πορεία του.
Ωστόσο, πολιτικά, η τελική απόφαση για τη συμμετοχή ή μη του Αβέρωφ Νεοφύτου, δεν μπορεί να θεωρηθεί αδιάφορη, για την εσωκομματική εξίσωση. Η υποψηφιότητά του, εφόσον κατατεθεί, θα προσθέσει ένα ακόμη ισχυρό κέντρο βάρους, σε μια ήδη φορτισμένη διαδικασία. Εάν, αντίθετα, επιλέξει να παραμείνει εκτός, το κόμμα θα κληθεί να διαχειριστεί την παράλληλη παρουσία μιας ανεξάρτητης υποψηφιότητας, που προέρχεται από τον πρώην ηγέτη του.
Σε κάθε περίπτωση, το ζήτημα δεν είναι μόνο αριθμητικό και δεν αφορά αποκλειστικά το ποιοι θα βρεθούν τελικά στο ψηφοδέλτιο της 28ης Νοεμβρίου. Αφορά το πολιτικό κλίμα, μέσα στο οποίο θα διεξαχθεί η αναμέτρηση και κυρίως το εάν οι διαφορετικές πλευρές θα αποδεχθούν το αποτέλεσμα και θα μπορέσουν στη συνέχεια να συνυπάρξουν, κάτω από την ίδια κομματική στέγη.
Αυτό είναι και το μεγαλύτερο στοίχημα για την Πινδάρου. Η εκλογή υποψηφίου μπορεί να γίνει μέσα από μια κανονική εσωκομματική αντιπαράθεση, όμως η εικόνα που θα μείνει μετά την κάλπη, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το αν θα έχει προηγηθεί μια διαδικασία στην οποία οι κανόνες, οι θεσμοί και τα κομματικά όργανα θα έχουν τον πρώτο λόγο.
