Της Μαρινέλλας Παναγιώτου
Ένας συνάνθρωπός μας, ηλικίας μόλις 58 ετών, ξεψύχησε μόνος και αβοήθητος σε ένα παγκάκι στην Λεμεσό, εν έτει 2018, και αυτό δεν φαίνεται να προβληματίζει.
Το απόγευμα της Τρίτης 16/1, εντοπίστηκε από υπάλληλο ξενοδοχείου, πτώμα ενός ταλαιπωρημένου -όπως φάνηκε στην συνέχεια- άντρα, ο οποίος σκεπασμένος με μια κουβέρτα, ήταν ξαπλωμένος σε παγκάκι της περιοχής.
Το… ατύχημα για τον 58χρονο άντρα, είναι πως δεν ήταν Κύπριος αλλά Πολωνός, έτσι η υπόθεσή του, δεν απασχόλησε ιδιαίτερα κανένα μας, ειδικότερα όταν μάλιστα μάθαμε ότι πρόκειται για αλλοδαπό. Ασχοληθήκαμε μέχρι την αρχική είδηση του εντοπισμού του και… φτάνει!
ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: ΛΕΜΕΣΟΣ-ΝΕΚΡΟΣ ΑΝΤΡΑΣ: Μυστήριο γύρω από την ταυτότητα του- Αποξηραμένοι εμετοί στο στόμα του
Αυτό που έπρεπε να προβληματίσει, ωστόσο, και να διατηρήσει το ενδιαφέρον, δεν θα έπρεπε να είναι το ‘ψωμί’ της είδησης, αλλά η ουσία.
Σε μια Κύπρο, που οι πολιτικοί και οι αξιωματούχοι, κάνουν λόγο για ανάπτυξη, για ανάκαμψη της οικονομίας, για μείωση της ανεργίας, ξαφνικά... έρχεται ο θάνατος ενός άστεγου ανθρώπου, για να μας επαναφέρει στην πραγματικότητα.
Η είδηση, υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να μας ταρακουνήσει, να προκαλέσει τον προβληματισμό όλων μας, για το πού –τελικά- οδηγείται αυτή η μια σταλιά χώρα, αλλά δυστυχώς ο άνθρωπος ήταν… αλλοδαπός!
Δεν είναι όλα ρόδινα και όμορφα όπως παρουσιάζονται. Υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν, που είναι άστεγοι, άνεργοι, άρρωστοι, που εγκαταλείπουν τις χώρες τους για να βρουν ένα καλύτερο αύριο, και τελικά καταλήγουν να ξεψυχούν μόνοι και αβοήθητοι σε ένα παγκάκι…
Tα ερωτήματα είναι συγκεκριμένα: Εμείς τι κάνουμε γι΄ αυτό; Πώς έχουμε ενεργήσει για να έχουμε επαρκή κοινωνική πρόνοια;
