Του Αλέκου Μιχαηλίδη
Προσθέτοντας δε ότι «είναι μια ακόμα συγκεκαλυμμένη τουρκική μεθόδευση» εξήγησε ότι το πάθος της ελληνοκυπριακής πλευράς είναι η απελευθέρωση.
Εν πάση περιπτώσει, το «βελούδινο διαζύγιο» χρησιμοποιήθηκε από πολλούς, ειδικά το τελευταίο διάστημα και ειδικότερα στην ελληνοκυπριακή ή ελλαδική πλευρά.
ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ: ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ: «Δεν υπάρχει βελούδινο διαζύγιο για την Κύπρο» - Ο αμερικανικός παράγοντας
Συγκεκριμένα, ο δημοσιογράφος Σταύρος Λυγερός, στο βιβλίο «Κυπριακό: Η αιρετική λύση» παρουσιάζει το «βελούδινο διαζύγιο» ως μια λύση που θα μπορούσε να λειτουργήσει.
Εξηγεί, βέβαια, ότι μόνο με τη βοήθεια της Ελλάδας, η Κυπριακή Δημοκρατία θα σταθεί στα πόδια της, έστω και στο 63% των εδαφών που θα της έχουν απομείνει.
Παράλληλα, γράφτηκε το προηγούμενο διάστημα πως ένα «βελούδινο διαζύγιο» όπως αυτό της Τσεχοσλοβακίας (sic!), θα μπορούσε να μετατρέψει την Κύπρο σε Σιγκαπούρη της Μεσογείου με δύο κράτη εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τέλος πάντων, ο κύριος Μαυρογιάννης απέρριψε και τις δύο προτάσεις στη συνέντευξη που έδωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Κι όμως, αυτή η λύση θα βρεθεί ενώπιον των διαπραγματευτών, εφόσον δεν σκέφτεται κανείς ένα σχέδιο Β’ που θα αντιταχθεί στα τουρκικά εναλλακτικά σενάρια.
Η τουρκική, όμως, πολιτική στην Κύπρο είναι βαθύτατα ξεκάθαρη, σ’ ότι αφορά στα «βελούδινα διαζύγια».
Από το 1956 και τις εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ για δύο ζώνες ή πολιτείες, αν θέλετε, στην Κύπρο, η Τουρκία δεν επεξεργάζεται μόνο την κυριαρχία στον βορρά αλλά απαιτεί και τη συγκυριαρχία στον νότο.
Ενδεικτικά, σε όλες τις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού, η Τουρκία και το κατοχικό της καθεστώς με παράλογες αξιώσεις, συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα που οδηγεί στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.
Την ίδια ώρα, με τις κόκκινες γραμμές τους, εδραιώνουν την τουρκική παρουσία στο νησί και νομιμοποιούν το «μακρύ χέρι» της Άγκυρας στα εσωτερικά της Κύπρου.
Ως εκ τούτου, η υπεραπλούστευση της άποψης περί «βελούδινου διαζυγίου», την ώρα που κανείς δεν εργάζεται πια για την καθολική αποχώρηση της Τουρκίας από την Κύπρο, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευση.
Άλλωστε, ούτε η ίδια η Τουρκία δεν συναινεί σε κάτι τέτοιο, αν δεν προστατεύει τα συμφέροντά της σε βορρά και νότο. Κι αυτό έπρεπε να γνωρίζουν όσοι φαντασιώνονται νέα Χονγκ-Κονγκ και ευθυγράμμιση των συμφερόντων της Λευκωσίας με αυτά της υπό εκφασισμό Άγκυρας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Υποβάλλεται στον Γκουτέρες η έκθεση Λουτ – Μπαράζ συναντήσεων
