Google Play Store Apple Store
World News Media Themasports Socialista lifenewscy ARJ Radio

Ανοιχτή επιστολή μαθήτριας σε Προδρόμου: «Κουραστήκαμε. Στέρεψε η κατανόηση»

03.04.2021
14:25
Κοινωνία

Την δική της θέση αλλά και μεγάλης μερίδας τελειόφοιτων μαθητών αντικατοπτρίζεται στην ανοιχτή επιστολή προς τον Υπουργό Παιδείας, Πρόδρομο Προδρόμου από μαθήτρια του Λυκείου Πολεμιδιών.

Τις θέσεις και τις απόψεις της για τα μέτρα στα σχολεία μέχρι και το πρόγραμμα των Παγκύπριων εξετάσεων θέτει η Χαραλάμπους Κατερίνα.

«Θα μπορούσαμε να αφήνουμε διάστημα μιας εβδομάδας και να κάνουμε εξετάσεις που να διαρκούν ενάμιση με δύο μήνες. Ακριβώς επειδή υπάρχει η πανδημία, επιβάλλεται να συμμαζέψουμε τις εξετάσεις διότι το σχολείο είναι διδασκαλία, δεν είναι εξετάσεις», ανέφερε μεταξύ άλλων.

Αυτούσια η επιστολή της μαθήτριας:

Προς Υπουργό Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας κύριο Πρόδρομο Προδρόμου.

Λεμεσός 02/04/2021

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

Ονομάζομαι Κατερίνα Χαραλάμπους και είμαι τελειόφοιτη μαθήτρια του Λυκείου Πολεμιδιών στη Λεμεσό. Σας αποστέλλω την επιστολή αυτή, με αφορμή το προσφάτως ανακοινωθέν πρόγραμμα των Παγκυπρίων Εξετάσεων.

Όντας τελειόφοιτη μαθήτρια, στην επιστολή αυτή καταγράφω τους δικούς μου προβληματισμούς, αλλά και τόσων άλλων μαθητών που βρίσκονται στη ίδια με μένα θέση. Είναι αναρίθμητοι οι μαθητές που επιθυμούν να τους απευθύνετε τον λόγο κύριε Υπουργέ. Που επιθυμούν μια ευκαιρία να εκφέρουν την άποψη τους για τις αποφάσεις που ερήμην τους λαμβάνονται εκ μέρους άλλων μεν, που επηρεάζουν άμεσα το δικό μας μέλλον δε.

Είναι γεγονός πως η Γ’ Λυκείου, αποτελεί μια καθοριστική χρονιά για τους νέους. Μια χρονιά απαιτητική. Με θυσίες. Μια χρονιά που θα μας χαρίσει τόσο γέλια όσο και δάκρυα. Κάθε χρόνο η Γ’ Λυκείου επιτυγχάνει να λυγίσει πληθώρα μαθητών. Οι συνεχείς προσδοκίες στις οποίες οι μαθητές καλούνται να ανταποκριθούν, ο μεγάλος ανταγωνισμός και ο γρήγορος ρυθμός στον οποίο ξαφνικά μπαίνει ζωή τους, αποτελούν μέρος των παραγόντων που συμβάλλουν τόσο στη σωματική όσο και στη ψυχική εξαθλίωση των νέων.

Εν έτη 2021, η ανθρωπότητα έχει κληθεί να προσαρμοστεί σε νέες συνθήκες εξαιτίας της πανδημίας. Μαζί της κλήθηκαν να προσαρμοστούν και οι μαθητές. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν, κύριε Υπουργέ, πως μια χρονιά σαν τη Γ’ Λυκείου σε συνδυασμό με την πανδημία, έχουν καταφέρει να εξουθενώσουν τους μαθητές. Το επίθετο «ψυχοφθόρα» είναι ελαφρύ για την περιγραφή της κατάστασης την οποία βιώνουμε.

Η φυσική μας παρουσία στον εκπαιδευτικό χώρο, μας είχε ορθώς μεν, με συνέπιες δε απαγορευθεί. Δείξαμε κατανόηση. Βρισκόμασταν στην αβεβαιότητα για μήνες. Δείξαμε κατανόηση. Κανένας αρμόδιος δεν μας έδινε συγκεκριμένες και σαφείς απαντήσεις. Δείξαμε κατανόηση. Δεν γνωρίζαμε (και δεν γνωρίζουμε ακόμη) την εξεταστέα ύλη. Όσο δύσκολο κι αν μας ήταν αυτό, δείξαμε κατανόηση. Δημοσιεύσατε το πρόγραμμα των Παγκυπρίων εξετάσεων, σύμφωνα με το οποίο απαιτείται από μερίδα μαθητών να εξετάζονται μέρα παρά μέρα και από άλλους να εξετάζονται καθημερινά. Στέρεψε η κατανόηση.

Ως μαθητές, αρνούμαστε να δεχτούμε πως το πρόγραμμα αυτό θεωρείται αρμόζον υπό τις παρούσες συγκυρίες. Πώς μπορεί να θεωρηθεί ορθό και λογικό να ζητείται από τον μαθητή να παρουσιάζεται προετοιμασμένος για τις εξετάσεις κάθε μέρα κάτω από τις συνθήκες που βιώνουμε; Επίσης, ο αρχικός οδηγός εξετάσεων πρόσταζε πως οι Παγκύπριες εξετάσεις θα διεξάγονταν έως τις 20 Ιουνίου 2021. Παρόλα αυτά, επιλέχθηκε η λήξη τους στις 14 Ιουνίου. Απαιτούμε να μάθουμε το λόγο για τον οποίο δεν μπορούσε το πρόγραμμα να διευρυνθεί για ακόμη έστω 6 ημέρες, έτσι ώστε οι μαθητές να έχουν την ευκαιρία για καλύτερη προετοιμασία και επίδοση στις εξετάσεις τους.

Βλέπετε, κουραστήκαμε κύριε Υπουργέ. Κουραστήκαμε να έχουμε όνειρα απλά για να μπορούν να μας τα ποδοπατούν. Κουραστήκαμε να δείχνουμε κατανόηση απλά για να μας εξαπατούν. Κουραστήκαμε να δείχνουμε εμπιστοσύνη και να μην βλέπουμε φως στον ορίζοντα. Έχουμε εναποθέσει το μέλλον και τις ελπίδες μας στα χέρια των «αρμόδιων», μα δεν νιώθουμε πως αντιμετωπίζονται με την απαιτούμενη ευλάβεια και σεβασμό. Υπήρξατε κι εσείς δεκαοκτώ χρονών  κύριε Υπουργέ. Θυμηθείτε πως είναι να ελπίζεις, να ονειρεύεσαι, να φαντάζεσαι. Και τώρα θυμηθείτε πώς είναι να απογοητεύεστε. Αυτό νιώθουμε κύριε Υπουργέ. Απογοήτευση και απελπισία καθώς βλέπουμε κατατσαλακωμένα τα όνειρα μας να κείτονται στο πάτωμα.

Δεν αποστέλλω την επιστολή αυτή για να υποδείξω στον οποιονδήποτε πώς να κάνει τη δουλειά του. Αποστέλλω την επιστολή αυτή για να εκφράσω μια άποψη που έπρεπε να αποτελεί γεγονός. Να μου επιτρέψετε, λοιπόν, να εκφράσω την σκέψη μου αυτή: Οποιοσδήποτε κατέχει «υψηλή» θέση, φέρει ευθύνη, όχι εξουσία. Για παράδειγμα, το άτομο που κατέχει τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας μιας χώρας, έχει χρέος στο λαό. Το άτομο στη θέση του Υπουργού Παιδείας, έχει χρέος στους μαθητές. Χρέος το οποίο πρέπει να επωμιστεί. Να επωμιστεί  δηλαδή τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους, να βιώσει την αγωνία τους, να ονειρεύεται μαζί τους, και να λαμβάνει μέτρα που θα τους βοηθήσουν να επιτύχουν τους στόχους τους. Όχι μέτρα που θα τους φέρνουν στα όρια της απελπισίας.

Ζητάμε κατανόηση κύριε Υπουργέ. Ζητάμε αλλαγή. Απαιτούμε αναθεώρηση του προγράμματος των Παγκυπρίων εξετάσεων. Ακόμη κι αν δεν μπορέσετε να βοηθήσετε εμάς, ας είναι η επιστολή αυτή μήνυμα αφύπνισης. Ας σας υπενθυμίσει πως οι νέοι που βιώνουν τις καταστάσεις αυτές, καθώς και οι γενιές που θα ακολουθήσουν μετά από εμάς, αποτελούν τους νέους πολίτες αυτού του τόπου. Πώς ακριβώς θα έχουμε μια ανθρώπινη, βελτιωμένη κοινωνία, αν οι νέοι μαθαίνουν μέσω της παιδείας, πως η αδιαφορία και η εθελοτυφλία αποτελούν αξίες που πρέπει να εφαρμόζουμε στη ζωή μας; Εγώ αυτό αντικρίζω δυστυχώς. Αδιαφορία για τις συνέπειες των λαμβανομένων αποφάσεων στους μαθητές. Αδιαφορία για τις εξετάσεις, που καλώς ή κακώς επηρεάζουν μεγάλο μέρος της ζωής μας. Αδιαφορία για τις φωνές μας οι οποίες πνίγονται στο πλήθος.

Δεν χρησιμοποιώ μεγάλες λέξεις κύριε Υπουργέ, έτσι ώστε το νόημα του μηνύματος μου να είναι άμεσο και σαφές. Απαιτούμε αλλαγή. Απαιτούμε να εισακουστούμε. Δεν αποτελεί παράκληση το μήνυμα αυτό. Οι αρμόδιοι θα έπρεπε να μας παρακαλέσουν να δώσουμε συγχώρεση για τα όσα αναγκαζόμαστε να βιώνουμε. Να μας ζητήσουν συγγνώμη, που στα 17-18 μας χρόνια αναγκαζόμαστε να παρακολουθούμε τους φίλους και συμμαθητές μας να λυγίζουν λόγω της πίεσης. Και όσοι λυγίζουν μόνο, είναι τυχεροί, αφού έχω παρατηρήσει φίλους να σπάνε ολοκληρωτικά. Να μας ζητήσουν συγγνώμη που αναγκαζόμαστε να καταφεύγουμε σε λύσεις απελπισίας με την απειροελάχιστη πιθανότητα να εισακουστούμε.

Δεν είμαι μόνη μου κύριε Υπουργέ. Την επιστολή αυτή συντάσσω έχοντας στο νου μου εκατοντάδες μαθητές που ψάχνουν χέρι βοήθειας. Λαμβάνω δράση, έστω κι αν είναι φαινομενικά αμελητέας σημασίας. Πολλοί μας έχουν πει πως δεν μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο, χρησιμοποιώντας τη γνωστή Κυπριακή φράση «σώπα να περάσουμε». Όμως κουράστηκα να σιωπώ. Ίσως τελικά να μην χρειάζεται να αλλάξω τον κόσμο. Ίσως απλά χρειάζεται να κάνω ένα βήμα, να προσπαθήσω, να γράψω, να φωνάξω, να αφυπνίσω, να κατηγορήσω, να επικροτήσω, να ακουστώ. Ίσως τελικά, χρειάζεται επιτέλους απλά να αναλάβουμε δράση και ευθύνη.

Αναμένω την άμεση ανταπόκριση σας κύριε Υπουργέ. Προσπαθήστε έστω και τώρα προς το τέλος αυτής της σχολικής χρονιάς, να μας ακούσετε, να μας κατανοήσετε, να μας βοηθήσετε.

 

Με εκτίμηση,

Χαραλάμπους Κατερίνα

Λύκειο Πολεμιδιών