Υπολογίζεται πως στο οικείο περιβάλλον ενός µέσου ανθρώπου υπάρχουν τουλάχιστον τρεις ενήλικες που έχουν εκδηλώσει νευρώσεις, αλλά και άλλοι τόσοι που απλώς δεν έχουν συµφιλιωθεί µε τη φοβική τους διαταραχή και παραµένουν αδιάφοροι στην ανάγκη αντιµετώπισής της ή απλώς προσποιούνται πως δεν υπάρχει. Όλες οι φοβίες θεωρούνται τύποι αγχωδών διαταραχών και µεγάλο ποσοστό αυτών έχει κοινωνικό έρεισµα, αλλά όχι απαραιτήτως και κοινωνικό αντίκτυπο, είναι δηλαδή απολύτως ενδοστρεφείς. Τα συµπτώµατά τους µπορεί να ποικίλλουν, από ιδρωµένες παλάµες µέχρι αύξηση καρδιακών παλµών, κρίσεις πανικού και κοινωνική αποµόνωση.
Οι ειδικές φοβίες (που αφορούν, δηλαδή, σε ένα συγκεκριµένο µέρος, αντικείµενο, κατάσταση) καταγράφονται άνω των 200 και οι περισσότερες έχουν την απαρχή και το γενεσιουργό τους αίτιο σε κάτι που συνέβη στην παιδική µας ηλικία και µας σηµάδεψε αρνητικά. Και µπορεί σε κάποιους… οι ιδιαίτερες αυτές διαταραχές να ακούγονται σχεδόν αστείες, όµως δεν σηµαίνει πως οι πάσχοντες µπορούν να προβούν σε οµαλή εκλογίκευσή τους, ώστε να υποφέρουν λιγότερο. Η θεραπεία τους µπορεί να περιλαµβάνει ένα συνδυασµό γνωσιακής συµπεριφοριστικής θεραπείας, απευαισθητοποίησης και, αν χρειάζεται, αγχολυτικών φαρµάκων. Ακολουθεί µια λίστα µε τις πιο… περίεργες από αυτές.
