«Ένα άτομο που ένωσε μια χώρα»: Εκατοντάδες Κύπριοι αποχαιρέτησαν τη Σεβγκιούλ Ουλουντάγ – Δείτε βίντεο

Οι συνάδελφοί της στην εφημερίδα λένε πως ήταν πολύ ξαφνικό, την μια ήταν εκεί και τους διόρθωνε, έπιανε κουβέντα, έλεγε ιστορίες και την άλλη αρρώστησε, έφυγε και δεν την ξαναείδαν.

Δεκάδες άτομα, Τ/κ, Ε/κ, Μαρωνίτες πολιτικοί, συνδικαλιστές, μέλη οργανώσεων, πολλοί συγγενείς αγνοούμενων από όλη την Κύπρο, δημοσιογράφοι, αναγνώστες της στήλης της για χρόνια περνούν από το γραφείο της Σεβγκιούλ κάθονται για λίγο με βουρκωμένα μάτια, κοιτάνε γύρω τους και μαζεύονται στην είσοδο, μπροστά από το πανό. Η δικοινοτική χορωδία, φορώντας άσπρα μπλουζάκια, τραγουδά για την Ουλουντάγ «Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο, ποιο από τα δυο κομμάτια πρέπει ν’ αγαπώ» και η ποιήτρια Νεσέ Γιασίν που το έγραψε στα 18 της στέλνει μήνυμα εν τη απουσία της ότι έχασε μια παιδική της φίλη, μια αδελφή.

Η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ επέλεξε μόνη της τους ομιλητές σε αυτή την τελετή. Μια λίστα που περιλάμβανε άτομα από το εργασιακό της περιβάλλον, την οικογένειά της, το φιλικό της περιβάλλον. Το φέρετρο εισήλθε και εξήλθε του κτιρίου εν μέσω έντονου και παρατεταμένου χειροκροτήματος.

«Δεν ήταν απλώς μια σύζυγος για μένα. Ήταν μια σύντροφος στον αγώνα. Με αποκαλούσε αδελφή ψυχή της. Γιατί όταν ενώναμε τα χέρια, ενώναμε και τον αγώνα μας», ανέφερε ο σύζυγός της, Ζεκί Μπουράκ ευχαριστώντας όλους όσοι βρέθηκαν στα γραφεία της Γενί Ντουζέν για να την αποχαιρετίσουν.

Μίλησε για «συνύπαρξη» και ένα δύσκολο δρόμο που περπάτησαν μαζί, μια σχέση ζωής, με εμπόδια, προβλήματα και απειλές. Αλλά – είπε – είπαν θα περπατήσουν μαζί μέχρι το τέλος. «Και έχουν περάσει 43 χρόνια. Τώρα νιώθω αυτό το κενό. Αλλά παρόλο που το μονοπάτι που ακολούθησε τώρα είναι δύσκολο, είναι γεμάτο λουλούδια, γεμάτο αγάπη, ισότητα, ειρήνη. Ελπίζω ότι όλοι οι φίλοι μας, όσοι ήρθαν εδώ, όσοι δεν μπόρεσαν να έρθουν, όσοι μας έδωσαν την καρδιά τους, θα βρουν μια ειρηνική λύση στο κυπριακό πρόβλημα. Όσοι επιθυμούν να το κάνουν, σας παρακαλώ μην κοιτάτε πίσω, πάντα μπροστά. Αυτό το νησί είναι αρκετά μεγάλο για όλους μας. Αυτή η φιλία είναι αρκετά μεγάλη για όλους μας».

Ο γιος της, Μπουράκ Ερκούτ είπε ότι η μητέρα του δεν αγαπούσε τις πολιτικές επαναλαμβανόμενες ομιλίες, της άρεσαν οι εκπλήξεις και μίλησε για στοιχεία του βιογραφικού της δουλειές που είχε κάνει η ίδια αρχές του ’80, για τις οποίες ο ίδιος ένιωσε έκπληξη όταν το έμαθε.  Σημείωσε ότι η μητέρα του μιλούσε με τους νέους δημοσιογράφους και η συνέχεια της αλυσίδας, η πιο πολύτιμη συμβολή μιας γενιάς στην άλλη, είναι ο διάλογος μεταξύ ίσων που η ίδια είχε με νεαρότερους στο επάγγελμα.

Σεβγκιούλ άμπλα (ΣΣ: μεγάλη αδερφή) τα ίχνη που άφησες πίσω σου θα συνεχίσουν να ζουν, ανέφερε στο μήνυμά του ο διευθυντής της Γενί Ντουζέν, Μερτ Οζντάγ, το οποίο ανέγνωσε ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας, Ερτουγρούλ Μπέροβα λέγοντας ότι με το θάρρος που τους έδειξε αυτή, όσοι την γνώρισαν θα προσπαθήσουν να ολοκληρώσουν τα κείμενα που η ίδια άφησε μισά. «Σε αποχαιρετώ με ευγνωμοσύνη, αγάπη και μια απερίγραπτη λαχτάρα. Ο Μπέροβα επεσήμανε ότι σήμερα αποχαιρετούμε όχι μόνο μια σπουδαία δημοσιογράφο, αλλά και μια δυναμική γυναίκα που αφιέρωσε τη ζωή της στην ειρήνη, στο να ρίξει φως σε ιστορίες κρυμμένες στο σκοτάδι, στα ανθρώπινα δικαιώματα και σε έναν πολιτισμό που βρίσκεται στα πρόθυρα της εξαφάνισης υπό τις πολιτικές αφομοίωσης.

Δεν είναι εύκολο να αποχαιρετήσεις τη Σεβγκιούλ, η οποία έδειξε ότι μερικές φορές μια πένα μπορεί να ενώσει μια χώρα, ανέφερε ο επί χρόνια διευθυντής της Γενί Ντουζέν, Τζενκ Μουτλογιακαλι λέγοντας «κοιτάξτε, ένα άτομο μπορεί να ενώσει μια χώρα σαν κι αυτή. Θάβουμε τη Σεβγκιούλ Ουλουντάγ σε κάθε μέρος της Κύπρου, παντού, επειδή η Σεβγκιούλ είναι η ίδια αυτή η χώρα».

Ο Διευθυντής της εφημερίδας Πολίτης, Διονύσης Διονυσίου ανέφερε ότι συνεργάστηκαν με την Σεβγκιούλ για 25 χρόνια και ήταν τιμή τους, κοσμούσε τις σελίδες της εφημερίδας. Η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ, πρόσθεσε είναι ένα άτομο που μας ενώνει, ένα άτομο της Κύπρου, μέρος της ιστορίας μας και του αγώνα μας για επανένωση. Ο κ. Διονυσίου αναφέρθηκε και σε μια ιστορία, όταν Ε/κ ηλικιωμένος αναγνώστης της εφημερίδας ζήτησε να δώσει πληροφορίες για μια υπόθεση Τ/κ αγνοουμένων μόνο στην Σεβγκιούλ γιατί μόνο αυτή εμπιστευόταν, επειδή ήταν δίκαιη και μιλούσε με τον ίδιο τρόπο σε όλους και σεβόταν τον πόνο και των Ε/κ και Τ/κ.

Πάντα θα θυμάμαι την κουβέντα της πως σε μια άλλη ζωή θα ήμασταν αδερφές, είπε κλαίγοντας η Χριστίνα Σολωμή Πασιά, που χάρη σε αυτή εντόπισαν τον πατέρα και τον αδερφό της, οι οποίο αγνοούνταν από το 1974. Θύμισε την οργάνωση Together We Can που είχαν δημιουργήσει για να συλλέξουν στοιχεία για το θέμα των αγνοουμένων. Η Σεβγκιούλ, είπε η κ. Πασιά, πίστευε ότι η αλήθεια δεν έχει εθνικότητα και η πραγματική δικαιοσύνη μπορεί να επέλθει μόνο όταν γίνει αποδεκτός ο πόνος όλων.

Η Σεβγκιούλ, είπε, έκανε απίστευτες θυσίες για να βοηθήσει τους συγγενείς να εντοπίσουν τους αγαπημένους τους κι έδωσε φωνή στις οικογένειες αυτές χωρίς να διαχωρίζει τον πόνο Ε/κ και Τ/κ. «Σήμερα η Κύπρος είναι πιο φτωχή γιατί έχασε μια θαρραλέα γυναίκα, ένα σύμβολο του ανθρωπισμού, της συμφιλίωσης και της ιστορίας αυτού του νησιού.  Τώρα εξαρτάται από εμάς να συνεχίσουμε το έργο της και να κρατήσουμε ζωντανή την μνήμη της» ανέφερε.

Για μένα και την οικογένειά μου, συνέχισε με σπασμένη φωνή, η Ουλουντάγ δεν ήταν μια δημοσιογράφος αλλά η ελπίδα μας. «Χωρίς αυτήν δεν θα μπορούσαμε να βρούμε τον πατέρα και τον αδερφό μας. Μας έδωσε την ευκαιρία να πενθήσουμε και να τους επιτρέψουν να ξεκουραστούν με αξιοπρέπεια και να βρουν ειρήνη μετά από 42 χρόνια» πρόσθεσε. Είμαστε μια από τις πολλές οικογένειες που επωφεληθήκαμε από το έργο της Σεβγκιούλ, είπε η Χριστίνα Σολωμή Πασιά, εξηγώντας ότι τα λόγια δεν μπορούν να εκφράζουν την ευγνωμοσύνη που αισθάνονται.

Η Ντεμέτ Καρσιλί, Τ/κ εργαζόμενη στην ομάδα της ΔΕΑ θυμάται ότι αποκαλούσε όλους «Ω, αγάπη μου». Έξω, είπε κλαίγοντας, θα δείτε κάτω από το δέντρο μια ομάδα ανθρώπων που πηγαίνουν στις ανασκαφές, ένας αρχαιολόγος, ένας ερευνητής συγγραφέας. Δεν μπόρεσε να πει πολλά. «Δεν μπορούμε να θάψουμε την αγαπημένη μας, θα την κρατήσουμε ζωντανή στη γη κάθε μέρα, κάθε φορά που αγγίζουμε το χώμα. Αντίο, Σεβγκιούλ».

Στα ελληνικά και τα τουρκικά αποχαιρέτισε την Ουλουντάγ, όπως η ίδια του το ζήτησε, είπε ο επικεφαλής του γραφείου επαναπροσέγγισης του ΑΚΕΛ, Ηλίας Δημητρίου, ενώ την Σεβγκιούλ Ουλουντάγ αποχαιρέτισαν κι άλλοι με σύντομους χαιρετισμούς.

Παρόντες στην τελετή στην Γενί Ντουζέν η ηγεσία του ΡΤΚ, υπό την Σιλά Ουσιάρ Ιντζιρλί, ο ΓΓ του ΑΚΕΛ, Στέφανος Στεφάνου, η ΓΓ της ΠΕΟ, Σωτηρούλα Χαραλάμπους, εκπρόσωποι της ΠΟΓΟ αντιπροσωπεία του Volt και η πρώην Βουλευτής, Αλεξάνδρα Ατταλίδου, ο Ε/κ διαπραγματευτής, Μενέλαος Μενελάου, ο οποίος μετέφερε και το στεφάνι εκ μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη.

Η σύντομη εξόδιος ακολουθία έγινε έξω από το τζαμί που βρίσκεται στο κοιμητήριο της κατεχόμενης Λευκωσίας με εκατοντάδες κόσμου να περιμένουν υπομονετική να συλλυπηθούν τον σύζυγο, τον γιο και την νύφη της Σεβγκιούλ Ουλουντάγ. Πολλά τα στεφάνια, πάρα πολλά και από ε/κ οικογένειες – συγγενείς αγνοουμένων πολιτικούς, οργανώσεις όπως η Παγκύπρια Οργάνωση Συγγενών Αγνοουμένων. Ο πρώην ηγέτης των Τ/κ, Μεχμέτ Αλί Ταλάτ παρέστη, όπως και ο νυν ηγέτης, Τουφάν Έρχιουρμαν, ο τέως ηγέτης Ερσίν Τατάρ, μία από τις κόρες του Ντερβίς Έρογλου που είχε αγνοούμενο θείο από την πλευρά της μητέρας της και η Ουλουντάγ βοήθησε ν’ ανευρεθεί.

Ο τέως Ευρωβουλευτής Νιαζί Κιζίλγιουρεκ μιλώντας στο ΚΥΠΕ είπε ότι οι αγνοούμενοι έχασαν την μητέρα τους, την αδελφή, το παιδί τους. Μια σπουδαία γυναίκα που έδωσε όλη την ζωή της στους αγνοούμενους, σημείωσε, λέγοντας ότι μετά από κάποια στιγμή στη ζωή της αποφάσισε και το έκανε με τέτοιο τρόπο, με μια καθαρή συνείδηση και κριτική ματιά και σκέψη, δεν διαχώρισε Τ/κ και Ε/κ, δόθηκε σε αυτό το ζήτημα, το έκανε σκοπό της ζωής της. Ο κ. Κιζίλγιουρεκ αναφέρθηκε στο αρχείο που έχει δημιουργήσει η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ για το θέμα των αγνοουμένων, λέγοντας ότι είναι τεράστιο και το υλικό αυτό πρέπει να αξιοποιηθεί.

Οι αγνοούμενοι είναι η ντροπή της Κύπρο, είναι η ντροπή μας, η Σεβγκιούλ μας μας βοήθησε έστω και λίγο να λιγοστέψει αυτή η ντροπή που νιώθουμε. «Άφησε μια φοβερή κληρονομιά. Η Σεβγκιούλ θα παραμένει μαζί μας όσο καιρό υπάρχουν αγνοούμενοι» είπε.

Ως συνδικαλίστρια και επικεφαλής για ένα διάστημα της γυναικείας οργάνωσης της Dev İş, o τέως πρόεδρος της συντεχνίας των εργαζομένων - στην οποία ήταν δεκαετίες μέλος η Ουλουντάγ - Κοράλ Ασιάμ, μιλώντας στο ΚΥΠΕ είπε ότι την θυμάται να παλεύει για τα δικαιώματα των γυναικών. «Εκτός από τις πολλές αρετές της, η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ ήταν επίσης εξέχουσα για την συνδικαλιστική της δράση. Εργαστήκαμε πλάι-πλάι για πολλά χρόνια για να υποστηρίξουμε τις εργαζόμενες γυναίκες και να διασφαλίσουμε ότι οι γυναίκες έχουν ίσα δικαιώματα. Αν και αυτή η πτυχή της δεν ήταν πάντα γνωστή, δεν τα παράτησε ποτέ και συνέχισε τον συνδικαλιστικό της αγώνα».

Η μεγάλη αδερφή της Σεβγκιούλ Ουλουντάγ, χήρα του δολοφονημένου Τ/κ δημοσιογράφου Κουτλού Ανταλί, Ιλκάϊ Ανταλί ήρθε υποβασταζόμενη στην τελετή στο κοιμητήριο. Στο παγκάκι κάθισε και όταν την ρωτήσαμε τι θυμάται από την αδερφή της περισσότερο, άρχισε να κλαίει γοερά. «Ήταν ουμανίστρια. Πολύ καλός άνθρωπος. Σκεφτόταν τον λαό της. Ήταν Κύπρια. Μια αληθινή Κύπρια. Ήθελε ειρήνη. Θα μας λείψει πολύ. Θα την λαχταράμε. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη. Είμαι πολύ λυπημένη».

Την ρωτήσαμε ποιο μήνυμα θα ήθελε να στείλει στην αδερφή της τώρα που έφυγε και κλαίγοντας μας είπε το εξής: «Ενώ εργάζονται σιωπηλά, σε ένα μέρος όπου ο χρόνος κυλά αργά, βήμα - βήμα, όπου η νύχτα μεγαλώνει, ας μην πάψουν ποτέ τα αστέρια να μας χαιρετάνε όλους».

Η τελετή ξεκίνησε λίγο μετά τη μία το μεσημέρι στην παρουσία εκατοντάδων ατόμων από ολόκληρη την Κύπρο. Πολλοί από αυτούς την συνόδευσαν και στην ταφή. Η Σεβγκιούλ Ουλουντάγ απεβίωσε την Κυριακή στα 68 της χρόνια μετά από σύντομη μάχη με τον καρκίνο, αφήνοντας πίσω της διακρίσεις και βραβεία εντός κι εκτός Κύπρου στα 45 σχεδόν χρόνια της επαγγελματικής πορείας, τουλάχιστον δύο βιβλία για τις ιστορίες αγνοουμένων που βοήθησε να εντοπιστούν κι άλλες τόσες ιστορίες που άφησε πίσω της να σιγοψιθυρίζουν οι παριστάμενοι που την αποχαιρέτισαν.