Όπως μεταδίδεται στα κατεχόμενα, ο κ. Αρικλί αναφέρεται και απευθύνεται σε όσους – γράφει – στην τ/κ πλευρά διερωτώνται για την προσπάθεια υποστολής της σημαίας στη Δερύνεια το 1996 (ΣΣ: εννοεί τη δολοφονία του Σολωμού Σολωμού) αν «άξιζε τον κόπο για ένα κομμάτι ύφασμα;»
Κατά τον Ερχάν Αρικλί «αυτοί οι άνθρωποι είτε βρίσκονται υπό τον έλεγχο της ελληνοκυπριακής 5ης φάλαγγας, που διαδίδει μαύρη προπαγάνδα, είτε είναι άνθρωποι που δεν πιστεύουν στην τδβκ» - όπως αναφέρθηκε στο ψευδοκράτος - «δεν εμπιστεύονται την Τουρκία και των οποίων τα μυαλά έχουν διαφθαρεί».
Αναφέρει ότι η έννοια της σημαίας έχει πολύ ισχυρή θέση, ειδικά στην τουρκική ιστορία και κουλτούρα, όπου τα λάβαρα και οι σημαίες συνδέονται με κρατικές και στρατιωτικές παραδόσεις από την αρχαιότητα. Η αρχή, συνεχίζει, «η σημαία δεν πρέπει να κατεβαίνει, το λάβαρο δεν πρέπει να πέφτει» θεωρούνταν όχι μόνο ως στρατιωτικό ζήτημα, αλλά και ως «ζήτημα τιμής για το κράτος και τον στρατό».
Πηγή: ΚΥΠΕ