Ο Δημήτρης Σκαρμούτσος μίλησε χωρίς ταμπού για τις αλήθειες της πολυτάραχης ζωής του Η ζωή και το ξεκίνημα στις ΗΠΑ, οι επιτυχίες, που του έδωσαν φτερά αλλά και οι δύσκολες στιγμές, που τον σημάδεψαν για πάντα.
«Έφυγα από το Λος Άντζελες μία πόλη που είναι το κέντρο το κόσμου, μία πόλη που τα πάντα μπορεί να συμβούν, αλλά μία πόλη που ζούσες καθημερινά μέσα στο φόβο. Φόβο για το τι θα γίνει, φόβο για το ότι σκοτωνόντουσταν δεξιά και αριστερά, φόβο για το αν θα έχεις τη δουλειά σου την επόμενη μέρα. Η Αμερική έχει αξιοκρατία αλλά μπορείς και να χάσεις τη δουλειά σου από τη μία μέρα στην άλλη χωρίς να σου πει κανείς τίποτα.
Όταν μπήκα στις εξαρτήσεις ήμουν πάρα πολύ μακριά. Όταν είσαι μακριά και θες να ζήσεις έντονα δεν το σκέφτεσαι, βάζεις τον εαυτό σου πάνω από όλα. Επίσης είναι όλοι πάρα πολύ μακριά, είσαι μόνος σου σε μία χώρα που τα πάντα γίνονται. Οι γονείς, η αδελφή μου, όλοι ήταν στην Ελλάδα. Μιλούσαμε μία φορά την εβδομάδα, μετά μία φορά το μήνα, κάποιες φορές μπορεί δυο φορές το χρόνο. Είχα να έρθω στην Ελλάδα 12 χρόνια. Απομακρύνεσαι, χάνεσαι.
Ήταν μία δουλειά η οποία δεν είχε ωράρια, ήταν μία δουλειά η οποία ήταν πάρα πολύ σκληρή, εμείς δουλεύαμε σκληρά και ζούσαμε σκληρά. Μιλάς για μια πολή που μπορούσες να βρεις τα πάντα οποιαδήποτε ώρα και στιγμή και μιλάς για ένα επάγγελμα που είσαι μέσα στο αλκοόλ, οπότε η εξάρτηση από το αλκοόλ είναι πολύ εύκολη και τότε στην Αμερική ήσουν και μέσα στα ναρκωτικά καλώς ή κακώς, οπότε και αυτά μπορούσες να τα βρεις πολύ εύκολα. Από εκείνη την εποχή κρατάω τις πολύ καλές μαγειρικές εμπειρίες που είχα, την αντοχή που έδειξα και την καλή μου τύχη που έζησα και επέζησα. Γιατί το έχω πει πολλές φορές ότι κανονικά δε θα έπρεπε να είμαι εδώ τώρα και να μιλάω μαζί σου βάση όλων αυτών που είχα περάσει.» εξομολογήθηκε ο chef στην Ζήνα Κουτσελίνη.
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Η αντίστροφη μέτρηση για τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου μπαίνει στην τελική της φάση, αλλά αντί για καθαρές γραμμές και προβλέψιμα σενάρια, το πολιτικό σκηνικό θυμίζει κινούμενη άμμο. Η Κύπρος οδηγείται σε μια εκλογική αναμέτρηση χωρίς ξεκάθαρο φαβορί, με αυξημένο αριθμό κομμάτων και με μια κοινωνία που εμφανίζεται πιο απαιτητική, αλλά και πιο επιφυλακτική από ποτέ.
