Υβριστική (για τη νοημοσύνη μας) απειλή

Κυβέρνηση και χώρα δεν ταυτίζονται ή τουλάχιστον όχι σε βαθμό που να μείνει για πάντα ρετσινιά. Απόδειξη η ίδια η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη που προσπαθεί να μας πείσει εδώ και μια τριετία ότι έχει κάνει rebranding κι ότι η Κύπρος επανάκτησε τη χαμένη της αξιοπιστία που είχε πληγεί από το σκάνδαλο των χρυσών διαβατηρίων. Για το οποίο σκάνδαλο ευθύνονται οι Κλίνγκον, οι Skrulls, o Bigfoot η Nessie και άλλα πλάσματα της φαντασίας καθώς για τον Πρόεδρο και τον ΔΗΣΥ ο Τέως είναι Αυτός-Που-Δεν-Πρέπει-Να-Ονομαστεί. Έτσι αναφέρονται γενικά και αόριστα στα “χρυσά διαβατήρια” χωρίς να τολμούν να ψελλίσουν καν το όνομα του Νίκαρου, του κατ’ εξοχήν υπεύθυνου για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της σύγχρονης Κύπρου, καθ’ ότι αν και πανίσχυρος Πρόεδρος δεν έκανε το παραμικρό προκειμένου να διαφυλάξει τη χώρα από τον διασυρμό. Άρα λοιπόν, αφήστε κατά μέρος το αφήγημα του όποιος πλήττει την κυβέρνηση πλήττει τη χώρα γιατί δεν το πιστεύει πλέον ούτε 5χρονο (το όριο ηλικίας στο οποίο πρέπει να κατεβάσει ο Πρόεδρος το δικαίωμα ψήφου εάν θέλει να επανεκλεγεί). Η αποκάλυψη ενός σκανδάλου πλήττει μια κυβέρνηση αλλά όχι τη χώρα. Η έντονη κριτική και το κράξιμο πλήττουν μια κυβέρνηση αλλά όχι και τη χώρα. Η ευημερία μιας κυβέρνησης ευνοεί στο 100% τα μέλη της και πολύ σπάνια ταυτόχρονα και τους πολίτες. Απεναντίας, η εμπειρία δείχνει πως όσο δυσκολότερη κάνεις τη ζωή των κυβερνώντων μέσω έντονης κριτικής και ελέγχου, τόσο πιο αποτελεσματική μπορεί να γίνει η διακυβέρνηση. Εκτός κι αν είναι τελείως άχρηστοι, οπότε τι είχαμε, τι χάσαμε ψωλέο σε ξεχάσαμε που λέει και η Σαρρή.

Λυπάμαι Βίκτωρα αλλά αυτή η άνευ όρων ταύτιση κράτους-χώρας είναι τόσο 1985. Γνωρίζουμε ότι ο μάστρος σου νοσταλγεί τις εποχές που ο κόσμος actually λάτρευε τον Πρόεδρό του no matter what (βοηθούσε και το γεγονός ότι κάθε πτυχή της καθημερινότητας ελεγχόταν πρακτικά από τον ίδιο) αλλά ευτυχώς έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Σήμερα οι πολίτες θεωρούν ότι ο ένοικος του Προεδρικού είναι εκεί για να τους υπηρετεί και όχι το αντίθετο. Ξέρω κάτι κυνηγούς που κλείνουν highway με σούβλες και τουλάχιστον έναν γνωστό ντιβέλοπερ με girlfriend issues που τέσταραν με επιτυχία αυτή τη θεωρία.

Μιλώντας για γνωστούς ντιβέλοπερ, είναι ιδέα μου ή επιχειρείται μια (μάλλον αδέξια) προσπάθεια να ρίξουν όλο το φταίξιμο για το Videogate στον Χρυσοχό; Προσέξτε το εξής, πρωτοφανές, παράδοξο με την Black Cube, τη Mossad-lite εταιρεία που αποτελείται από Ισραηλινούς πρώην πράκτορες και η οποία ανέλαβε την πλήρη ευθύνη για το στήσιμο του Videogate. Είναι η πρώτη φορά που μια εταιρεία βγαίνει με επίσημο δελτίο τύπου για να πει “ναι, εμείς τους καταγράψαμε και είμαστε fucking περήφανοι γι’ αυτό” λες και είναι σχόλιο του φωτογράφου του γάμου σου κάτω από βίντεο που έγινε viral. Επίσης πρωτοφανές για μια τέτοια εταιρεία το να κατονομάζει δημόσια έναν στόχο. Η Black Cube δεν είπε γενικά “πολεμάμε τη διαφθορά στην Κύπρο”, αλλά συγκεκριμένα ”είμαστε περήφανοι που αποκαλύψαμε τη διαφθορά που διαπράχθηκε από τη Cyfield” ενώ δεν γίνεται καμία αναφορά σε ευθύνες των πολιτικών προσώπων (Χαραλάμπους ή Λακκοτρύπη).

Ταυτόχρονα από το Προεδρικό δίνεται η γραμμή ότι ο στενός συνεργάτης του Προέδρου Χαράλαμπος Χαραλάμπους βρέθηκε στο βίντεο κατά τύχη, ως “παράπλευρη απώλεια”. Κι ότι πρακτικά θυσιάστηκε ως άλλη Ιφιγένεια για να κατευνάσουν την οργή του κόσμου (σαν πολλές Ιφιγένειες μαζεύτηκαν τελευταία). Βέβαια το γεγονός ότι η θέση του διευθυντή του γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας παραμένει ακόμα κενή τέσσερις μήνες μετά την παραίτηση Χαραλάμπους απλά ενισχύει την καχυποψία. Είναι λες και περιμένει κάποιον να επιστρέψει σαν άλλη Πηνελόπη.

Με το που έσκασε το βίντεο η κυβέρνηση γνωρίζοντας τι και πως (η δουλειά του Χαραλάμπους ήταν να ενημερώνει τον Πρόεδρο ακριβώς για τις δουλειές που τον είδαμε να κάνει) διέδωσε σκόπιμα τις μαλακίες περί “υβριδικής απειλής” δείχνοντας Ρωσία και ολίγη από Τουρκία για να μην ξεχνιόμαστε (ένας μάλιστα ιντερνετικός φωστήρας έγραψε για... τουρκικό πληκτρολόγιο που είναι πρακτικά μια hi-tech εκδοχή του “ασβέστη από τα κατεχόμενα” στην κλοπή της σορού του Τάσσου). Είπαν απροκάλυπτα ψέματα γιατί συνηθισμένοι να απευθύνονται σε σανοφάγα που καταβροχθίζουν αμάσητο οτιδήποτε παρουσιάζει την Κυπρούλα μας μονίμως κατατρεγμένη (έχουν χτιστεί καριέρες και καριέρες πάνω σ’ αυτό το δόγμα). Και τώρα που η Black Cube εμφανίστηκε μόνη της(!) και παρέδωσε πάνω από 20 ώρες υλικού, βγήκαν να μας πουν ότι και πάλι υφίσταται “υβριδική απειλή” επειδή λέει έγινε με σκοπό να πληγεί η κυβέρνηση και η χώρα.

Μόνο που απ’ ότι φαίνεται η κυβέρνηση δεν έχει την παραμικρή γαμημένη ιδέα του τι σημαίνει καν ο όρος “υβριδική απειλή”!

Η εμμονή της μετά την αποκάλυψη της Black Cube είναι, το λιγότερο, προβληματική. Στην κλασική της έννοια, μια υβριδική απειλή προέρχεται από ένα κράτος (π.χ. Ρωσία, Τουρκία) ή από οντότητες που λειτουργούν ως μακριά χέρια ενός κράτους. Η Black Cube είναι μια ιδιωτική εταιρεία πληροφοριών και αν η κυβέρνηση επιμένει στον όρο, θα έπρεπε να αποδείξει ότι η λειτούργησε ως εντολοδόχος ενός ξένου κράτους. Η εταιρεία είναι ισραηλινών συμφερόντων οπότε είναι σίγουροι εκεί στον Λόφο πως θέλουν να διαβούν αυτόν τον δρόμο;

Το βασικό όπλο της υβριδικής απειλής είναι η άρνηση καθώς ο επιτιθέμενος κρύβεται πίσω από τρολ, fake news, bots ή χάκερς για να προκαλέσει σύγχυση. Από τη στιγμή που η Black Cube βγήκε δημόσια, υπέγραψε την ανακοίνωση και δήλωσε τον σκοπό της, η δήθεν υβριδική φύση της επιχείρησης αυτοακυρώνεται. Πλέον υπάρχει θύτης με ονοματεπώνυμο και διεύθυνση.

Και το κυριότερο: Η υβριδική απειλή στοχεύει στην παράλυση των θεσμών και τη δυσφήμηση/διάλυση της κυβέρνησης, κάτι που η δικιά μας καταφέρνει μια χαρά κι από μόνη της!

Η Black Cube προσφέρει τη Cyfield στο πιάτο ως βασικό villain, η κυβέρνηση άλλο που δεν θέλει υιοθετεί το αφήγημα για να απενοχοποιήσει τους δικούς της ανθρώπους, και ο ανακριτής καλείται τώρα να αποφασίσει αν η διαφθορά σταματά στον επιχειρηματία ή αν επεκτείνεται και σε όσους ήταν στην άλλη πλευρά του τραπεζιού - που είναι και το πιο λογικό. Ο Χρυσοχός (και ο κάθε Χρυσοχός) είναι επιχειρηματίας που θα χρησιμοποιήσει θεμιτά κι αθέμιτα μέσα για να μεγιστοποιήσει τα κέρδη του. Δεν περιμένω τίποτα διαφορετικό απ’ αυτόν και μεταξύ μας, δεν με ενδιαφέρει κιόλας, ΔΕΝ είναι αιρετός, ΔΕΝ διαθέτει εξουσία, ΔΕΝ ψηφίζει ή εφαρμόζει νόμους και ΔΕΝ επηρεάζει τις ζωές μας. Αν αποφασίσει να κάνει “εισφορές” για να γίνει η δουλειά του με γεια του με χαρά του, αν λειτουργούσε κανένας θεσμός σ’ αυτό το κράτος, θα είχε φροντίσει να μην το κάνει. Όταν όμως κανονίζει τις μπίζνες του με ανθρώπους της κυβέρνησης και με διαμεσολαβητές πρώην υπουργούς, τότε υπάρχει πρόβλημα. Αυτό αδυνατούν να καταλάβουν στον Λόφο ή πιο σωστά κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Γιατί πολύ απλά εξακολουθούν να απευθύνονται σε ηλίθιους.

Το This is Cyprus μόλις εξελίχθηκε σε That’s life!