Οδηγώντας μέσα από τις στέπες της περιοχής του Αστραχάν στη Ρωσία, ένα από τα τελευταία πράγματα που περιμένεις να δεις είναι ένας τούβλινος φάρος 20 ορόφων που υψώνεται πάνω από το άνυδρο τοπίο.
Είναι το είδος της κατασκευής που συνήθως βλέπεις κοντά στην ακτογραμμή, αλλά σε αυτή την περίπτωση, η πλησιέστερη ακτή απέχει περίπου 30 χιλιόμετρα, τόσο μακριά που δεν μπορείς καν να δεις τη θάλασσα από την κορυφή του φάρου.
Ο Φάρος Πετρόφσκι αποτελεί μια αρχιτεκτονική ανωμαλία, η οποία όμως μπορεί εύκολα να εξηγηθεί. Το 1741, όταν ο Μέγας Πέτρος της Ρωσίας έδωσε την εντολή για την κατασκευή του φάρου, ολόκληρη η περιοχή αποτελούσε μέρος της Κασπίας Θάλασσας, με νησιά που φιλοξενούσαν ένα λιμάνι όπου μπορούσαν να αγκυροβολήσουν τα πλοία.
Αρχικά κατασκευασμένος από ξύλο, ο φάρος κατέρρευσε κατά τη διάρκεια μιας σφοδρής καταιγίδας και έπρεπε να ξαναχτιστεί. Μόλις το 1876 ανεγέρθηκε ο τούβλινος φάρος, εξοπλισμένος με χυτοσιδηρές σκάλες και γερές πλατφόρμες παρατήρησης που υπάρχουν μέχρι σήμερα.
Τα νερά της Κασπίας Θάλασσας υποχωρούσαν για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά στις αρχές του περασμένου αιώνα, το νερό στην περιοχή είχε γίνει τόσο ρηχό που το λιμάνι έπρεπε να κλείσει. Ο Φάρος Πετρόφσκι συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 1930, όταν πλέον η Κασπία Θάλασσα είχε υποχωρήσει εντελώς.
Ο φάρος της ερήμου στο Αστραχάν έγινε το σπίτι ενός μικρού ραδιοφωνικού σταθμού κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, αλλά από τότε που σταμάτησε να λειτουργεί ως φάρος τη δεκαετία του 1930, παραμένει κλειστός.
Σήμερα, έχει χαρακτηριστεί ως εθνικό μνημείο και λειτουργεί ως ένα ασυνήθιστο τουριστικό αξιοθέατο.
ΠΗΓΗ: Gazzetta.gr
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Το πλαίσιο της Συνταξιοδοτικής Μεταρρύθμισης παρουσιάστηκε σήμερα στους κοινωνικούς εταίρους, με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη να χαρακτηρίζει τη μεταρρύθμιση ως τη μεγαλύτερη και πιο ουσιαστική αλλαγή στο Συνταξιοδοτικό από το 1980.
