Απορρίφθηκε η αίτηση δύο λειτουργών κατά της αποδοχής εξ ακοής μαρτυρίας στην υπόθεση Στυλιανού

Με την απόφασή του, ημερομηνίας 17/7/2026, το Ανώτατο έκρινε ότι οι αιτήτριες ουσιαστικά αμφισβητούν την ορθότητα και όχι τη νομιμότητα της ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, υποδεικνύοντας ότι τέτοια ζητήματα μπορούν να εξεταστούν μέσω της διαδικασίας της έφεσης και όχι με την εξαιρετική διαδικασία των προνομιακών ενταλμάτων.

Οι δύο αιτήτριες, λειτουργοί των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, αντιμετωπίζουν κατηγορίες παραμέλησης υπηρεσιακού καθήκοντος στο πλαίσιο της ποινικής υπόθεσης που αφορά τον θάνατο του ανήλικου Στυλιανού Κωνσταντίνου. Η αίτησή τους καταχωρίστηκε μετά την ενδιάμεση απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου, στις 26/6/2026, με την οποία απορρίφθηκε ένσταση της υπεράσπισης και κρίθηκε ότι δηλώσεις του αποβιώσαντος μπορούν να γίνουν δεκτές ως εξ ακοής μαρτυρία.

Με την προσφυγή τους στο Ανώτατο υποστήριζαν ότι το κατώτερο Δικαστήριο υπερέβη τη δικαιοδοσία του και παρεξέκλινε από δεσμευτική νομολογία, ζητώντας την έκδοση προνομιακών ενταλμάτων Certiorari και Prohibition, καθώς και την αναστολή της εφαρμογής της ενδιάμεσης απόφασης ή/και της ίδιας της ποινικής διαδικασίας.

Στην απόφασή του, το Ανώτατο υπενθυμίζει ότι τα προνομιακά εντάλματα αποτελούν εξαιρετική μορφή δικαστικού ελέγχου και δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο της έφεσης. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «η προνομιακή δικαιοδοσία του Δικαστηρίου δεν προσφέρεται για έλεγχο της ορθότητας της απόφασης, ούτε μπορεί να λειτουργήσει ως έφεση υπό μεταμφίεση».

Το Δικαστήριο σημειώνει ακόμη ότι, παρά τους ισχυρισμούς των αιτητριών, «είναι προφανές πως ό,τι αμφισβητείται από την πλευρά των Αιτητριών, είναι η ορθότητα της εκκαλούμενης απόφασης», καθώς επιδιώκεται ουσιαστικά η αναθεώρηση της κρίσης του Επαρχιακού Δικαστηρίου ως προς την εφαρμογή της νομολογίας και της σχετικής νομοθεσίας.

Αναφερόμενο στην ενδιάμεση απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, το Ανώτατο επισημαίνει ότι το κατώτερο Δικαστήριο είχε εξετάσει διεξοδικά τόσο το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο όσο και τη σχετική κυπριακή και ευρωπαϊκή νομολογία για την εξ ακοής μαρτυρία. Συμπληρώνει ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξήγησε γιατί, υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης, «μια τέτοια μαρτυρία δεν αποκλείεται εκ προοιμίου», ενώ η αποδεικτική της αξία θα αξιολογηθεί κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας που θα τεθεί ενώπιόν του.

Το Ανώτατο σημειώνει ακόμη ότι οι ίδιες οι αιτήτριες δεν αμφισβήτησαν πως διαθέτουν εναλλακτικό ένδικο μέσο, δηλαδή το δικαίωμα καταχώρισης έφεσης, υποστηρίζοντας ωστόσο ότι στην περίπτωσή τους συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις, επειδή η Κατηγορούσα Αρχή προτίθεται να παρουσιάσει μεγάλο αριθμό μαρτύρων που θα μεταφέρουν δηλώσεις του αποβιώσαντος.

Το Δικαστήριο, ωστόσο, δεν υιοθέτησε τη θέση αυτή. Όπως αναφέρει, «η αμφισβήτηση της ορθότητας της εκκαλούμενης απόφασης και η προβαλλόμενη από την πλευρά τους παραβίαση της νομολογίας και νομοθεσίας, δεν αποτελεί από μόνη της εξαιρετική περίσταση», ενώ προσθέτει ότι ούτε η εκτίμηση πως η ακροαματική διαδικασία θα είναι μακρά ούτε η πρόθεση της Κατηγορούσας Αρχής να προσκομίσει περαιτέρω εξ ακοής μαρτυρία δικαιολογούν την ενεργοποίηση της εξαιρετικής προνομιακής δικαιοδοσίας.

Καταλήγοντας, το Ανώτατο αναφέρει ότι «δεν έχει καταδειχθεί, στο βαθμό που απαιτείται σε αιτήσεις του είδους, ότι συντρέχουν λόγοι για παροχή της αιτούμενης άδειας».

Ως εκ τούτου, απέρριψε το αίτημα για χορήγηση άδειας καταχώρισης αίτησης για έκδοση των προνομιακών ενταλμάτων Certiorari και Prohibition, καθώς και το αίτημα για έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής της ενδιάμεσης απόφασης ή/και της ποινικής διαδικασίας.

ΠΗΓΗ: ΚΥΠΕ