Οι ερευνητές εξέτασαν το λεγόμενο assortative mating, δηλαδή το μοτίβο κατά το οποίο οι σύντροφοι καταλήγουν να μοιράζονται παρόμοια χαρακτηριστικά. Είναι σημαντικό, ωστόσο, ότι η μελέτη δεν εξέτασε τι αναζητούσαν τα συγκεκριμένα άτομα όταν επέλεγαν σύντροφο. Αντί γι’ αυτό, οι επιστήμονες μελέτησαν πόσο έμοιαζαν τελικά τα ζευγάρια ως προς συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και διαγνώσεις.
Τι έδειξαν 4,2 εκατομμύρια αρχεία
Η ερευνητική ομάδα αξιοποίησε τα εθνικά μητρώα υγείας και πληθυσμού της Δανίας, αναλύοντας δεδομένα για περισσότερους από 4,2 εκατομμύρια άτομα. Στο δείγμα περιλαμβάνονταν 549.541 ζευγάρια γονέων και 822.209 παιδιά.
Το ισχυρότερο μοτίβο ομοιότητας μεταξύ των συντρόφων καταγράφηκε στη σχιζοφρένεια, ενώ ακολουθούσαν η ΔΕΠΥ, η διαταραχή αυτιστικού φάσματος και οι διαταραχές χρήσης ουσιών. Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης ζευγάρια με διαφορετικές ψυχιατρικές διαγνώσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν άνδρες με διαταραχή χρήσης ουσιών και γυναίκες με ΔΕΠΥ.
Συνολικά, σύμφωνα με τα ευρήματα, η αντιστοιχία ψυχιατρικών διαταραχών μεταξύ των συντρόφων ήταν πολύ ισχυρότερη από εκείνη που παρατηρήθηκε για σωματικές παθήσεις.
Τι σημαίνει για τον κίνδυνο στα παιδιά
Όταν ψυχιατρικές διαταραχές υπάρχουν και στους δύο γονείς, ο κίνδυνος φαίνεται να συσσωρεύεται μέσα στην οικογένεια. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το συγκεκριμένο μοτίβο στα ζευγάρια μπορεί να συμβάλλει στην αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης ψυχιατρικών διαταραχών και στα παιδιά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ένα παιδί θα εκδηλώσει απαραίτητα κάποια διαταραχή.
Στη μελέτη, η μη τυχαία αντιστοίχιση των συντρόφων συνδέθηκε με αύξηση κατά 12,5% της οικογενειακής μεταβίβασης του κινδύνου σε επίπεδο πληθυσμού. Οι ερευνητές θεωρούν ότι, εφόσον τα ευρήματα επιβεβαιωθούν και σε άλλους πληθυσμούς, θα μπορούσαν να βοηθήσουν τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας να εντοπίζουν νωρίτερα οικογένειες αυξημένου κινδύνου και να σχεδιάζουν πιο στοχευμένες παρεμβάσεις πρόληψης και υποστήριξης.
ΠΗΓΗ: ygeiamou.gr
