Ο χάλκινος πέλεκυς της Δωδώνης. Τον έθαψε στο δάσος Μυκηναίος ξυλοκόπος τα προϊστορικά χρόνια και αυτός που το βρήκε το θεώρησε μαγικό θείο δώρο και το αφιέρωσε στο μαντείο του Διός στη Δωδώνη

Στο χέρι του κρατούσε τον χάλκινο πέλεκύ του, απαραίτητο εργαλείο για τη δουλειά του.
Τον πρόσεχε ιδιαίτερα διότι μπορεί να ζούσε την εποχή όπου κυριαρχούσαν οι πολύχρυσες Μυκήνες, εκείνος όμως δεν ήταν παρά ένας απλός ξυλοκόπος που προσπαθούσε να ζήσει κόβοντας ξύλα.
Και δεν ήταν εύκολο να αποκτήσει ξανά ένα τέτοιο αμφίστομο εργαλείο, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν χειροποίητο, αλλά είχε παραχθεί μαζικά από μήτρα.
Κάποια μέρα ο ξυλοκόπος αποφάσισε να κρύψει προσωρινά τον πέλεκυ στην κουφάλα ενός δένδρου ή κάτω από κάποια πέτρα. Αλλά δεν γύρισε ποτέ να τον πάρει.
Ο χρόνος μεταφέρεται κάπου επτά, μπορεί και δέκα αιώνες αργότερα. Στο ίδιο δάσος περπατά αμέριμνος ένας άνθρωπος των Κλασικών Χρόνων. Την εποχή που η Δημοκρατία βρίσκεται στο απόγειό της, η τέχνη γνωρίζει τις πιο λαμπρές στιγμές της.
Κάθεται να ξεκουραστεί και σκαλίζει το έδαφος. Ξεθάβει τον χάλκινο πέλεκυ που είχε θάψει ο Μυκηναίος ξυλοκόπος.
Τον κρατά στα χέρια του έκπληκτος. Δεν έχει ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Τα εργαλεία της εποχής του είναι πιο ορθογώνια, ενώ αυτό που βρίσκεται μπρος στα μάτια του έχει ελλειπτικό σχήμα και οι ακμές της κόψης είναι υπερυψωμένες. Τα εργαλεία που εκείνος χρησιμοποιεί είναι σιδερένια. Τούτο εδώ είναι χάλκινο. 

Διαβάστε περισσότερα στη mixanitouxronou.com.cy