logo
ΑΡΧΙΚΗ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2019
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
LIFESTYLE
ΑΘΛΗΤΙΚΑ
ΕΛΛΑΔΑ
ΚΟΣΜΟΣ
ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2019 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΥΠΡΟΣ LIFESTYLE ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΣΜΟΣ ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΟΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΕΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΟΥΜΕ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΙ ΑΡΘΟΓΡΑΦΙΑ ΦΑΝΗΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΠΑΡΑ-ΤΗΕΜΑ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΦΙΛΟΖΩΟΙ ΦΟΙΤΗ-TEXT

Tiktok : Το app που μετατρέπεται σε... μάστιγα - Βρισιές, κατάρες, ρατσισμός με ασπίδα την ανωνυμία

 24 Ιουν 2020 ΠΑΡΑ-THEMA

Για όσους δεν γνωρίζουν ή δεν είναι μυημένοι στο τι εστί Tiktok να αναφέρω ενδεικτικά πως πρόκειται για μία εφαρμογή στην οποία παρέχεται στους χρήστες η δυνατότητα να δημιουργήσουν βιντεάκια με lip sync (συγχρονισμό χειλιών), να επιδοθούν σε χορευτικά challenge (ακολουθώντας ένα συγκεκριμένο χορευτικό) ή τέλοσπαντων να μοιραστούν με κοινό οτιδήποτε σοβαρό ή μη θέλουν.

Του Ανδρέα Κόκκινου

Αυτή υποθέτω πως ήταν και η κεντρική ιδέα όταν πρωτοξεκίνησε να κυκλοφορεί η συγκεκριμένη εφαρμογή που έχει φτάσει να απαριθμεί παγκόσμια πέραν των 800.000 ενεργών χρηστών. Και θα πει κάποιος ‘μια χαρά, τι μας ζαλίζεις;’ αφού επί της ουσίας θα έπρεπε να πρόκειται για ένα μέσο διασκέδασης όπου μπορείς να μοιραστείς δημιουργικά αστεία βιντεάκια, φάρσες, να συγχρονίσεις τα χείλη σου πάνω από γνωστές φράσεις σειρών και ταινιών, να χορέψεις, να ξεφύγεις.

Αντ’αυτού μία πρόχειρη περιήγηση θα σε κάνει ν’αντιληφθείς πως η εφαρμογή έχει μετατραπεί σε ένα ‘άντρο’ κομπλεξικών που μέσω της ανωνυμίας που τους παρέχεται βρίζουν, μειώνουν, απαξιώνουν και χλευάζουν πάρα πολλούς άλλους χρήστες μέσω σχολίων τα οποία σου επιτρέπεται να κάνεις κάτω από κάθε βίντεο.

Το διαδικτυακό bullying είναι μια πάρα πολύ μικρή έννοια για να εμπερικλύσει τη χυδαιότητα των σχολίων, το μένος και τις ‘ευχές‘ που λαμβάνουν διάφοροι χρήστες είτε λόγω φύλου, είτε λόγω σεξουαλικών προτιμήσεων, λόγω ενδυμασίας, εμφάνισης, βάρους, τρόπου ομιλίας και για ο’τι άλλο ανόητο λόγο μπορεί να σκεφτεί ο ‘ανθρώπινος‘ νους. Τα ζητήματα όμως που προκύπτουν είναι πολύ μεγαλύτερα από ένα hate comment (όπως τα αποκαλούν οι χρήστες της εφαρμογής), από μία βρισιά, μία προσβολή ή μία ειρωνεία.

Ο εκφοβισμός ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗΣ είναι φυσικά απόλυτα καταδικαστέος όμως η λεκτική καταδίκη στις συνειδήσεις μας δεν είναι -ούτε στο ελάχιστο- αρκετή να προστατέψει αυτά τα άτομα από τις παράπλευρες επιδράσεις αυτής της κατάστασης. Χρήστες που είναι είτε ανήλικοι -και ως εκ τούτου σε μια πολύ τρυφερή ηλικία- που πασχίζουν να διαμορφώσουν χαρακτήρα, άλλοι που για οποιοδήποτε λόγο έχουν ήδη μειωμένη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, άτομα με οποιαδήποτε σωματική διαφορετικότητα, κορίτσια ή γυναίκες που δέχονται σεξιστικά σχόλια, πολίτες άλλων χωρών που δέχονται φυλετικό ρατσισμό.

Αλήθεια γνωρίζει κάποιος πόσο εύκολο είναι να επηρεαστεί απ’όλα αυτά ο οποιοσδήποτε; Πόσο εύκολα μπορεί να αμφιβάλει για τον εαυτό του, να αλλάξει η ψυχολογική του κατάσταση, να επηρεαστεί από αυτόν τον μικρόκοσμο; Γνωρίζετε πόσο απέχει ένα τέτοιο άτομο από την κατάθλιψη; Την εξάρτηση που δημιουργείται από αυτόν τον μικρόκοσμο;

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα και η μόδα ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες έχει καταστήσει τα μέσα δικτύωσης ως τον υπ’αριθμόν ένα κριτήριο στη ζωή των παιδιών, έχουν φτάσει να πιστεύουν ότι η αξία κάποιου βρίσκεται σε likes, comments & followers.

Ο κυριότερος όμως λόγος αυτής της κατάντιας αφορά την παιδεία και ιδιαίτερα την κοινωνική μόρφωση. Αν το παιδί σας βρίζει, χλευάζει, διαχωρίζει τους ανθρώπους, εάν νιώθει για οποιοδήποτε λόγο πως έχει το δικαίωμα να μειώνει ή να κοροϊδεύει και ακόμα να απειλεί τον οποιοδήποτε γιατί αυτός δε συνάδει με τα ‘πρότυπα’ ή τις αντιλήψεις του, αποκλειστικοί υπαίτιοι είστε ΕΣΕΙΣ.

Η νέα τάξη πραγμάτων, η απρόσκοπτη πρόσβαση σε δεδομένα και η υπερβολική έκθεση σε θέματα που δεν είναι συνυφασμένα με την ηλικία του κάθε παιδιού έχει πλέον καταστροφικές συνήθειες.

Έχω μεγαλώσει και’γω τη δεκαετία του 1990, έκανα παρέα με πολλούς συνομήλικους αλλά και με μικρότερους, μεγαλύτερους. Δεν έχω ακούσει ποτέ κάποιον της δικής μου γενιάς να καταριέται, να εύχεται αρρώστιες και θάνατο, να χρησιμοποιεί βωμολοχίες και απαξιωτικά σχόλια που δε θ’ακούσεις ούτε στο τελευταίο κωλοχανείο. Δε μεγαλώσαμε με αυτόν τον τρόπο, πειράζαμε, κοροιδεύαμε, κάναμε πλάκες, τσακωνόμασταν ΠΟΤΕ όμως δεν γίναμε είτε μάρτυρες είτε δέκτες τέτοιων συμβάντων.

Η κατάθλιψη στις πολύ μικρές ηλικίες καλπάζει, η ανωνυμία κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχει αποθρασύνει το κάθε ανδρείκελο και η έκθεση σε υλικό δυσανάλογο της ηλικίας και της μόρφωσης μας αυξάνεται ραγδαία. Αυτό είναι το αύριο; Τι θα γίνεται δηλαδή σε 20 χρόνια; Σε αυτό τον κόσμο θέλετε να φέρετε τα παιδιά σας;

Τρομάζω...