Αν και η βοήθειά της θεωρείται πολύτιμη, αφού μας γλιτώνει από χρόνο και χρήμα, μπορεί να γίνει και αναντικατάστατη, με ότι αυτό συνεπάγεται. Η Alice Boyes, Ph.D., ψυχολόγος και συγγραφέας, περιγράφει στο Psychology Today πέντε διακριτικές αλλαγές στη σκέψη και στο συναίσθημα που, κατά την άποψή της, μπορεί να εμφανιστούν με την εκτεταμένη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Όπως επισημαίνει, η αυξανόμενη εξάρτηση από την ΤΝ δεν χρειάζεται να ερμηνεύεται ως προσωπική αδυναμία. Τα ψηφιακά προϊόντα έχουν σχεδιαστεί ώστε να γίνονται εύχρηστα, ελκυστικά και να ενσωματώνονται όλο και περισσότερο στην καθημερινότητά μας. Το σημαντικό, επομένως, είναι να μπορούμε να αναγνωρίζουμε πότε η χρήση τους αρχίζει να αλλάζει μικρές καθημερινές συμπεριφορές.
Το πρώτο «καμπανάκι», σύμφωνα με την Boyes, μπορεί να εμφανιστεί σε πολύ απλές δραστηριότητες. Κάποτε κρατούσαμε μόνοι μας σημειώσεις από μια παρουσίαση, γράφαμε μια περίληψη ή οργανώναμε τις σκέψεις μας. Τώρα μπορεί να αισθανόμαστε ότι το αποτέλεσμα δεν θα είναι αρκετά καλό αν δεν περάσει πρώτα από την ΤΝ.
Η ίδια μάλιστα δίνει ένα παράδειγμα από τη δική της πρακτική: «Εξακολουθώ να έχω μεγάλη αυτοπεποίθηση στη συγγραφή άρθρων χωρίς Τεχνητή Νοημοσύνη, αλλά έχω χάσει την αυτοπεποίθησή μου στο να κρατάω τις δικές μου σημειώσεις» παραδέχεται. Το ζήτημα δεν είναι η αξιοποίηση ενός χρήσιμου εργαλείου, αλλά η πιθανότητα να αρχίσουμε σταδιακά να χάνουμε την εμπιστοσύνη μας σε δεξιότητες που ήδη διαθέτουμε.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που περάσατε πολλή ώρα αλλάζοντας επαναδιατυπώνοντας οδηγίες, προσπαθώντας να κάνετε ένα chatbot να ολοκληρώσει μια εργασία που θα είχατε ήδη τελειώσει μόνοι σας; Η Boyes επισημαίνει ότι υπάρχουν ακόμη αρκετές εργασίες στις οποίες οι άνθρωποι αποδίδουν καλύτερα από την ΤΝ.
Ιδιαίτερα ευάλωτοι σε αυτή την παγίδα μπορεί να είναι, κατά την ίδια, όσοι δυσκολεύονται να αποδεχθούν λάθη ή ατέλειες και αισθάνονται ότι χρειάζονται την ΑΙ σε κάθε στάδιο της δουλειάς τους για έναν επιπλέον έλεγχο.
Όσο πιο εξαρτημένη είναι η καθημερινότητά μας από την ΤΝ, τόσο πιο εύλογη γίνεται η ανησυχία για το τι θα συμβεί εάν αλλάξουν. Όπως εξηγεί, ένα νέο μοντέλο που λειτουργεί διαφορετικά, μια αλλαγή στις χρεώσεις ή στους όρους χρήσης, αλλά και ζητήματα ιδιωτικότητας ή πνευματικής ιδιοκτησίας μπορούν να προκαλέσουν ανασφάλεια. Για την ίδια, αυτή η ανησυχία μπορεί να αποτελεί ακόμη μία ένδειξη του βαθμού στον οποίο έχουμε αρχίσει να βασιζόμαστε στο συγκεκριμένο εργαλείο.
Ένα πιο παράξενο σημάδι εμφανίζεται όταν η πολύωρη επαφή με την ΤΝ αρχίζει να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύουμε συμπεριφορές των ανθρώπων. Μπορεί, για παράδειγμα, μια αντίδραση του παιδιού, του συντρόφου ή ενός συναδέλφου να μας θυμίσει ξαφνικά τον τρόπο με τον οποίο «συμπεριφέρεται» ένα συγκεκριμένο μοντέλο Τεχνητής Νοημοσύνης.
Η Boyes παρομοιάζει το φαινόμενο με αυτό που μπορεί να συμβεί ύστερα από πολλές ώρες ενασχόλησης με ένα βιντεοπαιχνίδι: αρχίζουμε να κοιτάζουμε καταστάσεις της πραγματικής ζωής μέσα από το νοητικό πλαίσιο του ψηφιακού κόσμου στον οποίο έχουμε βυθιστεί.
Η επικοινωνία με ένα chatbot είναι διαφορετική από την ανθρώπινη επικοινωνία. Όταν όμως περνάμε πολλές ώρες δίνοντας κοφτές εντολές και εκνευριζόμαστε επειδή το σύστημα δεν ανταποκρίνεται όπως περιμέναμε, η ένταση μπορεί να μη σταματήσει όταν κλείσουμε τον υπολογιστή.
Σύμφωνα με την Boyes, ο θυμός και η απογοήτευση μπορούν να «μεταφερθούν» από το ένα περιβάλλον στο άλλο. Έτσι, έπειτα από μια κουραστική και εκνευριστική αλληλεπίδραση με την ΤΝ, μπορεί να γίνουμε πιο απότομοι με έναν συνάδελφο ή με τους ανθρώπους της οικογένειάς μας.
Η λύση, σύμφωνα με την ψυχολόγο, δεν είναι να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε την Τεχνητή Νοημοσύνη. Το πρώτο βήμα είναι να παρατηρήσουμε πώς επηρεάζει τον τρόπο που σκεφτόμαστε και αισθανόμαστε. Μια απλή στρατηγική είναι να συνεχίσουμε συνειδητά να κάνουμε ορισμένες εργασίες όπως πριν: να κρατήσουμε μόνοι μας σημειώσεις, να οργανώσουμε τις σκέψεις μας ή να προσπαθήσουμε πρώτα να λύσουμε ένα πρόβλημα χωρίς τη βοήθεια ενός chatbot.
Η Boyes προτείνει επίσης να βάζουμε ένα χρονικό όριο στις προσπάθειές μας με την ΤΝ, αλλά και να μην εξαρτόμαστε αποκλειστικά από ένα συγκεκριμένο μοντέλο ή μία εταιρεία. Χρήσιμο μπορεί να είναι ακόμη και ένα μικρό διάλειμμα ανάμεσα σε μια εκνευριστική αλληλεπίδραση με την ΤΝ και στην επαφή μας με άλλους ανθρώπους, ώστε η ένταση να μην περνά από την οθόνη στην καθημερινή μας ζωή.
«Όταν εντοπίσουμε ένα πρόβλημα και καταλάβουμε σωστά τι το προκαλεί, οι λύσεις συνήθως γίνονται πολύ πιο εμφανείς. Το σημαντικότερο εργαλείο είναι η μεταγνωστική επίγνωση: η ικανότητα να παρατηρούμε πώς αλλάζουν η σκέψη και τα συναισθήματά μας, πότε συμβαίνει αυτό και για ποιον λόγο. Από τη στιγμή που αποκτήσουμε αυτή την επίγνωση, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη δημιουργικότητα για να βρούμε στρατηγικές που στοχεύουν απευθείας στην πραγματική αιτία του προβλήματος» καταλήγει.
ΠΗΓΗ: ygeiamou.gr
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Σημαντικό οικονομικό ορόσημο για την Κύπρο αποτελεί, σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη, η αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας από τη Standard & Poor’s, από τη βαθμίδα «A-» στη βαθμίδα «A», με διατήρηση θετικής προοπτικής.
