Υπενθυμίζεται ότι οι άνδρες της ασφάλειας του Τούρκου προέδρου είχαν επιτεθεί και χτυπήσει βίαια ειρηνικούς διαδηλωτές στην πλατεία Σέρινταν και στην συνέχεια είχαν εμπλακεί σε αψιμαχίες με το προσωπικό της αμερικανικής μυστικής αστυνομίας.
Σε πρωτόδικο επίπεδο, το Περιφερειακό Δικαστήριο της Ουάσιγκτον είχε αποφανθεί ότι δεν πληρούνται τα κριτήρια της ασυλίας.
Η τουρκική πλευρά, όμως, άσκησε έφεση με βασικό επιχείρημα ότι οι συγκεκριμένες ενέργειες έγιναν για λόγους ασφαλείας του προέδρου.
Με δεδομένο ότι η υπόθεση αφορούσε την εμπλοκή μιας ξένης κυβέρνησης, οι δικαστές ζήτησαν τη γνωμοδότηση των τριών αρμόδιων κυβερνητικών υπηρεσιών (Υπουργείο Δικαιοσύνης, Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Μυστική Αστυνομία).
Ωστόσο, η κοινή γνωμοδότηση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι επίμαχες πράξεις δεν έγιναν για λόγους προστασίας του Τούρκου προέδρου και συνεπώς δεν απολαμβάνουν την ασυλία που προβλέπουν οι σχετικές διατάξεις του νόμου.
Υπενθυμίζεται, ότι τα ηγετικά στελέχη των Επιτροπών Διεθνών Σχέσεων Βουλής και Γερουσίας είχαν στείλει νωρίτερα επιστολή στον υπουργό Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν με την οποία του ζητούσαν να ξεκαθαρίσει ότι η Τουρκία δεν διαθέτει ασυλία βάσει του νόμου "Foreign Sovereign Immunities Act" (FSIA).
