Οι νεαροί δεν είχαν την δύναμη και το κουράγιο να μεταβούν ομαδικά, όπως συνήθιζαν κάθε χρόνο, στα βουνά που περιτριγυρίζουν το χωρίο για να μαζέψουν ξύλα για την Λαμπρατζιά.
Πώς άλλωστε να μπορούσαν καθώς δεν ήταν κοντά τους ο Ραφαέλλος τους. Η ψυχή του χωριού και ένα από τα πιο αγαπητά πρόσωπα της μικρής αυτής κοινότητας.
Η απουσία του ήταν πιο αισθητή από ποτέ. Ο κόσμος λιγοστός, τα πρόσωπα μουντά και ανέκφραστα.
Το μήνυμα της Ανάστασης του Κυρίου, δεν ήταν αρκετό για να φέρει την Ανάσταση στις καρδιές και τις ψυχές τους.
Ένα νεαρό παιδί 24 χρόνων έχασε τη ζωή του λίγες μέρες πριν και η θλίψη ήταν ακόμη βαθιά ριζωμένη μέσα τους.
Έλειπαν τα γέλια και η χαρά των συγγενών που έβλεπαν ο ένας τον άλλο μετά από καιρό.
Η οικογένειά του δεν σταμάτησε να ανεβαίνει τον Γολγοδά της. Πώς να μπορέσουν άλλωστε;
Ο Ραφαέλλος δεν ήταν εκεί κοντά τους να ζεσταίνει τις καρδιές τους και να μεταφέρει σε όλους γύρω του την αστείρευτη χαρά και καλοσύνη του.
Φέτος το Πάσχα, στην μικρή κοινότητα της Βυζακιάς δεν ακούστηκε ούτε και μια κροτίδα. Σεβάστηκαν τον πόνο της οικογένειας.
Έμειναν μακριά από αυτό το επικίνδυνο έθιμο. Σεβάστηκαν την μνήμη του Ραφαήλ τους...
Μ.Μ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ξεψύχησε μόνος του στο κρεβάτι ο Κύπριος φοιτητής Ραφαήλ Θεοφάνους – «Ήταν πολύ καλό παιδί» - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
