Ο πανικός είναι απελπιστικά κακός σύμβουλος. Το σωστό timing αντίθετα είναι όπως τον Ανεξάρτητο Φορέα, δηλαδή όλα τα λεφτά. Και όταν είσαι δημόσιο πρόσωπο και μάλιστα ένα που ασκεί παρασκηνιακή πολιτική, διαθέτει εξουσία και διαχειρίζεται εκατομμύρια χωρίς διαφάνεια, οφείλεις να δείχνεις μεγαλύτερη ανοχή στην κριτική.
Ανάμεσα στα (βρωμερά) απόνερα του νέου κυβερνητικού clusterfuck με το βίντεο και τους επικήδειους για τον Γιώργο Βασιλείου που έχουν κατακλύσει τα σόσιαλ, μια σημαντική είδηση κατάφερε να γλιστρήσει από τις χαραμάδες της επικαιρότητας, προκαλώντας μια προσωρινή έστω ανακούφιση στην Πινδάρου.
Αν κάποια στιγμή νιώθεις ότι μισείς τη ζωή σου, τη δουλειά σου, τον γάμο σου, ότι όλα σου φταίνε, τίποτα δεν λειτουργεί σωστά και κανείς δεν σε καταλαβαίνει, ότι έχεις πιάσει πάτο, όλα είναι μαύρα και βρίσκεσαι σε ένα οδυνηρό αδιέξοδο, πάρε μια ανάσα και σκέψου ότι τουλάχιστον δεν είσαι κυβερνητικός εκπρόσωπος!
«Το έχω πει πολλές φορές και θα το επαναλάβω και σήμερα. Σε κανέναν, μα σε κανέναν δεν θα δώσω το δικαίωμα να κατηγορηθώ για θέματα διαφθοράς». Η βαρύγδουπη δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας, η πρώτη μετά τη δημοσιοποίηση του βίντεο όπου στενοί του συνεργάτες εμφανίζονται να διαπραγματεύονται μίζες με “επενδυτές” ενώ ο CEO της Cyfield δηλώνει ότι επικοινωνούν τηλεφωνικά “σαν να είναι η φιλενάδα του” (έχω πάρα πολλές απορίες επ’ αυτού) δεν αφήνει και πολλά περιθώρια παρερμηνείας: ο άνθρωπος είναι τραγικά στον κόσμο του.
Ένα από τα πολλά παράδοξα της σύγχρονης κυπριακής κοινωνίας και χαρακτηριστικό της απόλυτης ιδεολογικής σύγχυσης που μαστίζει την αριστερά (ειδικότερα την εγχώρια) ήταν η ασυλία που απολάμβανε ο Ντόναλντ Τραμπ από ένα περίεργο κράμα υπερσυντηρητικών δεξιών, ακροδεξιών, θρησκόληπτων ψεκασμένων και... ακροαριστερών κυρίως για τις στενές σχέσεις με το καθεστώς Πούτιν και με το (γελοίο) επιχείρημα ότι «ο Τραμπ δεν κάνει πολέμους».
Να ενημερώσουμε τις απανταχού μοιρολογίστρες που ξεπλένουν με τα δάκρυά τους κάθε πονεμένο κακοποιητή και τους μη-στήνετε-λαϊκά-δικαστήρια-όταν-είναι-δικός-μας ισαποστάκηδες, ότι ναι, φυσικά και ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας για τον Νίκο Σύκα και για κάθε Νίκο Σύκα που κρύβεται πίσω από ασυλίες, θέσεις ισχύος και αξιώματα (θα εκπλαγείτε από τον αριθμό) - γι’ αυτό άλλωστε και κυκλοφορεί ελεύθερος, γι’ αυτό άλλωστε και δεν ακούτε κανέναν (νούσιμο τουλάχιστον) να ουρλιάζει “χώστε τον φυλακή”. Για το ποινικό κομμάτι της υπόθεσης θα αποφανθεί η δικαιοσύνη, το πολιτικό (και ηθικό) κομμάτι όμως είναι μια ολότελα διαφορετική υπόθεση και δεν χωράει “ναι μεν, αλλά” και αστερίσκους.
Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες η ίδια ιστορία. Ευχές για μια καλή (ή καλύτερη) χρονιά ad nauseam λες και με κάποιο μαγικό τρόπο τα πράγματα θα καλυτερεύσουν με το που τελειώσει η 31η Δεκεμβρίου και ξημερώσει η 1η του Γενάρη - ο χρόνος συνεχίζει να κυλάει, δεν κάνει ποτέ restart όσες σαμπάνιες κι ανοίξουμε, όσα πυροτεχνήματα κι αν εκτοξεύσουμε.
Τραγωδίες, σκάνδαλα, απαξιωμένοι θεσμοί, αναταραχή στο πολιτικό σκηνικό. Ο “Νομικός του Διαβόλου” κλείνει μια αρκετά επεισοδιακή χρονιά με μια αναδρομή σε γεγονότα, στιγμές και εμπειρίες του 2025 όπως καταγράφηκαν από τη στήλη.
Τραγωδίες, σκάνδαλα, απαξιωμένοι θεσμοί, αναταραχή στο πολιτικό σκηνικό. Ο “Νομικός του Διαβόλου” κλείνει μια αρκετά επεισοδιακή χρονιά με μια αναδρομή σε γεγονότα, στιγμές και εμπειρίες του 2025 όπως καταγράφηκαν από τη στήλη.
Και ξαφνικά ο ελληνόφωνος κόσμος χωρίστηκε (ξανά) σε δύο στρατόπεδα: στους Καποδιστριακούς και στους Αντι-Καποδιστριακούς. Αυτό δεν είναι ολότελα αλήθεια.
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή όταν κάθομαι να γράψω τη στήλη που θα ανεβάσω πριν τα Χριστούγεννα, έχω την ίδια εσωτερική διαμάχη: πως να γράψω κάτι θετικό και εμψυχωτικό χωρίς να φανώ ο γνωστός κυνικός, μεμψίμοιρος μαλάκας - ή τουλάχιστον όχι μόνο αυτός. Και κάθε φορά η ίδια ιστορία. Ξεκινάμε καλά αλλά κάπου μέσα στα θετικά μηνύματα, την αισιοδοξία και τα ζαχαρώματα αναδύεται η μπόχα της υπενθύμισης του που και σε ποιους ανάμεσα ζούμε.
Το περιστατικό με την απόλυση μιας υπαλλήλου καταστήματος γνωστής αλυσίδας του νησιού, επειδή έκανε παρατήρηση σε πελάτη που πάρκαρε σε δύο(!) θέσεις αναπήρων, είναι αρκετά διαφωτιστικό σε πολλά επίπεδα αλλά κυρίως όσον αφορά την κυρίαρχη κουλτούρα και νοοτροπία της “σύγχρονης, ευρωπαϊκής Κύπρου” όπως μας αρέσει να βαυκαλιζόμαστε.
TRENDING NOW
0ºc
7ºc
