Τα σημαντικότερα προβλήματα εντοπίζονται στις επαρχίες Λεμεσού, Λάρνακας και Πάφου. Στη Λεμεσό λειτουργούν μόνο 13 από τους 24 ναυαγοσωστικούς πύργους, καθώς οι διαθέσιμοι ναυαγοσώστες δεν επαρκούν για να καλύψουν όλες τις θέσεις. Στη Λάρνακα η εικόνα είναι αντίστοιχη, αφού από τους 19 πύργους βρίσκονται σε λειτουργία οι 10, ενώ στην Πάφο έξι πύργοι δεν στελεχώθηκαν καθόλου για τη φετινή καλοκαιρινή περίοδο.
Η υποστελέχωση δεν επηρεάζει μόνο τον αριθμό των ανοικτών πύργων. Ακόμη και στις παραλίες όπου υπάρχουν ναυαγοσώστες, το προσωπικό είναι συχνά οριακό, γεγονός που δυσκολεύει την άμεση κάλυψη περιστατικών ή την αντικατάσταση ναυαγοσώστη όταν χρειαστεί να επέμβει σε διάσωση ή να απομακρυνθεί προσωρινά από τη θέση του.
Ένα ακόμη ζήτημα αφορά το ωράριο λειτουργίας της υπηρεσίας. Σε αρκετές οργανωμένες παραλίες η ναυαγοσωστική κάλυψη ολοκληρώνεται περίπου στις 17:00, παρότι τους καλοκαιρινούς μήνες μεγάλος αριθμός λουομένων παραμένει στη θάλασσα μέχρι αργά το απόγευμα και λίγο πριν από τη δύση του ήλιου.
Σύμφωνα με ανθρώπους του χώρου, η βασική αιτία των ελλείψεων είναι ο εποχικός χαρακτήρας του επαγγέλματος. Η εργασία περιορίζεται στους θερινούς μήνες, με αποτέλεσμα αρκετοί να μην επιλέγουν να ακολουθήσουν τη συγκεκριμένη επαγγελματική πορεία ή να στρέφονται σε άλλες, πιο σταθερές μορφές απασχόλησης.
Παράλληλα, αρκετοί ναυαγοσώστες που εργάζονται επί σειρά ετών στις παραλίες αναγκάζονται κατά τη χειμερινή περίοδο να αναζητούν δεύτερη εργασία για να συμπληρώσουν το εισόδημά τους, καθώς η απασχόληση είναι περιορισμένη χρονικά και δεν εξασφαλίζει σταθερή οικονομική ασφάλεια όλο τον χρόνο.
