Όλοι ξέραμε

Κι όμως φίλοι μου, όλοι γνωρίζαμε. Σιωπούσαμε όμως γιατί δεν πεινούσαμε. Γιατί ο βουλευτής ή ο Δήμαρχος ή γενικότερα ο πολιτικός, είτε το κάθε ερπετό που αναρριχήθηκε σε μια θέση ισχύος, μας εξυπηρετούσε για το κατιτίς μας.

Το μωρό μας στον στρατό, το μωρό μας στην δημόσια υπηρεσία, την προαγωγή μας, τις αυξήσεις μας, τα ρουσφέτια μας κι όλοι περνούσαμε καλά σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι τα διάφορα σκάνδαλα είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου. Το ότι σήμερα στην Κύπρο της ευμάρειας χιλιάδες κόσμος ζει κάτω από το όριο της φτώχειας δεν οφείλεται ούτε στο «Χύτα», ούτε στα «Βλήτα». Είναι απόρροια ενός σαθρού συστήματος που ήταν αναπόφευκτο να καταρρεύσει καθότι χωρίς θεμελιούς ή με θεμελιούς οι οποίοι διαβρώθηκαν, όλο το κατασκεύασμα έχει διαλυθεί σαν χάρτινος πύργος και έχει φανεί η γύμνια μας. Γιατί όλοι μας επιτρέψαμε σε 5, 10, 20, 50 ηλίθιους –παμπόνηρους- εγκληματίες να διαλύσουν τα πάντα.

Ακόμα δυστυχώς, όμως, επιτρέπουμε σε μια κλίκα ανθρώπων, κατεστημένων, τζάκια κτλ που από το 1974 διαφεντεύουν τις τύχες μας, να ροκανίζουν ακόμα το έδαφος κάτω από τα πόδια μας. Κι εμείς απαθείς παραμένουμε να τους παρακολουθούμε. Ας μην καμωνόμαστε, επαναλαμβάνω, ότι δεν ξέραμε. Ξέραμε και ξέρουμε.