Του Τάσου Χριστοδούλου
Το εθνόσημο εκείνο που εξ’ όσων γνωρίζω, κατέχει ακόμα τα δικά μας σκλαβωμένα χώματα. Το εθνόσημο που στο όνομα του, επί 42 χρόνια ο κατοχικός στρατός λυμαίνεται και καταχράται τις περιουσίες των πατεράδων και των παππούδων μας. Το ίδιο εθνόσημο που φορούσαν τον καταραμένο Ιούλη του 1974 οι βάρβαροι Τούρκοι στρατιώτες όταν εισέβαλλαν στο νησί, βιάζοντας, σκοτώνοντας, εκτοπίζοντας, μοιράζοντας την πατρίδα μας στα δυο.
Το σύμβολο εκείνο που δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη του δικού μας κράτους, της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το εθνόσημο που απειλεί, τρομάζει και τρομοκρατεί λαούς και έθνη και που με κάθε ευκαιρία παραβιάζει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα σε θάλασσα και αέρα.
Ο κύριος αυτός, γνώριζε και όμως επέλεξε να γίνει όλα αυτά χλευάζοντας έτσι με τον χειρότερο τρόπο του νεκρούς ήρωες μας, τις μανάδες των αγνοουμένων που κηδεύουν ακόμα τα παιδιά τους, τους πρόσφυγες μας που λαχταρούν την επιστροφή τους στις πατρογονικές τους εστίες…
Όμως, αντί να απολογηθεί, αντί να ζητήσει συγγνώμη, έστω την υστάτη, για την ξευτιλισμένη αυτή του πράξη θέλησε να παίξει περισσότερο με την νοημοσύνη μας διότι είναι σίγουρο πως μας θεωρεί παλαβούς.
Επικαλέστηκε «ανωτερότητα» και «ελευθερία» εξηγώντας ότι η πράξη του να φορέσει την φανέλα της Τουρκίας και να μην «κρυφτεί» είναι πράξη περιφρόνησης προς τους Τούρκους. Για να μας πει έπειτα ότι το τουρκικό εθνόσημο δεν αξίζει σεβασμού… και γι’ αυτό το φόρεσε στο στήθος.
Η πλήρης κοροϊδία και καταπάτηση της κοινής μας λογικής από τον Κουτσοκούμνη.
Διαβάστε επίσης:
O Κουτσοκούμνης απαντά μετά τον σάλο που δημιούργησε: «Αν έτρεχα να κρυφτώ για να μην φορέσω την φανέλα…»
