Google Play Store Apple Store
World News Media Themasports Socialista lifenewscy ARJ Radio

Το αντίο της διευθύντριας του γραφείου της Ελένης Θεοχάρους και η «απειλή»

31.05.2021
22:29
Πολιτική

Με ένα μακροσκελές κείμενο και μια φωτογραφία της Ελένης Θεοχάρους επέλεξε να πει «αντίο» η διευθύντρια του γραφείου της προέδρου του Κινήματος Αλληλεγγύη.

Η Βουλευτικές εκλογές άφησαν εκτός την Αλληλεγγύη από τη Βουλή των Αντιπροσώπων με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι του κινήματος να πρέπει να «εγκαταλείψουν» τις θέσεις τους.
Η Αιμιλία Στυλιανού, με βαριά καρδιά αποχαιρέτησε με λόγια καρδιάς την κυρία Θεοχάρους δίνοντας την δική της περιγραφή για τον άνθρωπο που γνώρισε η ίδια πίσω από την πολιτικό.
Έκλεισε μάλιστα με μία… «απειλή» τα γραφόμενα της «Και τελικά μια απειλή: Δεν θα απαλλαγείς από εμένα. Eleni Theocharous»

 Αυτούσια η ανάρτηση της Αιμιλίας Στυλιανού

«Τη μέρα της συνέντευξής μου για δουλειά μου είπε πως θα με πάρει δοκιμαστικά, διότι το πιθανότερο είναι να μην την αντέξω εγώ...
Την τρίτη μέρα στη δουλειά μου ζητήθηκε από κάποια εφημερίδα του εξωτερικού το σύντομο βιογραφικό της. Την πήρα διστακτικά στο κινητό και το ζήτησα. Μου έστειλε ένα συνημμένο 9 σελίδες. Νευρίασα. Ήμουν πολύ συγκεκριμένη στο τηλεφώνημα: ΣΥΝΤΟΜΟ. Το άνοιξα για να το σουλουπώσω.
Πάγωσα. Ήταν όλο γραμμένο σε σημεία. Καμία επανάληψη, καμία υπερβολή. Τίποτα να κόψω, τίποτα για να παραλείψω. Το έκλεισα και το έστειλα ως έχει.
Ντράπηκα που την προηγούμενη βδομάδα της είχα στείλει το δικό μου με καμάρι.
Στο γραφείο όλοι της μιλούσαν στον ενικό και με το μικρό της. Πειράζει τους πάντες, αυτοσαρκάζεται σοκαριστικά και κάθε μας μέρα τελείωνε με τη φράση: Πάμε κάπου να φάμε;;
Κάθεται στο τραπεζάκι στην αγαπημένη της ταβέρνα. Πάντα στο ίδιο τραπέζι. Το γκαρσόνι της φέρνει πάντα κεφαλοτύρι με κίμινο...
"Εγώ το προτιμώ με μέλι της λέω" και γελάει. "Μόλις με βαρεθείς, χώσε κάπου λίγο μέλι και δωσ'το να το φάω" μου λέει και ξεκαρδίζεται. "Έχω αλλεργία"
Χουβαρντού! Ποτέ δεν μέτρησε τα χρήματα στον ανθρώπινο πόνο, την ανθρώπινη ανάγκη. Ποτέ δεν ρώτησε τι ψηφίζει κάποιος που ζητάει ιατρική βοήθεια.
Κάθε γειτονιά και κάθε χωριό έχει έναν ενήλικα πια που τον εγχείρησε σαν παιδί. Έχει μια μάνα που θα την ευγνωμονεί όσο ζει.
Είναι η πολιτικός που έχει την αξιοπρέπεια να μη χτυπάει τους πολιτικούς της αντίπαλους όταν είναι αδύναμοι, ακόμα κι αν αυτό θα ήταν προς όφελός της.
Έπειτα από καιρό μου χάρισε τις ποιητικές της συλλογές. "Να τις ανοίγεις που και που να διαβάζεις. Μην τα αφήσεις ξεχασμένα σε κάποιο ράφι να σκονίζονται". Πάντα καμαρώνει τα γραπτά της. Είναι το δυνατό της σημείο. Οι πύρινοι λόγοι, τα δυσκατανόητα ποιήματα, οι μεταφράσεις μεγάλων ποιητών, τα άρθρα της σε εφημερίδες και περιοδικά... τα παίζει πια στα δάχτυλα όπως κανένας άλλος.
Θυμώνει εύκολα, το ξεχνάει ευκολότερα. Γελάει με παλιές ιστορίες, τις οποίες εξιστορεί με κάθε ευκαιρία. Λατρεύει την καλή παρέα. Το σπίτι της χειμώνα- καλοκαίρι έχει την εξώπορτα ανοιχτή. Παραπονιέται που είναι κέντρο διερχομένων, μα κάνει σαν μικρό παιδί όταν έρθει ο πρώτος επισκέπτης της.
Μπορώ να γράφω για κείνη όλο το βράδυ γιατί στα 5 χρόνια πλάι της με άφησε να μπω στη ζωή της,στο σπίτι της και στη ψυχοσύνθεσή της.
Όλο το πιο πάνω ήταν ένας πρόλογος. Μια μικρή εισαγωγή μιας μεγάλης ευγνωμοσύνης.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ: Για όσα μου έμαθες,για τις φορές που θύμωσες μα ξέχασες εύκολα, για τις κουβέντες μας μετά τη δουλειά, γιατί ήμουν σε όλα τα τραπέζια για λίγους φίλους στο σπίτι σου, για τα γέλια και τα δάκρυα, για τον ενικό, για τη συμπαράσταση στις δύσκολες μου ώρες, μα πιο πολύ για την εμπιστοσύνη. Είσαι ένα από τα πιο αγαπημένα κεφάλαια της ζωής μου, η μέντοράς μου.
Μια συμβουλή από κάποιον που σε αγαπά: Στο εξής κάνε μόνο όσα σε ευχαριστούν. Αρκετά έκανες για τους άλλους. Για όλους μας.
Και τελικά μια απειλή: Δεν θα απαλλαγείς από εμένα. Eleni Theocharous»