Ο ίδιος ο επικεφαλής του ΑΛΜΑ, Οδυσσέας Μιχαηλίδης, κρίθηκε ομόφωνα από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, με απόφαση οκτώ δικαστών του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου, ότι με βάση το σύνολο της μαρτυρίας παραβίασε τα όρια του θεσμικού του ρόλου και επέδειξε συμπεριφορά κατώτερη των περιστάσεων, κρίση που κατέληξε στο συμπέρασμα περί ανικανότητας.
Μια απόφαση 209 σελίδων δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας, ούτε χωρά σε επικοινωνιακά αποσπάσματα κατά το δοκούν. Εδώ ακριβώς αναδεικνύεται η υποκρισία, διότι αν το σκεπτικό της ανακοίνωσης του ΑΛΜΑ εφαρμοστεί με συνέπεια και όχι επιλεκτικά, τότε το πρώτο πρόσωπο που δεν θα έπρεπε να βρίσκεται σε ψηφοδέλτιο είναι ο ίδιος ο επικεφαλής του. Δεν μπορεί η Δικαιοσύνη να είναι αυστηρή μόνο για τους πολιτικούς αντιπάλους και επιεικής ή αποσιωπημένη όταν αφορά τον ίδιο.
Στην πολιτική ζωή η συνέπεια λόγων και πράξεων δεν είναι πολυτέλεια αλλά προϋπόθεση αξιοπιστίας και όποιος επιλέγει να σηκώνει τη σημαία της ηθικής κάθαρσης οφείλει πρώτα να αντέχει το βάρος της απέναντι στον καθρέφτη.