Συγκεκριμένα, η εφημερίδα «Φιλελεύθερος», περιγράφει την πολυτάραχη ζωή του Κώστα Γεωργίου ή «συνταγματάρχη Καλάν» όπως τον αποκαλούσαν η συνάδελφοι του.
Ο ίδιος γεννήθηκε στην Κύπρο το 1951 όταν το νησί ήταν ακόμη αποικία των Βρετανών. Όταν η Κύπρος κέρδισε την ανεξαρτησία της αυτός μετακόμισε στο Λονδίνο. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Γεωργίου περιγράφεται ως ένα ακροδεξιός Βρετανός.
Κατατάχθηκε στο βρετανικό στρατό και υπηρέτησε στο 1ο Τάγμα Αλεξιπτωτιστών του Συντάγματος της Βορείου Ιρλανδίας. Ήταν μια μονάδα όπου υπηρετούσαν οι πιο φανατικοί λόγω των αγριοτήτων που διέπρατταν σε μια τεταμένη περίοδο της δεκαετίας του ’70.
Ο Κώστας Γεωργίου ήταν ένας από τους καλύτερους σκοπευτές του σώματος με μεγάλη σωματική διάπλαση γι αυτό και έγινε σωματοφύλακας του διοικητή της μονάδας που υπηρετούσε.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα που επικαλείται τους «Irish Times», o Κώστας Γεωργίου θεάθηκε να πυροβολεί τουλάχιστον 26 φορές σκοτώνοντας αμάχους. Το 1972 με έναν φίλο του λήστεψαν ταχυδρομείο για 93 λίρες φυλακίστηκε και το 1975 γίνεται ο πρώτος Βρετανός μισθοφόρος που φτάνει στην Αγκόλα.
Αρχικά έφτασε στην Αγκόλα ως άμισθος νοσοκόμος με τρεις φίλους του. Εκεί τον ξεχώρισε ο αρχηγός του FNLΑ αφού ο Γεωργίου με μια χούφτα Πορτογάλους κατάφερε να σταματήσει τους Μαρξιστές του ΜPLA διορίζοντας τον ως συνταγματάρχη. Εκείνη την περίοδο άρχισε να χρησιμοποιεί το «καλλιτεχνικό» όνομα συνταγματάρχης Τόνι Κάλεν.
Ο Γεωργίου την περίοδο που ήταν στην Αγκόλα άρχισε να δείχνει σημάδια παράνοιας ακόμη και απέναντι στους άντρες του. Δεν δίστασε μάλιστα να εκτελέσει 14 εξ αυτών.
Η μονάδα του έδωσε δραματικές μάχες όμως έχασε για να συλληφθεί και να εκτελεστεί στις 10 Ιουλίου του 1976 αφού κατηγορήθηκε για παράνομη είσοδο στην Αγκόλα, σφαγή 14 στρατιωτών και βασανιστήρια αμάχων.
Η σορός του μεταφέρθηκε στην Αγγλία όπου και θάφτηκε με Ελληνορθόδοξα έθιμα.
Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Η προεκλογική περίοδος για τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου στην Κύπρος εξελίσσεται σε μια από τις πιο απρόβλεπτες των τελευταίων ετών. Το πολιτικό σύστημα δείχνει να μεταβαίνει σε μια νέα φάση, όπου η σταθερότητα των προηγούμενων δεκαετιών δίνει τη θέση της σε έντονη ρευστότητα και αυξημένο ανταγωνισμό.
