ΝΟΜΙΚΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

Ο πενηντάρης

Ο πενηντάρης

Στα 50 η αλήθεια είναι πως βρίσκεσαι σε κάποιου είδους limbo. Ούτε ακριβώς νέος (μόνο αν τα τινάξεις), ούτε γέρος. Μεσήλικας είναι ο ορθότερος όρος αν και με μέση ηλικία για τους άνδρες τα 75, η μέση είναι πολύ πιο κάτω (αλλά δεν λες κάποιον στα 38 μεσήλικα, σωστά;)

Η ηλικία είναι μόνο ένα νούμερο σου λένε. Ποιοι; Συνήθως οι κατά πολύ νεότεροί σου προσπαθώντας ταυτόχρονα να κρύψουν τη λύπη τους για τη στυγνή πραγματικότητα (δηλαδή ότι αυτοί είναι 20 κι εσύ 50) και κάποιοι συνομήλικοί σου σε μόνιμη άρνηση - τα πράγματα που λέμε στον εαυτό μας για να μπορούμε να σηκωθούμε το πρωί από το κρεβάτι, έτσι; Όμως το ξέρουμε κατά βάθος ότι δεν είναι “απλά ένα νούμερο” αλλά βιολογία. Στυγνή, ψυχρή, αμείλικτη βιολογία. Όσο νεότερος κι αν δείχνεις, όσο fit κι αν είσαι και όσο κι “αν βάζεις κάτω 30άρηδες” (όσο λάθος κι αν ακούγεται πλέον αυτό) ο οργανισμός σου δεν παύει να βρίσκεται σε μια μόνιμη παρακμή που ξεκίνησε ήδη απ’ τα 30 σου.

Έκλεισα τα 50 προχθές. Παιδί του 1974 κι εγώ αν και δεν νομίζω να εντάξει τα δικά μου γενέθλια ο Πρόεδρος στις εκδηλώσεις για τα 50χρονα της εισβολής (αν και ένας φίλος μου έγραψε πως το κοινό μου με την εισβολή είναι ότι κλείνουμε 50 χρόνια και ξεκινήσαμε αμφότεροι από την Ελλάδα). Βλέποντας κάτι παλιές (πολύ παλιές) φωτογραφίες που ξέθαψε η οικογένεια για να μου κάνει έκπληξη, δεν μπόρεσα να μην παραδεχτώ ότι με εξαίρεσε ίσως καναδυό χρόνια στα early 20s μου, τώρα ίσως περνάω την καλύτερή μου φάση - εμφανισιακά, σωματικά και ψυχολογικά. Πέρασα σχεδόν όλα μου τα 30 νιώθοντας 65 και η γερή κρίση που πέρασα στα 40 ή θα με έφτιαχνε ή θα με αποτελείωνε. Ευτυχώς συνέβη το πρώτο. Και το διατηρώ εδώ και μια δεκαετία. Όμως ακόμα κι έτσι, πενήντα. Fuck this. Όσο κι αν προετοιμάζεσαι με τα χίλια δυο τσιτάτα που επαναλαμβάνεις στον εαυτό σου, το πέντε μπροστά ακούγεται πολύ χειρότερο από το τέσσερα. Το νιώθεις, το ξέρεις ότι τίποτα δεν είναι πλέον το ίδιο. Είσαι πλέον πενηντάρης. Και μόνο που γράφω αυτή τη λέξη έρχεται στο μυαλό το είδωλο των μπούμερς ο Λάμπρος Κωνσταντάρας (για την ιστορία ήταν 58 όταν έπαιξε τον “Τρελοπενηντάρη”) - ας όψεται ο Ζαμπέτας που μας γάμησε την ηλικία για πάντα.

Ο σημερινός 50άρης βρίσκεται επίσης σε μεταίχμιο, ως Gen X-ers δεν είμαστε τόσο πουριτανοί, τεχνοφοβικοί, παρελθοντολάγνοι και αμετανόητοι σεξιστές/ομοφοβικοί όσο οι μπούμερς αλλά και ούτε πιο απελευθερωμένοι, ανοιχτόμυαλοι και εναρμονισμένοι στη σύγχρονη εποχή όσο οι μιλένιαλς. Πασχίζουμε να προσαρμοστούμε στο σήμερα έχοντας ζήσει τις ραγδαίες αλλαγές της τελευταίας 15ετίας ενώ ήμασταν απασχολημένοι στο να χτίζουμε οικογένειες και καριέρες. Άλλο να αγκαλιάζεις τα smartphones, το broadband ίντερνετ και τα σόσιαλ όταν είσαι ανέμελος έφηβος κι άλλο όταν έχεις λογαριασμούς, δάνεια και νεογέννητα. Παρατρίχα γλιτώσαμε την μπουμεροποίηση. Κι έκτοτε είναι ένας συνεχής -και άνισος- αγώνας δρόμου να μην μείνεις πίσω. Να προσέχεις τι να πεις, τι αστείο να κάνεις, πως να φλερτάρεις, να μην φανείς άσχετος, αναχρονιστικός και απολίθωμα. Επιπρόσθετα τα πεντάρι μπροστά σε φέρνει αντιμέτωπο με τη ζοφερή πραγματικότητα του ότι έχεις κλείσει πρακτικά τα 2/3 της ζωής σου - κι ότι τα τελευταία 25 χρόνια (πάνω κάτω) που σου έμειναν ίσως να τα μοιραστείς με εγκεφαλικά, λουμπάγκο, προστάτη, άνοια ή να πέσεις ξερός μια κι έξω από καρδιά (λένε πως αν επιβιώσεις τα 50, βάζεις πλώρη τουλάχιστον για τον μέσο όρο). Κι αν έχεις παιδιά τότε θα είναι -κατά πάσα πιθανότητα- στην εφηβεία ή για σπουδές με το άγχος για οικονομική εξασφάλιση να μεγεθύνεται, ειδικότερα στο επισφαλές επαγγελματικό τοπίο που ζούμε εμείς του ιδιωτικού τομέα. Επίσης η χειρότερη ηλικία να μείνεις άνεργος. Πολύ μεγάλος για να σε προσλάβουν (και σε περίπτωση που σταθείς τυχερός ξέχνα τον μισθό που έπαιρνες μετά από 20 χρόνια δουλειάς) και αρκετά νέος για να αφυπηρετήσεις (δεν είμαστε όλοι σαν τον συνταξιούχο-από-τα-45-του Πρόεδρό μας) - έχεις τουλάχιστον 15 χρόνια μέχρι τη σύνταξη με τα έξοδα να συσσωρεύονται. Γάμησέ τα.

Στα 50 αυτές τις σκέψεις έρχονται φυσικά και αναπόφευκτα όπως η οσφυαλγία. Γι’ αυτό και πρέπει να καταφεύγεις στις σταθερές σου για να μην το χάσεις τελείως. Την οικογένεια, τους φίλους, τους ανθρώπους σου, εκείνους που σε ανέχονται για το μεγαλύτερο μέρος αυτού του μισού αιώνα και ξέρουν -και αποδέχονται- κάθε ιδιοτροπία και χούι, εσάς που διαβάζετε αυτό το κείμενο και στηρίζετε διαχρονικά. 

Ένα μεγάλο ευχαριστώ που κάνετε το πέντε μπροστά λίγο πιο υποφερτό.

 

 

Ειδήσεις σήμερα:

Μονή Αββακούμ: Ραγδαίες εξελίξεις - Πληροφορίες ότι η Κλαϊδη εγκαταλείπει την υπεράσπιση του Νεκτάριου

Κατακλυσμός 2024: Όλες οι εκδηλώσεις της Κύπρου – Αυτοί είναι οι τραγουδιστές –έκπληξη- που θα έρθουν στο νησί

«Χρυσό» το καρπούζι: Αυτός είναι ο λόγος που πήραν «φωτιά» οι τιμές - Αναμένεται νέα άνοδος και σε άλλα προϊόντα

ΗΠΑ: Σάλος από διαφήμιση με twerking σε γυμναστήριο σχολείου για τουρνουά μπάσκετ - Ακυρώθηκε η εκδήλωση

Ανείπωτη θλίψη για τον 41χρονο Παναγιώτη - Καταγγελία ότι απεβίωσε λόγω ασυνεννοησίας γιατρών

Άννα Μονογιού: Τα συγκινητικά λόγια για τον Διονύση Τσακνή - Εμφανίστηκε σε live σύνδεση



Επιστολή Αννίτας στον Χριστοδουλίδη για τα κλιματιστικά στα σχολεία - «Απαιτείται η κατάλληλη πρόβλεψη στον προϋπολογισμό του 2025»

Επιστολή Αννίτας στον Χριστοδουλίδη για τα κλιματιστικά στα σχολεία - «Απαιτείται η κατάλληλη πρόβλεψη στον προϋπολογισμό του 2025»

Η εγκατάσταση κλιματιστικών σχεδόν στο σύνολο των σχολικών μονάδων της χώρας μας αποτελεί αδήριτη ανάγκη, επισημαίνει η Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Αννίτα Δημητρίου σε επιστολή της προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Ακολουθήστε το Tothemaonline.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

BEST OF TOTHEMAONLINE

Back to top