Δείτε την ανάρτησή του:
Τις τελευταίες ώρες είμαι αποδέκτης πολλών τηλεφωνημάτων από συμπατριώτες μας που βρίσκονται αποκλεισμένοι είτε στα Εμιράτα είτε σε Ευρωπαϊκές χώρες. Πρόκειται για ανθρώπους, οικογένειες με παιδιά, νέους, που ταξίδεψαν για δουλειά ή για διακοπές για μερικές ημέρες και τώρα δεν ξέρουν πως θα επιστρέψουν στην Κύπρο.
Αρκετοί από αυτούς, έχουν ξεμείνει από χρήματα. Άλλοι δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τη διαμονή τους. Όταν ζητούν βοήθεια από τις πρεσβείες μας, η απάντηση είναι «μιλήστε με την αεροπορική σας εταιρεία».
Πού είναι το κράτος που μεριμνά για τους πολίτες του;
Ως Υπουργός Μεταφορών, διαχειρίστηκα επαναπατρισμούς μέσα στην πιο δύσκολη περίοδο της πανδημίας. Ξέρω τι σημαίνει πίεση. Ξέρω τι σημαίνει αβεβαιότητα. Ξέρω πόσο δύσκολες είναι οι αποφάσεις όταν χιλιάδες πολίτες περιμένουν απαντήσεις.
Αλλά ξέρω και κάτι ακόμη:
Σε τέτοιες στιγμές, το κράτος πρέπει να είναι μπροστά. Να παίρνει πρωτοβουλία. Να επικοινωνεί πρώτο. Να οργανώνει. Να καθησυχάζει. Να καλύπτει τα βασικά, για να μην μείνει κανένας πολίτης μας εκτεθειμένος.
Δεν είναι θέμα πολιτικής αντιπαράθεσης. Είναι θέμα ευθύνης και αξιοπρέπειας.
Θα έπρεπε ήδη όλοι οι Κύπριοι που βρίσκονται στις επηρεαζόμενες χώρες να είχαν δεχθεί έστω και ένα τηλεφώνημα. Μια επικοινωνία. Μια διαβεβαίωση ότι το κράτος τους γνωρίζει πού βρίσκονται και έχει σχέδιο.
Το Κέντρο «Ζήνων» λειτούργησε και πέτυχε στην περίοδο του COVID. Γιατί δεν αξιοποιείται και τώρα;
Οι πολίτες μας δεν πρέπει να αισθάνονται μόνοι στο εξωτερικό. Πρέπει να νιώθουν ότι η πατρίδα τους είναι δίπλα τους, με σχέδιο και πράξεις, όχι με παραπομπές.
Καλώ την κυβέρνηση να κινηθεί άμεσα.
Να υπάρξει ξεκάθαρη ενημέρωση.
Να ενεργοποιηθούν όλοι οι μηχανισμοί κρίσης.
Να διασφαλιστεί ότι όσοι έχουν ανάγκη θα στηριχθούν.
Γιατί στο τέλος, η πραγματική δοκιμασία ενός κράτους είναι μία: πώς στέκεται δίπλα στους πολίτες του όταν αυτοί το χρειάζονται περισσότερο.
