Στην ομιλία του, ο κ. Μουσιούττας είπε ότι η σημερινή εκδήλωση πραγματοποιείται «για να θυμηθούμε και να τιμήσουμε τους ανθρώπους που το μαύρο καλοκαίρι του 1974 υπερασπίστηκαν την ελευθερία και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας απέναντι στον Τούρκο εισβολέα σε μια άνιση και προδομένη μάχη».
«Τιμούμε εσάς τους αιχμαλώτους πολέμου που βιώσατε τη φρίκη της αιχμαλωσίας. Εσάς που αφού πολεμήσατε ηρωικά συλληφθήκατε και οδηγηθήκατε στα μπουντρούμια της Τουρκίας, στα Άδανα, στην Αμάσεια, στο Αντιγιαμάν και στις φυλακές των κατεχομένων εδαφών μας. Ζήσατε την αγωνία του θανάτου και την απόγνωση της στέρησης της ελευθερίας και όμως, μέσα σε αυτό το απόλυτο σκοτάδι κρατήσατε ψηλά την αξιοπρέπεια, το ήθος και την αγάπη σας για την Κύπρο μας», ανέφερε.
«Αυτό το άλσος δεν είναι απλώς ένας χώρος πρασίνου, είναι ένα ζωντανό μνημείο. Κάθε δέντρο που ριζώνει και ψηλώνει σε αυτό το χώμα συμβολίζει τη δική σας αντοχή και την ακατάλυτη θέληση του Κυπριακού Ελληνισμού να ριζώσει και να παραμείνει στον τόπο του παρά τις θύελλες της ιστορίας», σημείωσε, συγχαίροντας τους συνδιοργανωτές της σημερινής εκδήλωσης, τον Σύνδεσμο Αιχμαλώτων Πολέμου 1974, «που με ακούραστη προσπάθεια διατηρεί άσβεστη τη μνήμη, στηρίζει τα μέλη του και διεκδικεί τα δίκαιά τους», αλλά και το Τμήμα Δασών «για την εξαιρετική συνεργασία και τη συνεχή φροντίδα αυτού του ιερού χώρου μνήμης».
«Η σημερινή ημέρα μνήμης δεν μπορεί παρά να στρέφει τη σκέψη μας και σε εκείνους που δεν επέστρεψαν ποτέ, τους αγνοούμενους μας και τους πεσόντες αδελφούς μας», συνέχισε ο Υπουργός, προσθέτοντας ότι «η τραγωδία των αγνοούμενων παραμένει η πιο ανοιχτή και πονεμένη πληγή του 1974 και η διακρίβωση της τύχης και του τελευταίου αγνοούμενου αποτελεί αταλάντευτη προτεραιότητα του Προέδρου της Δημοκρατίας».
«Ως πολιτεία αναγνωρίζουμε πλήρως το χρέος μας απέναντί σας και είναι υποχρέωσή μας να βρισκόμαστε δίπλα σας, διασφαλίζοντας την αξιοπρεπή διαβίωσή σας, την στήριξη των οικογενειών σας και την αναγνώριση της θυσίας σας στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια. Η δική σας καρτερία και ο πατριωτισμός σας αποτελούν φάρο για εμάς και τις επόμενες γενιές. Μας υπενθυμίζουν πως ο αγώνας μας για τερματισμό της κατοχής και επανένωση της πατρίδας μας, στη βάση του διεθνούς δικαίου και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, πρέπει να είναι αδιάκοπος, μέχρι η δικαιοσύνη να αποκατασταθεί στο νησί μας», ανέφερε καταληκτικά.
Ο Διευθυντής του Τμήματος Δασών, Σάββας Ιεζεκιήλ, ανέφερε σε χαιρετισμό του ότι ο χώρος του άλσους αποτελεί τμήμα της διαδρομής που διένυσαν οι αιχμάλωτοι πολέμου κατά την ημέρα της παράδοσής τους από τον τουρκικό στρατό.
«Ξεκινώντας από το Λήδρα Πάλας, πέρασαν από το σημείο αυτό και κατέληξαν στο χώρο που στεγαζόταν μέχρι πρόσφατα το ΑΞΙΚ, όπου τους υποδέχτηκαν οι οικογένειές τους. Η αναβίωση της πορείας των αιχμαλώτων του 1974 μάς ξυπνά τις μνήμες της εισβολής και μας προκαλεί βαθιά συναισθηματική φόρτιση, υπενθυμίζοντάς μας τις δύσκολες στιγμές της πρόσφατης ιστορίας αυτού του τόπου», ανέφερε.
Το Τμήμα Δασών, ως διαχειριστής της κρατικής δασικής γης, στέκεται διαχρονικά, αρωγός και θεσμικός υποστηρικτής σε πρωτοβουλίες που αναδεικνύουν την ιστορική μνήμη, τον πολιτισμό και των σεβασμό προς τον άνθρωπο, συνέχισε ο κ. Ιεζεκιήλ, προσθέτοντας ότι για αυτόν τον λόγο επέλεξε να συγκατατεθεί στη δημιουργία του Άλσους Αιχμαλώτων Πολέμου 1974, «ώστε να αποδώσει τον ελάχιστο φόρο τιμής σε όσους βίωσαν αυτήν την απάνθρωπη διαδικασία της σύλληψης και αιχμαλωσίας από τα στρατεύματα του Αττίλα».
Συμπλήρωσε ότι η αποδοχή της πρότασης του Συνδέσμου Αιχμαλώτων για μετονομασία του χώρου σε Άλσος Αιχμαλώτων Πολέμου 1974 «έγινε με πλήρη επίγνωση της σημασίας του, τόσο ως τόπου μνήμης και τιμής, αλλά και ως χώρου σημαντικής περιβαλλοντικής αξίας σε μια περιοχή όπου η δόμηση και το μπετόν κυριαρχούν».
Είπε, επίσης, ότι εδώ και μερικά χρόνια έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια ώστε ο χώρος αυτός να μεταμορφωθεί από εργοτάξιο και χώρος εγκατάλειψης σε μια όαση πρασίνου, με το Τμήμα Δασών να παραμένει διαχειριστής του χώρου με ξεκάθαρο προσανατολισμό ώστε να εξυπηρετούνται οι σκοποί του, δηλαδή να καλύψει τις ανάγκες δασικής αναψυχής και παράλληλα να αποτελέσει μια νησίδα βιοποικιλότητας για την ευρύτερη περιοχή.
Για την επίτευξη των πιο πάνω, το Τμήμα έχει προχωρήσει σε σχεδιασμό που περιλαμβάνει ήπιες και φιλικές προς το περιβάλλον υποδομές, όπως η δημιουργία πεζοδρόμων και ποδηλατοδρόμων καθώς και την τοποθέτηση βασικών υποδομών ξεκούρασης και εξυπηρέτησης των επισκεπτών, όπως παγκάκια και στέγαστρα.
«Στόχο μας είναι ο χώρος αυτός να αποτελέσει μια φυσική συνέχεια και επέκταση του παρακείμενου Εθνικού Δασικού Πάρκου της Παιδαγωγικής Ακαδημίας, ενισχύοντας το δίκτυο αστικού πρασίνου και αναψυχής προς όφελος των πολιτών», επεσήμανε.
«Η κρατική δασική γη δεν αποτελεί μόνο ένα φυσικό πόρο για τον τόπο μας, αλλά είναι ταυτόχρονα χώρος περιβαλλοντικής, οικονομικής, πολιτιστικής και κοινωνικής αξίας, χώρος μνήμης και παιδείας», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η σημερινή εκδήλωση ενισχύει αυτήν την αντίληψη και υπενθυμίζει ότι η διαχείριση του δασικού πλούτου συνδέεται άρρηκτα με τον άνθρωπο και την ιστορία του.
«Ως Τμήμα Δασών παραμένουμε προσηλωμένοι στην προστασία και την ορθολογική διαχείριση των δασών μας, της κρατικής δασικής γης, καθώς και στη συνεργασία με όλους τους αρμόδιους φορείς για δράσεις που υπηρετούν το κοινόν καλόν και διαφυλάσσουν την ιστορική μνήμη», κατέληξε.
Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αιχμαλώτων Πολέμου 1974, Βάσος Χρίστου, είπε από την πλευρά του ότι το 2008 η Πολιτεία ψήφισε ένα νόμο που παρείχε κάποια ωφελήματα προς τους αιχμαλώτους πολέμου, μεταξύ των οποίων και η καθιέρωση της 23ης Απριλίου, ως ημέρας μνήμης και τιμής προς τους αιχμαλώτους πολέμου, την μέρα του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, του οποίου το τροπάριο οι αιχμάλωτοι έψαλλαν στα μπουντρούμια των τουρκικών φυλακών, «παρακαλώντας τον Άγιο Γεώργιο να τους φέρει πίσω σώους και αβλαβείς» στις οικογένειές τους.
«Πολλοί ήταν αυτοί οι οποίοι δεν είχαν τη δική μας τύχη, και μιλώ για τους αγνοούμενούς μας, οι οποίοι είχαν συλληφθεί περισσότεροι αιχμάλωτοι και εκτελέστηκαν ψυχρό από τους Τούρκους εισβολείς. Από εδώ, στο συγκεκριμένο σημείο που είμαστε σήμερα, τον χώρο αυτό, ήταν το σημείο το οποίο οδηγούμαστε από το Λήδρα Πάλας, όπου είχαμε αναπνεύσει έναν αέρα ελευθερίας, προς την ελευθερία, στο σημείο που ήταν η Ξενοδοχειακή Σχολή και το Συνεδριακό Κέντρο», συνέχισε.
«Θυμάμαι σε αυτόν εδώ τον δρόμο, που ήταν τότε και είναι μέχρι σήμερα ο ίδιος, ο οποίος ήταν γεμάτος από κόσμο, άνθρωποι με θλιμμένα μάτια περιμέναν να δουν τους δικούς τους ανθρώπους. Αλλά αυτό που θα μείνει αξέχαστο στη μνήμη μου ήταν όταν φτάσαμε στην Ξενοδοχειακή Σχολή, έβλεπες τον κόσμο να κρέμεται πάνω από τα λεωφορεία, να κοιτάζει μέσα για να δει αν υπήρχε το δικό τους αγαπημένο πρόσωπο. Ιδιαίτερα η τελευταία μέρα, η 28η Οκτωβρίου, η οποία ήταν η τελευταία μέρα που ήρθαν οι τελευταίοι αιχμάλωτοι, εξ ου και η 29η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί σαν ημέρα μνήμης και τιμής αγνοουμένων», συμπλήρωσε χαρακτηριστικά.
Πρόσθεσε ότι ο Σύνδεσμος Αιχμαλώτων Πολέμου έχει δημιουργήσει, εκτός από το άλσος, μνημεία στο Λήδρα Πάλας και στην πρώην Ξενοδοχειακή Σχολή, καθώς και βιβλία και ντοκιμαντέρ.
«Όλα αυτά, μαζί με και το παρόν άλσος εδώ που είναι μνημείο, θα τα αφήσουμε παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές. Για να θυμίζουν τα βάσανα, τις κακουχίες και όλα τα τραγικά βιώματα που έχουμε ζήσει στην αιχμαλωσία, αλλά προπαντών να θυμίζουν τη μεγάλη προδοσία που έγινε σε βάρος του Κυπριακού Ελληνισμού», κατέληξε.
Της εκδήλωσης προηγήθηκε σύντομη δέηση για τους αιχμαλώτους πολέμους που έχασαν τη ζωή τους, ενώ ακολούθησε συμβολική δενδροφύτευση στο σημείο του μνημείου.
(ΚΥΠΕ/ΚΑ/ΜΚ)