Αν πιστέψουμε τους άμεσα ενδιαφερόμενους, δηλαδή τον ΔΗΣΥ, το ΑΚΕΛ και το ετοιμοθάνατο αυτοαποκαλούμενο “κέντρο”, από τον Μάιο μας περιμένει κάτι ανάμεσα στο Idiocracy και το Armageddon αλλά με ηλίθιους αντί για κομήτες. Το ότι το σκηνικό θα ανατραπεί συμφωνούμε όλοι. Το ότι θα πέσει ακόμα περισσότερο το επίπεδο, οι περισσότεροι. Για το ποιος ευθύνεται γι’ αυτό, εδώ είναι που διίστανται οι απόψεις.
Όποιος παρακολούθησε το βράδυ της Δευτέρας τη συζήτηση στο Sigma με αφορμή την πρόσφατη δημοσκόπηση του καναλιού, θα διαπίστωσε με περισσή ευκολία πως τα παραδοσιακά κόμματα βρίσκονται σε πανικό. Βασικά σε ένα εκρηκτικό μείγμα απελπισίας, απόγνωσης, ανασφάλειας και πανικού που δεν τιμά ούτε την ιστορία, ούτε τους αγώνες αλλά ούτε και τον κόσμο τους. Στην εκπομπή για πρώτη φορά κλήθηκαν να συμμετάσχουν εκπρόσωποι του ΑΛΜΑτος και της Άμεσης Δημοκρατίας. Αν και αυτό είναι προς τιμήν των Χρύσανθου Τσουρούλλη και Γιάννη Καρεκλά, η αλήθεια είναι πως δεν έκατσε καλά με τους “παλιούς” που έσπευσαν αμέσως να επιβεβαιώσουν, όχι μόνο τις δημοσκοπήσεις, αλλά και τη γενική αντίληψη ότι κατάντησαν δεινόσαυροι που απλά περιμένουν τον μετεωρίτη. Οι εκπρόσωποι των νέων παικτών Παναγιώτης Ευαγγελίδης (ΑΛΜΑ) και Μάριος Σταύρου (ΑΜ.ΔΗ.) μπορεί να μην είναι οι έμπειροι, επαγγελματίες πολιτικοί που απαρτίζουν τα παραδοσιακά κόμματα όμως αντιμετώπισαν με αξιοπρέπεια και ήθος ένα ιδιαίτερα (και αχρείαστα) εχθρικό περιβάλλον που δημιούργησαν οι τελευταίοι (και όχι οι οικοδεσπότες που στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων). Κι αν υπολείπονταν σε άνεση, πείρα, τυποποιημένο πολιτικό λόγο και ίσως γνώσεις (ειδικά εκείνος της ΑΜ. ΔΗ.) το κάλυπταν επαρκώς με ταπεινότητα, επιχειρήματα, ψυχραιμία και το θάρρος της γνώμης τους. Και όταν οι φορτωμένοι με αμαρτίες μισού αιώνα “παλιοί” είδαν πως δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με κάποιους που δεν φέρουν καν το προπατορικό αμάρτημα, άρχισαν τα χτυπήματα κάτω απ’ τη ζώνη: ειρωνείες, υποτίμηση, χλευασμός, απαξίωση. Περιττό να σας πω ποιοι κέρδισαν τις εντυπώσεις και ποιοι εμφανίστηκαν σαν entitled, κακομαθημένα, κιστιμένα 10χρονα που ήθελαν να διώξουν τα καινούργια παιδιά από την αλάνα που θεωρούν τσιφλίκι τους.
Κατανοώ (ως έναν βαθμό) την απόγνωση των δύο μεγάλων. Ο ΔΗΣΥ παλεύει για μια (πλασματική) πρωτιά που θα κρατήσει την Αννίτα μακριά από την γκιλοτίνα και το κόμμα από την αγκαλιά του Χριστοδουλίδη, ενώ την ίδια στιγμή προβεβλημένα στελέχη του κατηγορούνται για κακοποιήσεις και βιασμούς μέχρι good ol’ λαμογιές - αφήστε που με μια λάθος κίνηση μπορεί να πάει στην κάλπη με έναν εν δυνάμει κακοποιητή στο ψηφοδέλτιο! Το ΑΚΕΛ από την άλλη πάνω που πήρε μια μικρή ανάσα από τον συνεχιζόμενο κατήφορο των 13 χρόνων που είναι στην αντιπολίτευση (πρέπει να αποτελεί κάποιου είδους αρνητικού ρεκόρ αυτό) αυτοπυροβολήθηκε και πάλι στο πόδι όταν ο πρωτοκλασάτος (και... φωτεινή εξαίρεση της 4ης θητείας) Άριστος Δαμιανού όχι μόνο πανηγύρισε την... αθώωση του Τζιοβάνη στο γνωστό clusterfuck της υπόθεσης Al Jazeera αλλά τα έκανε ακόμα χειρότερα την επομένη όταν προσπάθησε να το μαζέψει και ουσιαστικά επανέλαβε τα ίδια! Κι άντε μετά από αυτή τη μαλακία στο μέγεθος της Γροιλανδίας το ΑΚΕΛ να πείσει ότι θέλει την... κάθαρση στα σκάνδαλα που ταλανίζουν τον τόπο.
Κατανοώ (επίσης ως έναν βαθμό) το ΔΗΚΟ που ετοιμάζεται να γίνει η νέα ΕΔΕΚ (και όχι μόνο από άποψη ποσοστών) αλλά και τη ΔΗΠΑ, την ΕΔΕΚ και τους Οικολόγους που κάθε τους δήλωση ακούγεται σαν επιθανάτιος ρόγχος. Δεν είναι εύκολο να δεχτείς ότι το σύστημα το οποίο υπηρέτησες τόσα χρόνια και με τόσο σθένος, ετοιμάζεται τώρα να σε ξεράσει.
Όμως τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν δικαιολογεί τη σκατένια συμπεριφορά των παλιών απέναντι σε νέους ανθρώπους που κατεβαίνουν τώρα στην πολιτική με οχήματα που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι θα γίνουν ο τάφος των πρώτων. Δεν είναι πολιτικός πολιτισμός αυτός, δεν είναι επίπεδο και -το κυριότερο- δεν είναι η ενδεδειγμένη συμπεριφορά εκείνων που ευθύνονται τα μέγιστα για την εμφάνιση αυτών των σχηματισμών - απόρροια συσσωρευμένων λαθών, κακής διακυβέρνησης, αλαζονείας, έπαρσης, διαφθοράς και ανικανότητας (ή μήπως αδιαφορίας;) να διαβάσουν το δωμάτιο.
Δεν λέω σε καμιά περίπτωση ότι ΑΛΜΑ και Άμεση Δημοκρατία είναι λύση ή ότι πιστεύω σε αυτόκλητους Μεσσίες. Απεναντίας το VOLT που θεωρώ τη σοβαρότερη, προοδευτικότερη και πιο ελπιδοφόρα ανερχόμενη δύναμη, δεν πλησιάζει καν τη δυναμική Οδυσσέα και Φειδία. Και το ΕΛΑΜ ως τρίτη δύναμη (αν και με σημάδια κόπωσης) παραμένει η μεγαλύτερη απειλή για τη δημοκρατία παρά τις (μάλλον αδέξιες) προσπάθειες κάποιων να τους ξεπλύνουν εστιάζοντας σε ΑΛΜΑ και Φειδία. Από την άλλη όμως τα παραδοσιακά κόμματα θα πρέπει να αλλάξουν τακτική όσον αφορά την αντιμετώπιση των νέων κομμάτων, γιατί όσο περισσότερη κακία, έπαρση και απαξίωση βγάζουν θυμίζοντας γραφικό “κακό” παίκτη ριάλιτι, τόσο τα ποσοστά τους θα συρρικνώνονται. Μην το παίζετε “υπεύθυνη δύναμη” όταν βασικά για το μόνο που είστε υπεύθυνοι είναι τα σημερινά χάλια της πολιτικής ζωής του τόπου.
Ψευτοδιλήμματα τύπου “ή εμείς ή το χάος” δεν περνούν όταν ζούμε ήδη στο τελευταίο. Έχετε όμως την επιλογή να πέσετε με αξιοπρέπεια...
